Monday, 7 June 2010

Κυκλοφόρησε!!!

Εγώ μίλησα για αυτοκριτική...

...και όχι εκ των υστέρων εύκολη κριτική!

Αναμενόμενο! Όλοι βγαίνουν σήμερα και μιλάνε με αποτροπιασμό, απαξίωση, άλλοι με θυμό, άλλοι μ απογοήτευση για τα χθεσινά επεισόδιο στο μπάσκετ.. Όλοι κρίνουν, όλοι καταλογίζουν ευθύνες, όλοι φέρονται να είναι προβληματισμένοι..

Και όλοι φυσικά εμφανίστηκαν ΜΕΤΑ τα γεγονότα να μας πουν αυτά που - και καλά - είχανε ΠΡΟ ΠΟΛΛΟΥ προβλέψει ή επισημάνει..

Για μισό λεπτάκι ρε παιδιά..

Που ήσασταν όλοι εσείς όταν ομάδες, διοικήσεις, παίκτες, διαιτητές και δημοσιογράφοι άναβαν το φυτίλι;

Που ήταν η αντικειμενικότητα σας για το επίπεδο της διαιτησίας μετά τον 3ο τελικό;

Που ήταν ο προβληματισμός σας για την ανακοίνωση των Αγγελοπουλέων που δυναμίτιζε το κλίμα;

Επαναλαμβάνω, είναι ώρα για αυτοκριτική, όχι για εύκολη κριτική...

Ένα εξαιρετικό σχόλιο από την Παραπολιτική...

Δεν λυπάμαι κανέναν

http://www.parapolitiki.com/2010/06/blog-post_07.html

Μπαίνω στον πειρασμό να σχολιάσω μεμονωμένα τα όσα έλαβαν χώρα χθες στο Στάδιο Ειρήνης(;) και Φιλίας(;). Δεν θα το κάνω όμως γιατί ο πρώτος αναγνώστης θα σπεύσει να μου θυμίσει τα αεροβόλα στο ΟΑΚΑ ενώ ο δεύτερος θα του θυμίσει τη Ριζούπολη.

Στο τέλος της συζήτησης, θα έχουμε όλοι δίκιο, προσφέροντας άφθονο νερό στο μύλο μιας αδιέξοδης μπουρδολογίας. Θα αποφύγω επίσης τα γραφικά στερεότυπα του στυλ "δεν μπορώ να χαρώ αυτό το πρωτάθλημα". Μια χαρά το χαίρομαι και μια χαρά καμαρώνω για αυτή την ομάδα-μύθο που κατάφερε να κερδίσει και κάτω από αυτές τις συνθήκες. Και ξέρετε γιατί καμαρώνω;

Γιατί έτσι με έμαθαν. Όταν πήγα για πρώτη φορά σε γήπεδο μπάσκετ σε αγώνα της Α2 πριν κάμποσα χρόνια, είδα τον δάσκαλο μου στο σχολείο να φτύνει τον διαιτητή και τον οδηγό του σχολικού λεωφορείου να τον ενημερώνει ότι "δεν θα βγεις από εδώ ζωντανός". Κι όλα αυτά σε ένα παιχνίδι που δεν διακυβευόταν απολύτως τίποτα. Πώς μου ζητάτε τώρα να μην χαρώ που πήρα το πρωτάθλημα σε αυτές τις συνθήκες;

Δυστυχώς, δεν λυπάμαι κανέναν. Μου ζητάνε να λυπηθώ τα εκατομμύρια των Αγγελόπουλων, τους οποίους πραγματικά εκτιμώ. Τι θα τους προσφέρει όμως η λύπη μου όταν κοτζάμ Αγγελόπουλος κάθεται και συζητά με ένα 20χρονο μαλακισμένο που με θράσος ζητά να διοικήσουν μαζί μια ομάδα εκατομμυρίων; Να λυπηθώ τον Παπαλουκά που δεν τον αφήνουν να παίξει και να χαρεί το μπάσκετ όταν κι αυτός κάθεται και συζητά με καμμένα μυαλά και τους παρακαλάει να φύγουν;

Δεν λυπάμαι κανέναν. Οι πρόεδροι ΣΥΝΕΙΔΗΤΑ συντηρούν τις φραξιες των οπαδικών στρατών και παρεμβαίνουν στη διαιτησία, οι παίκτες και οι προπονητές αρνούνται να προστατέψουν τους ίδιους τους εαυτούς τους και τους συναδέλφους τους ενώ οι δημοσιογράφοι σκούζουνε υστερικά, κρυφογελώντας για έτσι βγάζουν το ψωμί τους.

