Με υγεία, δύναμη και... περισσότερο μυαλό!Και μια ευχή: ας αποφασίσουμε ΠΡΩΤΑ να αλλάξουμε ΕΜΕΙΣ!
ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ!!!
Ενα blog για ολους τους σκηνοθετες, επαγγελματιες και μη, μπροστα και πισω απο τις καμερες
| 10 | Επίδομα προθέρμανσης αυτοκινήτου (ΟΤΕ) | 690/μήνα, 420 άτομα |
| 9 | Επίδομα πλυσίματος χεριών (ΟΣΕ) | 420/μήνα, 1987 άτομα |
| 8 | Επίδομα προπέλας (Λιμενικό) | 840/μήνα, 653 άτομα |
| 7 | Επίδομα κεραίας (ΗΣΑΠ) | 1120/μήνα, 329 άτομα |
| 6 | Μεταφοράς φακέλου (Δημόσιο) | 290/μήνα, 6800 άτομα |
| 5 | Επίδομα παραλαβής - παράδοσης λεωφορείων | 450/μήνα, 1100 άτομα |
| 4 | Επίδομα έγκαιρης προσέλευσης (ΕΘΕΛ) | 310/μήμα, 1790 άτομα |
| 3 | Επίδομα αποτελεσματικότερης διεκπεραίωσηςυποθέσεων (Υπουργείο Δικαιοσύνης) | 595/μήνα |
| 2 | Επίδομα Φαξ (ΔΕΗ) | 870/μήνα, 657 άτομα |
| 1 | Ετήσιο επίδομα χρήσης του κυλικείου, παρότι η χρήση των εστιατορίων των εγκαταστάσεων είναι δωρεάν (Όμιλος Ελληνικών Πετρελαίων) | 120/μήνα, όλο το προσωπικό !!!!!! |
Στον Ολυμπιακό ήρθες 19 ετών ασχολήθηκε κάποιος προπονητής ιδιαίτερα μαζί σου;
«Ο μόνος που το έκανε ήταν ο Κετσπάγια. Οι άλλοι δεν έδειχναν μεγάλη εμπιστοσύνη στους νέους παίκτες και οι λόγοι είναι λίγο-πολύ γνωστοί. Ο Κετσπάγια εκτός του ότι μας περιέβαλε με εμπιστοσύνη μας έβαζε και να παίζουμε. Εμένα προσωπικά, με χρησιμοποίησε σε όλα τα φιλικά της προετοιμασίας ενώ με έβαλε και στα προκριματικά του Τσάμπιονς Λιγκ. Ήθελε η ομάδα να έχει πολύ καλή αμυντική λειτουργία και στην επίθεση σε άφηνε να δημιουργείς με την εναλλαγή θέσεων.
Από τον Ολυμπιακό έφυγε γιατί οι εφημερίδες δεν του συγχώρεσαν ότι είχε παίξει στην ΑΕΚ αλλά και ότι είχε αποκλείσει την ομάδα από το Τσαμπιονς Λιγκ όταν ήταν προπονητής της Ανόρθωσης. Έπειτα, δεν άρεσε που έκανε αλλαγές θέσεων. Έβαλε τον Κυριάκο Παπαδόπουλο ανασταλτικό μέσο, και σε αυτή τη θέση έκανε καριέρα στη Σάλκε, παρότι τότε τον κορόιδευαν. Και η Εθνική Ελλάδας έπαιξε αμυντικά στo Εuro 2004 αλλά από τη στιγμή που πήρε το τρόπαιο κανείς δεν θα πει τίποτα. Πιστεύω, ότι αν δεν έδιωχναν τον Κετσπάγια, ο Ολυμπιακός δεν θα έχανε πέρσι το πρωτάθλημα».
Στην ομάδα πήγες ταυτόχρονα με τον Βαλβέρδε. Πως ήταν οι σχέσεις σας;
«Μόνο δύο τρεις φορές είχαμε κατιδίαν συζητήσεις κυρίως όμως για να μου πει ότι με αφήνει εκτός ομάδας. Ο Ολυμπιακός όμως είχε πληρώσει πολλά χρήματα στον Ηρακλή για να με αποκτήσει και αυτό τον έκανε να μην με αγνοεί παντελώς. Δεν θα έλεγα όμως ότι έκανε κάτι ιδιαίτερο για μένα».
