Ενα blog για ολους τους σκηνοθετες, επαγγελματιες και μη, μπροστα και πισω απο τις καμερες
Wednesday, 21 March 2012
Tuesday, 20 March 2012
Michael Lewis - The Big Short
Ομολογώ πως το ανακάλυψα λίγο αργά.. Αλλά είναι από τις περιπτώσεις που λες, κάλλιο αργά παρά ποτέ...
Για όσους από εσάς ενδιαφέρεστε να μάθετε πως ξεκίνησε η λεγόμενη subprime mortgage market crisis, που οδήγησε φυσικά και στην παγκόσμια οικονομική κρίση του 2008, τότε αυτό το βιβλίο πρέπει οπωσδήποτε να το διαβάσετε.
Και θα σας πω γιατί...
Ο συγγραφέας γνωρίζει από οικονομικά.. Που είναι βασικό.. Δεν προσποιείται ότι καταλαβαίνει και κυρίως δεν χρησιμοποιεί το επιχείρημα πως "αυτά τα περίεργα τα CDS ήταν τόσο πολύπλοκα που δεν τα καταλάβαινε κανείς" - αντίθετα, εξηγεί με απλά λόγια τι σημαίνουν και επικεντρώνει το πρόβλημα εκεί που πραγματικά υπήρχε: στο valuation όλων αυτών των συμβολαίων και την ανεπάρκεια των μεγάλων rating agencies (βλέπε Moody's και S&P's)
Αυτό όμως που πραγματικά διαφοροποιεί αυτό το βιβλίο είναι ο τρόπος με τον οποίον ο Michael Lewis επέλεξε να κάνει την έρευνά του. Ο αθεόφοβος έψαξε και βρήκε όχι αυτούς που ήταν long στο subprime market (που ήταν οι περισσότεροι, κάποιοι "βλάκες" κάποιοι "απατεώνες"), αλλά αυτούς που είχαν "δει" ότι κάτι δεν κολλάει στην όλη ιστορία και έψαχναν τρόπο να πάνε short! Να ποντάρουν δηλαδή οτι αυτή η credit φούσκα κάποια στιγμή θα σπάσει - όπως και έγινε φυσικά!
Δεν χρειάζεται να σας πω πως αυτοί οι λίγοι που πήγαν short έβγαλαν πολλά λεφτά - αυτό που έχει ενδιαφέρον στο βιβλίο είναι πως ο συγγραφέας αποτυπώνει τον χαρακτήρα και την ψυχολογία αυτών των ανθρώπων, που τόλμησαν να σκεφτούν και να πράξουν αντίθετα από αυτό που "υπαγόρευε" η άνθηση της αγοράς των subprime loans.
Το βιβλίο πραγματικά αξίζει...
Για όσους από εσάς ενδιαφέρεστε να μάθετε πως ξεκίνησε η λεγόμενη subprime mortgage market crisis, που οδήγησε φυσικά και στην παγκόσμια οικονομική κρίση του 2008, τότε αυτό το βιβλίο πρέπει οπωσδήποτε να το διαβάσετε.
Και θα σας πω γιατί...
Ο συγγραφέας γνωρίζει από οικονομικά.. Που είναι βασικό.. Δεν προσποιείται ότι καταλαβαίνει και κυρίως δεν χρησιμοποιεί το επιχείρημα πως "αυτά τα περίεργα τα CDS ήταν τόσο πολύπλοκα που δεν τα καταλάβαινε κανείς" - αντίθετα, εξηγεί με απλά λόγια τι σημαίνουν και επικεντρώνει το πρόβλημα εκεί που πραγματικά υπήρχε: στο valuation όλων αυτών των συμβολαίων και την ανεπάρκεια των μεγάλων rating agencies (βλέπε Moody's και S&P's)
Αυτό όμως που πραγματικά διαφοροποιεί αυτό το βιβλίο είναι ο τρόπος με τον οποίον ο Michael Lewis επέλεξε να κάνει την έρευνά του. Ο αθεόφοβος έψαξε και βρήκε όχι αυτούς που ήταν long στο subprime market (που ήταν οι περισσότεροι, κάποιοι "βλάκες" κάποιοι "απατεώνες"), αλλά αυτούς που είχαν "δει" ότι κάτι δεν κολλάει στην όλη ιστορία και έψαχναν τρόπο να πάνε short! Να ποντάρουν δηλαδή οτι αυτή η credit φούσκα κάποια στιγμή θα σπάσει - όπως και έγινε φυσικά!
Δεν χρειάζεται να σας πω πως αυτοί οι λίγοι που πήγαν short έβγαλαν πολλά λεφτά - αυτό που έχει ενδιαφέρον στο βιβλίο είναι πως ο συγγραφέας αποτυπώνει τον χαρακτήρα και την ψυχολογία αυτών των ανθρώπων, που τόλμησαν να σκεφτούν και να πράξουν αντίθετα από αυτό που "υπαγόρευε" η άνθηση της αγοράς των subprime loans.
Το βιβλίο πραγματικά αξίζει...
Monday, 19 March 2012
Και σχολιασμός από το... απέναντι στρατόπεδο
Γιατί φυσικά... it takes two to tango!
Διαβάστε λοιπόν εδώ πως ένας από τους πλέον γνωστούς ρεπόρτερ του ΠΑΟ, "σχολιάζει" (;;;) τα χθεσινά.