Θεατής σε όλα αυτά το ανάλγητο, αναποτελεσματικό και ΣΥΝΕΝΟΧΟ κράτος που συναλλάσσεται με τους προέδρους, δανείζεται μπράβους για τις φοιτητικές νεολαίες από τους οπαδικούς στρατούς και στο τέλος ανακοινώνει...νέα μέτρα κατά της βίας στα γήπεδα.

Διαβάζω ότι το κράτος θα ξυπνήσει πολύ αργά, δηλαδή μετά το θάνατο ενός οπαδού σε επεισόδια. Κάνετε λάθος. Ο Φιλόπουλος χάθηκε από μαχαιριά φιλάθλου και το αίμα του δεν αποδείχθηκε αρκετό. Aυτός ο αθλητισμός μας αξίζει. Μέσα μας το γουστάρουμε.

Πόσοι είπατε ότι "κι ας χάσουμε το 4ο παιχνίδι. Μετά από αυτά, στο ΟΑΚΑ ο Ολυμπιακός θα καλοπεράσει"; Εσείς οι ίδιοι δεν βρίζετε όμως και τους κάφρους που προκάλεσαν τα χθεσινά;

Αυτοί μας αξίζουν. Οι Παναθηναϊκοί ελάτε να πανηγυρίσουμε για το πρωτάθλημα, οι Ολυμπιακοί κράξτε Γιαννάκη και διαιτησία. Η ζωή συνεχίζεται, έστω και αν είναι πιο μίζερη από ποτέ...

Πικρή δικαίωση..

Με τη δική μου τη σκηνο-θετική ματιά, ήταν φανερό πως προς τα εκεί πήγαιναν τα πράγματα.. Και απορώ πως δεν το βλέπαν και άλλοι αυτό..

Ναι, η διαιτησία στον 3ο τελικό του μπάσκετ στο ΟΑΚΑ δεν ήταν - ούτε κατά διάνοια - 50-50 και ναι, δικαίως να υπήρχε οργή και απογοήτευση στον Ολυμπιακό, αλλά...

Η ανακοίνωση των Αγγελόπουλων περί ΚΕΔ και η απειλή αποχώρησης απ' το επόμενο πρωτάθλημα μόνο προς την εκτόνωση του τεταμένου κλίματος δεν βοηθούσαν!

Το αντίθετο!

Έγραψα σε post πως η ανακοίνωση ήταν άκαιρη, άτοπη και άνευ ουσίας και πως το μόνο που έκαναν αυτές οι κούφιες απειλές ήταν να πολώσουν το κλίμα πριν από τον 4ο τελικό! Κάτι που ούτε αγωνιστικά βοηθούσε την ομάδα ούτε φυσικά πέρναγε ένα καλό μήνυμα στους φιλάθλους..

Και - φυσικά - κατηγορήθηκα γι αυτό! Κατηγορήθηκα ως ραγιάς, κατηγορήθηκα ως βλαξ, κατηγορήθηκα επειδή δεν μπορούσα λέει να δεχτώ το αγνό και το αμόλυντο τρόπο σκέψης των Αγγελόπουλων.. Στην ουσία δηλαδή κατηγορήθηκα ότι δεν συμμερίζομαι το όραμα τους για ένα καθαρό πρωτάθλημα που θα κρίνεται αποκλειστικά και μόνο μέσα στο γήπεδο..

Και μετά;; Μετά έφτασε η Κυριακή.. Και η πραγματικότητα - δυστυχώς! - είναι αδιάψευστος μάρτυρας!!

Όχι, φυσικά και ΔΕΝ θεωρώ τους Αγγελόπουλους υπαίτιους για τα σημερινά καφριλίκια.. Θα είναι αστείος οποίος υποστηρίξει κάτι τέτοιο.. Αλλά ΔΕΝ θα είμαι και αυτός που θα τους χαιδέψει τα αυτιά (και θα υπάρξουν πολλοί που θα το πράξουν από αύριο) υπό τον φόβο πιθανής αποχώρησης τους..