Ποια είναι η διαφορά ενός Έλληνα παίκτη από έναν ξένο;
«Η εμπειρία και το όνομα. Τίποτα περισσότερο».
Όταν σε καλούσε ο Σάντος στην Εθνική άλλαζε η αντιμέτωπη που είχες στον Ολυμπιακό;
«Σαν να μην συνέβαινε τίποτα. Ο Φετφατζίδης αγωνίστηκε στο φιλικό με τον Καναδά σκοράροντας το νικητήριο γκολ και ο κ. Βαλβέρδε στον επόμενο αγώνα τον άφησε εκτός 18άδας. Αυτό είναι άδικο όταν παίζεις σε κορυφαίο επίπεδο. Ο κ. Βαλβέρδε δεν είναι το ίδιο δίκαιος με όλους. Σε τελική ανάλυση το ποιος αγωνίζεται είναι υποκειμενικό. Εγώ λέω ότι δεν ήταν δίκαιος, κάποιος άλλος μπορεί να πει το αντίθετο. Ο καθένας το βλέπει από τη δική του οπτική γωνιά. Εγώ προσωπικά πάντως αισθάνομαι αδικημένος. Πάντως κι άλλοι παίκτες αδικήθηκαν με πιο 'χτυπητή' την περίπτωση του Μήτρογλου».
Ποιον προπονητή ξεχωρίζεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό;
«Στην Ελλάδα, νομίζω ότι πρέπει να κάνει καλή δουλειά ο Χιμένεθ. Κατά τα άλλα, μου αρέσει ο Βενκέρ για το ποδόσφαιρο που παίζει αλλά και για την εμπιστοσύνη που δείχνει στα νέα παιδιά».
Σχόλιο: Με τέτοια μυαλά, που να πιάσεις στον Ολυμπιακό;;
First, it looks as though a haircut for Greek creditors is now likely. Ms Merkel has repeatedly asked that bondholders share the costs of the Greek bail-out, insisting that this was a necessary precondition for German citizens to accept an increased fiscal commitment to the periphery. The ECB had, until now, been adamently opposed to anything smacking of default, but Mr Trichet is seemingly now on board. The ratings agencies would likely place Greece in "selective default" in that event. It isn't clear whether the ECB would continue to make good on its threat not to accept defaulted debt as loan collateral. European leaders may find themselves needing to guarantee defaulted Greek bonds and/or find alternative quality collateral.
Next, it looks like the European Financial Stability Facility (EFSF), the €440 billion bail-out fund, will be given greater flexibility to operate. It may have the authority to lend to countries that have not yet received official bail-outs and to recapitalise banks. The EFSF might also be used to fund a large-scale buy back of Greek debt. It does not appear, however, that an increase in the EFSF's size is on the table. The idea of a bank tax, which had previously been suggested as a means to help finance a Greek rescue, now seems dead.
European markets have continued the rally that began on Tuesday. Yields on peripheral debt continue to tumble, and the euro rose sharply. So, is all well?
It's too early to say, but for the moment the bigger picture remains bleak. The rumoured policy changes still need to be agreed at today's summit. The European public will ultimately weigh in on whatever decision is reached, and it seems like German voters, at least, continue to grow more sceptical of the currency union. And then there is the broader question: will the plan actually help? Even if Greece's obligations are meaningfully reduced, it faces a wrenching period of fiscal adjustment and a shrinking economy. The more ambitious the plan, the greater the need for a bigger fiscal commitment, which will test national governments.
Euro-zone leaders will hope that their agreement moves Spain and Italy back outside of the crisis perimeter. But an auction of long-term Spanish debt today doesn't bode well; Spain sold €1.8 billion in 10-year debt at an average yield of nearly 6%. If yields creep much higher than that, Spain's debts will become unmanageable without euro-zone assistance. Meanwhile, evidence of a euro-zone economic slowdown grows. Given the austerity environment within the euro zone, foreign demand will be crucial in supporting its economy. But as we've seen today, good news on the debt crisis leads to a sharply rising euro (thanks in no small part to the ECB's rush to increase interest rates). A dearer euro will hurt euro-zone exports at just the moment export growth is most needed.