Θα είμαι σκληρός, αλλά θέλω να πιστεύω δίκαιος..

Ο Ολυμπιακός σήμερα το βράδυ γύρισε στα χρόνια που ο Κόκκαλης τον είχε παρατημένο.. Με μια διάφορα: ο Κόκκαλης τον παράτησε, αφού είχε κερδίσει τα πάντα!! Οι Αγγελόπουλοι κατάφεραν να τον γυρίσουν σε μαύρες εποχές, χωρίς να προηγηθούν τα τρόπαια και η κορυφή!

Ίσως να είναι λίγο υπερβολικός ο παραλληλισμός (επειδή δεν έχω καμία αμφιβολία πως οι Αγγελόπουλοι την πονάνε ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ την ομάδα και πως τώρα θα είναι ΚΥΡΙΟΛΕΚΤΙΚΑ σκασμένοι με όσα συνέβησαν), απλά θέλω να πω - έστω και μέσα από μια συνειδητή υπερβολή - πως και οι Αγγελόπουλοι έχουν μερίδιο ευθύνης.. Ναι, έχουν κάνει πολλά καλά από τότε που ανέλαβαν (δεν το αμφισβητεί κανείς αυτό), αλλά το αλάθητο δεν το έχουν..

Και καλώς ή κακώς, σήμερα το βράδυ ο πρώτος κύκλος της προεδρίας τους έκλεισε - και σίγουρα όχι με τον τρόπο που οι ίδιοι (και όλοι οι Ολυμπιακοί) θα θέλανε..

Είναι καιρός για αυτοκριτική..

Sunday, 6 June 2010

Καληνύχτα coach!

Καλή και άγια η υπομονή, αλλά τι γίνεται άμα ξεχειλίσει το ποτήρι;;

Την πήραμε την απάντηση σήμερα...

Είμαι σίγουρος πως θα είστε αρκετά προβληματισμένοι...

(Γράφω το post την ώρα της διακοπής.. Και ισχύει ανεξαιρέτως τελικού αποτελέσματος..)

Δεν είναι ώρα για καταλογισμό ευθυνών.. Ούτε αγωνιστικών, ούτε προπονητικών, ούτε διοικητικών.. Πόσο μάλλον διαιτητικών...

Ίσως όμως πλησιάζει η ώρα να γίνει μια συνολική κριτική των τελευταίων ετών, τι λέτε; Τι στόχους βάλατε, τι πετύχατε, τι πρέπει να αλλάξει..

Και - ταπεινή μου - γνώμη είναι πως έχουν γίνει πάρα πολλά καλά, αλλά πρέπει ν' αλλάξουν κι αρκετά..

Την αγαπάτε την ομάδα, διάθεση και όρεξη έχετε, χρήματα επίσης... Για να δούμε...

Χρειάζεται ένα φρέσκο όραμα..

Άσπρος σαν το πανί!!

Ηρέμησε Πάνο, ένα ματς είναι..

Ηρέμησε λιγάκι, είσαι και σε κρίσιμη ηλικία..

Review: Funny people (2009)

Πως να σχολιάσεις μια ταινία που ήταν προδιαγεγραμένο να αποτελέσει εμπορική αποτυχία και να διχάσει κοινό και κριτικούς;;

Πως να σχολιάσεις μια ταινία με τίτλο Funny People, που πλασαρίστηκε ως η τελευταία comedy της frat pack κλίκας του Judd Apatow, αλλά δεν έχει καμία - μα καμία! - σχέση με τις κωμωδίες στις οποίες μας είχε συνηθίσει ο Judd Apatow;;

Η αλήθεια είναι πως σπάνια μια ταινία μου προκαλεί τόσα mixed feelings! Και το σίγουρο είναι πως αν δεν είχα διαβάσει το (απρόσμενα θετικό) review του Empire ούτε που θα την πλησίαζα την ταινία αυτή, απορρίπτοντας την ασυζητητί εξαιτίας του ανθρώπου που αποδείχθηκε πιο σκηνο-θέτης απ' όσο νόμιζα: του Judd Apatow!

Μην σας παραξενεύουν οι συνεχείς αναφορές μου στον σκηνοθέτη του Funny People. Η ταινία αυτή είναι αποκλειστικά δικό του δημιούργημα. Όχι απλά επειδή την έγραψε και την σκηνοθέτησε, αλλά επειδή είχε τα... guts (ή cojones, αν θέλετε) να οραματιστεί μια ταινία τελείως κόντρα σε ότι είχε παρουσιάσει ως τώρα, κόντρα σε αυτό που όλοι πίστευαν οτι πρέσβευε.. Και όχι μόνο αυτό, αλλά ο Judd Apatow τολμάει να ονομάσει την πιο σοβαρή, την πιο εσωτερική και την πιο προσωπική του ταινία με την ταμπέλα που όλοι (μας) είχανε δώσει στην κλίκα του: Funny People!

Ένας τίτλος φυσικά καθ' όλα αλληγορικός στην συγκεκριμένη περίπτωση! Γιατί εδώ ο σκηνοθέτης δεν μας προσφέρει μια ακόμη κωμωδία με πολλά ή λίγα gags (ανάλογα με τα γούστα σας), αλλά μας παρουσιάζει μια ταινία γύρω από την ζωή όλων αυτών που απλά θεωρούνται (και χαρακτηρίζονται ως) Funny People...

Καμιά φορά βλέπετε το πραγματικά εντυπωσιακό δεν είναι να χτίσεις κάτι από το μηδέν, αλλά να έχεις το θάρρος να διαλύσεις αυτό που έχτισες με κόπο ξεκινώντας πάλι από την αρχή για κάτι άλλο: όχι απαραίτητα καλύτερο ή μεγαλύτερο, αλλά σίγουρα διαφορετικό..

Η ταινία φυσικά δεν είναι αριστούργημα.. Έχει τα (σεναριακά και μη) κενά της και ορισμένες φορές το συναίσθημα δεν βγαίνει τόσο εύκολα, όσο θεωρεί ο σκηνοθέτης της. Αλλά ένας από τους βασικούς λόγους που συμβαίνει αυτό είναι επειδή τόσο ο σκηνοθέτης όσο και το κοινό του βαδίζουν (πολλές φορές χεράκι-χεράκι) σε άγνωστα μονοπάτια.. Ο Judd Apatow τολμάει να παρουσιάσει κάτι διαφορετικό, μια άλλη πλευρά του σκηνοθετικού εαυτού του, την ίδια ώρα που οι περισσότεροι θεατές μπαίνουν στην αίθουσα νομίζοντας πως θα δουν κάτι στα χνάρια του 40-year old virgin και του Knocked Up. Ο σκηνοθέτης όμως αλλάζει ρότα και ο θεατής μένει αιωρούμενος και - μπορώ εύκολα να καταλάβω γιατί - συχνά νιώθει εξαπατημένος!

Το trailer και το όλο marketing βέβαια δεν βοήθησαν (ηθελημένα ή άθελα) και είναι πραγματικά να αναρωτιέσαι γιατί η εταιρία διανομής επέλεξε να πλασάρει την ταινία αυτή ως κάτι που προφανώς δεν ήταν! Ήταν ο φόβος πως δεν θα πουλούσε όσο περίμεναν οι παραγωγοί, ο φόβος ότι το καλό χαρτί Judd Apatow θα καιγόταν ή μήπως (μπορεί;;;) να ήταν επιλογή του Judd Apatow να καταφέρει να προσελκύσει το κοινό του 40-year old virgin και του Knocked Up στην αίθουσα και μετά να τους... "χτυπήσει" με κάτι που δεν περίμεναν;;

Όπως και να χει είναι πραγματικά μια bold move από τον Judd Apatow να ηγηθεί ξανά της ομάδας που ο ίδιος καθιέρωσε σε frat pack καταστάσεις, σχεδόν παρόμοια (σαν σύλληψη) με την - ιδιοφυή - κίνηση του Peter Weir να δώσει τον ρόλο του Truman Burbank στον Jim Carrey (and the rest is history που λέμε...)