The euro zone appears to have achieved a welcome calming of distressed markets. But there will be more trouble ahead.
http://fimotro.blogspot.com/2011/07/13-2010.htmlΕνας από τους λόγους που κοντεύουμε να παλαβώσουμε σ’ αυτή τη χώρα είναι διότι χάσαμε το νόημα των λέξεων. Γράφαμε και παλαιότερα ότι οι λέξεις, για να εξυπηρετήσουν πολιτικές σκοπιμότητες, άρχισαν για διαστρέφονται τόσο, που έχασαν τη βασική τους αποστολή: να μας επιτρέπουν να συνεννοούμαστε.
Η τελευταία λέξη που υφίσταται αυτόν τον βιασμό είναι η «παραίτηση». Σύμφωνα με τον εκπρόσωπο της Νέας Δημοκρατίας, κ. Μιχελάκη, ο πρωθυπουργός παραιτήθηκε στον αρχηγό αξιωματικής αντιπολίτευσης, κ. Αντώνη Σαμαρά, κατά τη διάρκεια μιας τηλεφωνικής συνομιλίας. Αυτό είναι κομματάκι περίεργο. Μέχρι σήμερα, οι παραιτήσεις των πρωθυπουργών γίνονταν με μια δημόσια δήλωση και στη Βουλή. Είναι η πρώτη «παραίτηση» παγκοσμίως που έγινε τηλεφωνικά, σε ιδιωτική συζήτηση και σε πολιτικό αντίπαλο.
Για να μην αποτρελαθούμε και να βάλουμε τα πράγματα στη θέση τους. Ορθώς δύο ανώτατοι πολιτειακοί παράγοντες συζητούσαν μεταξύ τους και με ανοιχτά χαρτιά, εξετάζοντας όλες τις πιθανές διεξόδους για να βγει η χώρα από την κρίση. Πολύ σωστά κουβέντιασαν ακόμη και το ενδεχόμενο μιας νέας κυβέρνησης, χωρίς τον κ. Παπανδρέου πρωθυπουργό. Αυτό δεν σημαίνει παραίτηση· ακόμη κι αν υπήρξε μεταξύ τους κάποια πρώτη συμφωνία. Σημαίνει ότι έπρεπε να συζητηθεί και στις λεπτομέρειες. Να υλοποιηθεί και να γίνει τελικώς και δημοσίως παραίτηση. Εκ του αποτελέσματος, σημαίνει επίσης ότι αφελώς ο κ. Παπανδρέου συζήτησε το θέμα, αλλά και ότι κάκιστα ο κ. Σαμαράς (προφανώς για να κάψει την προοπτική της συνεργασίας) άφησε να διαρρεύσει η συνομιλία στα ΜΜΕ, για να γίνει το τουρλουμπούκι της περασμένης Τετάρτης.
Αυτή είναι μια κίνηση που θα έχει ευρύτερες αρνητικές συνέπειες από την αποτυχημένη τελικά συνεργασία. Εκ των πραγμάτων, οι πολιτικοί αρχηγοί πρέπει να συζητούν μεταξύ τους με διαφορετικό τρόπο από εκείνο που συνομιλούν στη Βουλή. Χωρίς υπονοούμενα και με ανοιχτά χαρτιά. Πρέπει να ανταλλάσσουν απόψεις, να κουβεντιάζουν ακόμη και τα πιο απίθανα σενάρια. Μόνο έτσι θα είναι σε θέση να προετοιμάζουν ιδιωτικώς τις συναινετικές λύσεις, οι οποίες θα υλοποιούνται δημοσίως. Χωρίς εμπιστοσύνη και με δεδομένο ότι δεν θα μπορούν να μιλούν με ανοιχτά χαρτιά για κρίσιμα ζητήματα -υπό τον φόβο, πλέον, των διαρροών- η διαχείριση της κρίσης γίνεται πολύ πιο δύσκολη.