Συνοψίζοντας, έχω γράψει πολλές φορές για το παιχνίδι των προσδοκιών όταν πάμε να δούμε μια ταινία. Το παρελθόν των δημιουργών και των ηθοποιών πολλές φορές καθορίζει την διάθεση με την οποία μπαίνουμε στην αίθουσα για να δούμε μια ταινία. Είναι προφανές πως στο Funny People ο Judd Apatow επέλεξε να παίξει με τις προσδοκίες των φανατικών οπαδών του, ξέροντας εκ των προτέρων πως δίνει μια μάχη που πιθανότατα θα χάσει.

Είχε όμως το σκηνοθετικό θάρρος να το πράξει και το ενδιαφέρον πλέον επικεντρώνεται στο επόμενό του βήμα: θα συνεχίσει να εκπλήσσει επιλέγοντας να ακολουθήσει το σκηνοθετικό όραμα και την.. καρδιά του ή το Funny People ήταν ένα one-off και θα τον ξαναδούμε σύντομα να κρατάει την μπαγκέτα σε μια ακόμη frat pack comedy;;

Θα ξεκινήσει ο 4ος τελικός;;

Λυπάμαι που θα το πω, αλλά αυτά τα επεισόδια ήταν αναμενόμενα..

Η ανακοίνωση των Αγγελόπουλων κατά της διαιτησίας του 3ου τελικού και της ΚΕΔ δυναμίτισε το - ήδη όχι καλό - κλίμα και οι οπαδοί - όπως ήταν αναμενόμενο - δεν έμειναν στην ουσία, αλλά στην... διαιτησία! Δυστυχώς, η δεύτερη ανακοίνωση που παρακαλούσε για σύνεση και φίλαθλο κλίμα ήρθε αργά και δεν έπεισε...

Και τώρα τους πήρε η μπάλα όλους.. Αστυνομία, δημοσιογράφους, αντιπάλους..

Μακάρι να ξεκινήσει το ματς σύντομα και - ακόμα πιο σημαντικό - μακάρι να ολοκληρωθεί και ήρεμα... Ανεξαιρέτως αποτελέσματος...

Μπασκετάκι είναι ρε παιδιά, μην το παίρνετε κι εσείς τόσο στα σοβαρά..

Κρίμα...

Ως ένας - πολύ - μεγάλος fan της Meg Ryan, είναι κρίμα πραγματικά να βλέπεις πως την... κατάντησαν αυτές οι - άτιμες οι - πλαστικές επεμβάσεις..

Κρίμα ρε συ Meg...

ΥΓ. Ξεκίνησα να βλέπω το Serious Moonlight (2009), αλλά ρε παιδιά είναι δύσκολο να βλέπω την Meg με παραμορφωμένο πρόσωπο...

Για πλάκα...

...τους έχει όλους ο Nadal στο χώμα του Rolan Garros!!

5η φορά νικητης, και 2η χωρίς να χάσει ούτε σετ..

Respect!

When in Rome (2010) - Το review που του αρμόζει...

ΟΚ, δεν μ' αρέσει να γράφω (πολύ) αρνητικά σχόλια για μία ταινία, κυρίως από σεβασμό στην προσπάθεια όλων αυτών που μπλέχτηκαν - με τον ένα ή τον άλλο τρόπο - για να γυριστεί αυτή η ταινία..

Αλλά.....

Από εχθές το βράδυ που είδα το When in Rome σε DVD προσπαθώ να βρω κάποιο - έστω κι ένα - θετικό, κάτι που να μου άρεσε, κάτι που να δικαιολογούσε το green light που δόθηκε για να γυριστεί αυτή η ταινία...

Μάταια!!!

Η ταινία δεν βλέπεται ούτε κάν σε DVD!! Η διάρκεια της είναι κάτι λίγοτερο από 1.30 ώρα και η ταινία καταφέρνει - γιατί περί κατορθώματος πρόκεται - να σε ΚΟΥΡΑΣΕΙ! Αν αυτός ήταν ο στόχος των δημιουργών, τότε τους αξίζουν πολλά συγχαρητήρια!!

Αδιάφορη τελείως ταινία, δεν θα γράψω άλλα, γιατί πραγματικά δεν αξίζει να ασχοληθώ περαιτέρω.. 'Οταν μια ταινία δεν αξίζει ούτε τα λεφτά για νοίκιασμα σε DVD, τότε τι άλλο να γράψεις;;

ΥΓ. Γιατί την είδα τότε θα μου πείτε μερικοί; Είχα λόγο, Kristen Bell λέγεται.. Κούκλα η πρωταγωνίστρια, μέχρι εκεί όμως...

Saturday, 5 June 2010

Eternal Sunshine of the Spotless Mind: Τώρα και πραγματικότητα;;

http://fimotro.blogspot.com/2010/06/blog-post_2532.html

Από το Βήμα

Μόλις λίγα χρόνια απέχουμε, όπως ισχυρίζονται οι επιστήμονες, από την κυκλοφορία του πρώτου χαπιού που θα σβήνει όλες τις άσχημες αναμνήσεις και θα μειώνει δραστικά τα άγχη και τις φοβίες μας.

Στην κινηματογραφική ταινία «Η αιώνια λιακάδα ενός καθαρού μυαλού», ο κεντρικός ήρωας υποβάλλεται σε μια
διαδικασία διαγραφής από τον εγκέφαλό του όλων των δυσάρεστων αναμνήσεων του παρελθόντος. Οπως φαίνεται, το σενάριο αυτό, αποκύημα της δημιουργικής φαντασίας του Αμερικανού Τσάρλι Κάουφμαν, δεν είναι και τόσο... χολιγουντιανό.

Επιστήμονες λένε ότι ο εγκεφαλικός νευροτροφικός παράγοντας (ΒDΝF), μια πρωτεΐνη η οποία επηρεάζει τη μνήμη και παράγεται φυσικά από το ανθρώπινο σώμα, μπορεί πιθανώς να χρησιμοποιηθεί για να βοηθήσει ασθενείς να ξεπεράσουν το μετατραυματικό στρες και άλλα προβλήματα που σχετίζονται με αλγεινές αναμνήσεις που πολύ θα ήθελαν να ξεχάσουν.


Το αποδεικνύει έρευνα που διενήργησαν αμερικανοί και πορτορικανοί επιστήμονες της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου του Πόρτο Ρίκο, η οποία δημοσιεύτηκε πρόσφατα στο ιατρικό περιοδικό «Science».


Οι ερευνητές έκαναν ηλεκτροσόκ σε ποντίκια, βάζοντάς τους ταυτόχρονα να ακούνε μουσική. Κάθε φορά που άκουγαν μουσική, τα μικρά πειραματόζωα «πάγωναν» από τον φόβο τους, περίπου όπως και ο σκύλος του Παβλόφ γλειφόταν από την πείνα όταν άκουγε το κουδουνάκι του αφεντικού του. Οταν όμως τους εισήγαγαν, με ένεση, την πρωτεΐνη ΒDΝF, οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι η μνήμη των ποντικών είχε σβήσει από τον «σκληρό δίσκο» της τον επώδυνο συσχετισμό μεταξύ μουσικής και ηλεκτροσόκ.


Οπως υποστηρίζει ο επικεφαλής της έρευνας Γκρέγκορι Κουίρκ, η ουσία αυτή επιδρά στους νευρώνες που βρίσκονται στον μεσοφλοιό του εγκεφάλου, κάνοντας «rewind» στον μηχανισμό μνήμης του εγκεφάλου του ασθενούς και σβήνοντας όλες τις άσχημες αναμνήσεις, όχι όμως και τις ευτυχισμένες.


Σύμφωνα με την παραδοσιακή ψυχιατρική, οι άνθρωποι πρέπει να μάθουν από μόνοι τους πώς να μπλοκάρουν τις άσχημες αναμνήσεις στον εγκέφαλό τους και να δημιουργούν νέες, πιο ευτυχισμένες συσχετίσεις στο μυαλό τους. Οι επιστήμονες όμως ελπίζουν τώρα ότι θα μπορέσουν να δοκιμάσουν τη θεραπεία αυτή σε κλινικές δοκιμές σε ανθρώπους, όπως σε βετεράνους στρατιώτες του πολέμου στον Περσικό κόλπο, αν και υποστηρίζουν ότι θα χρειαστούν αρκετά χρόνια μέχρι να φθάσουν σε ασφαλή ιατρικά συμπεράσματα.


«Η επίδραση του εγκεφαλικού νευροτροφικού παράγοντα είναι δεδομένη. Τώρα θα πρέπει να αναπτύξουμε τα φάρμακα εκείνα που θα περιέχουν την ουσία αυτή και τα οποία θα είναι σε θέση να θεραπεύσουν ασθένειες όπως το μετατραυματικό στρες και άλλες διαταραχές που σχετίζονται με το άγχος και τις φοβίες μας» λέει ο διευθυντής του Εθνικού Ινστιτούτου Ψυχικής Υγείας των ΗΠΑ Τόμας Ινσελ.


Επιπλέον, σύμφωνα με μελέτη που δημοσιεύτηκε πριν από λίγο καιρό στην ιατρική επιθεώρηση «Νature Μedicine», μια θεραπευτική αγωγή με τον εγκεφαλικό νευροτροφικό παράγοντα μπορεί να επιβραδύνει ή ακόμη και να σταματήσει την εξέλιξη της νόσου Αλτσχάιμερ στα ζώα.


«Η δράση της πρωτεΐνης ΒDΝF είναι όντως πολύ ισχυρή... Η θεραπεία με ΒDΝF παρέχει μακροχρόνια προστασία, επιβραδύνοντας ή ακόμη και σταματώντας την πρόοδο της νόσου στις περιοχές του εγκεφαλικού φλοιού που υποβάλλονται στη θεραπεία» λέει ο Μαρκ Τουζίνσκι από το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας στο Σαν Ντιέγκο.

Conan o'Brien @ Google

Huh?

«Δεν έχουμε συζητήσει ως Ομοσπονδία το περιεχόμενο της ανακοίνωσης του Ολυμπιακού. Θα το κάνουμε από βδομάδα. Αλλά είναι σίγουρο πως δε συμφωνούμε με το αίτημά τους να έρθουν ξένοι διαιτητές να σφυρίξουν τους τελικούς. Οι Έλληνες διαιτητές βρίσκονται στην κορυφή της ευρωπαϊκής και παγκόσμιας "πυραμίδας" τα τελευταία 20 χρόνια. Πώς είναι δυνατόν να ζητάει μια ομάδα να έρθουν ξένοι και γιατί εμείς να τους φέρουμε;» είπε στο gazzetta.gr ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας Διαιτητών Καλαθοσφαίρισης Ελλάδος, Ηλίας Καφφές.

Τι εννοείται;; Ζήτησαν κάτι ΤΟΣΟ, μα ΤΟΣΟ απλό τα ΑΔΕΡΦΙΑ ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΙ κι εσείς δεν σκίζεστε να τους εξυπηρετήσετε;;

Μα σε τι κόσμο ζούμε...

ΥΓ. Σε έναν που ο καθένας μπορεί να λέει οτι του κατέβει στο μυαλό, προσθέτω εγώ..

ΥΓ2. Προς αποφυγή παρεξηγήσεων: δεν έχω κάτι εναντίον των Αγγελόπουλων (αν εξαιρέσεις την επιμονή τους στην... υπομονή του Γιαννάκη), απλά θεωρώ πως η τελευταία τους ανακοίνωση (περί διαιτησίας και αποχώρησης απ' το πρωτάθλημα) ήταν μια πάρα πολύ κακοσκηνο-θετημένη κίνηση...

ΥΓ3. Δεν θα είχε τρομερή πλάκα να περάσουν τον Ολυμπιακό ένα χειρουργείο στο 5ο ματς στο ΟΑΚΑ οι διαιτητές;; Όχι για κανέναν άλλο λόγο, απλά για να δω αν θα είχαν μετά το κουράγιο (ή την τρέλα) οι Αγγελόπουλοι και να πραγματοποίησουν την απειλή τους να αποσύρουν την ομάδα απ' το ελληνικό πρωτάθλημα...

ΥΓ4. Έλπιζω φέτος το καλοκαίρι, όταν θα κληθούν οι Αγγελόπουλοι να αποφασίσουν σε ποια λίγκα θα παίζει ο Ολυμπιακός του χρόνου, να (κρίνουν και να) αποφασίσουν και με ποιον προπονητή και με ποιο ρόστερ θα αγωνίζονται του χρόνου..