Παραθέτω μερικά μόνο από τα σχόλια, κι αφήνω τα συμπεράσματα σε σας:
- Δεν χρειάζονται ψεύτικα δάκρια λοιπόν ειδικά από εκείνους που μετά τη Ριζούπολη και το Καραϊσκάκη μίλαγαν για την καρδιά του πρωταθλητή
- Αρχής γενομένης από το ΦΑΣΙΣΤΙΚΟ ντου την περασμένη Κυριακή στον Κεντρικό, εν συνεχεία τα δακρυγόνα που έριχναν από το μεσημέρι από το τρένο και τις γενικότερες προκλήσεις, το ντου που πήγαν να κάνουν οι αθεόφοβοι μέσα στην 1 (και δεν τους έμεινε ούτε κράνος, ούτε ασπίδα) και αποκορύφωμα τις επιθέσεις στο ημίχρονο
- Ήταν βλέπετε η μεγάλη τους ευκαιρία να τον διαλύσουν τον Παναθηναϊκό.
- Εστω και έτσι πάντως και για να μην σας μπερδεύουν οι γνωστοί – άγνωστοι παπαγάλοι του συστήματος, αυτά που έγιναν ήταν… πταίσματα τόσο μπροστά στη Ριζούπολη (σας εξήγησα τις προάλλες γιατί ο Παναθηναϊκός ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ να κάνει ποτέ κάτι ανάλογο, καθώς αυτό εκτός από οπαδούς θέλει ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ με διοίκηση και αστυνομία), ούτε το περσινό Καραϊσκάκη που δίδαξαν ήθος
- Α και κάτι τελευταίο. Μπράβο ρε Κάκο που διέκοψες οριστικά το ματς για να τιμωρηθεί ο Παναθηναϊκός με τον νέο αθλητικό νόμο και να φάει και για του χρόνου. Τόσο μάγκα δεν σε ξέραμε άλλες φορές...
Θα μπορούσα να γράψω αρκετά, αλλά αφήνω τον καθένα από εσάς να κρίνει............
Εύκολη κριτική με... αχρείαστες σπόντες
«Σας αξίζουν συγχαρητήρια για τη νίκη κάτω από τις αντίξοες συνθήκες που αντιμετωπίσαμε. Είναι καλό σήμερα να ξεχάσουμε όσα συνέβησαν. Η Ελλάδα διανύει μεγάλη κρίση και δεν θέλω να μας συζητάνε και γι' αυτά στο εξωτερικό, να μην δίνουμε τροφή για να μας χλευάζουν περισσότερο. Για εμάς υπάρχει επόμενη μέρα στο ελληνικό ποδόσφαιρο και οι περισσότεροι με καταλαβαίνετε.
Θέλω οι ξένοι όμως και ο Ερνέστο να έχουν να πουν μια καλή κουβέντα για το ελληνικό ποδόσφαιρο και να το στηρίξουμε όλοι μας περισσότερο. Τώρα θα πρέπει να στηρίξουμε το ελληνικό ποδόσφαιρο περισσότερο από ποτέ. Είμαι Έλληνας και θέλω να προστατεύσω το ελληνικό ποδόσφαιρο. Αυτά τα θλιβερά που έγιναν σήμερα θέλω να τα ξεχάσουμε και να μην τα προβάλλουμε. Εμείς δεν θα στείλουμε DVD ούτε στην UEFA ούτε στην ΕΠΟ ούτε θα κάνουμε δηλώσεις πάνω σε αυτά που έγιναν.
Θέλω να τα ξεχάσουμε να στηρίξουμε το ελληνικό ποδόσφαιρο και να μην ρίχνουμε λάδι στην φωτιά. Αυτό ζήτησα και από τους οπαδούς που ήταν αγανακτισμένοι με όσα είδαν. Επέδειξαν άψογη συμπεριφορά και θέλω να συνεχίσουν έτσι γιατί αυτή είναι η μαγκιά, σε αυτές τις ασχήμιες να συγκρατηθείς και να έχεις επίπεδο.
Αυτό είναι μαγκιά. Οι ασχήμιες είναι εύκολες αλλά μαγκιά είναι να συγκρατείται κάποιος. Το πρωτάθλημα δεν έχει τελειώσει ακόμα. Θα πρέπει να πάρουμε κι άλλες νίκες για να έρθει ο τίτλος.
Εχουμε κι άλλα ματς έχουμε κι άλλες νίκες να κάνουμε. Στόχος μας είναι το νταμπλ. Η σημερινή νίκη σας είχα πει και το βράδυ της Πέμπτης την ήθελα περισσότερο από το να νικήσετε την Πέμπτη.
Ο Ολυμπιακός έχει συνέχεια, έχει μέλλον. Παίξατε πολύ καλά στην Ευρώπη και εύχομαι να μπορέσουμε να δουλέψουμε και να έχουμε ανάλογη συνέχεια και του χρόνου στην Ευρώπη και πιστεύω ότι θα τα πάτε ακόμη καλύτερα.
Εχουμε έναν προπονητή που μπορεί να δουλέψει σε πολλές ευρωπαϊκές ομάδες, αλλά μένει εδώ μαζί μας γιατί αγαπάει τον Ολυμπιακό και θέλει να μας βοηθήσει. Όσο για τα πριμ που σας έχουμε κόψει, μην τα λαμβάνετε υπόψιν σας και θα πάρετε πολλά περισσότερα. Δεν θέλω να ανησυχείτε για τίποτα. Εσείς να είστε καλά, να συνεχίσετε έτσι και θα έρθουν και άλλα πριμ. Θα σας έλεγα για μπουζούκια αλλά την Τετάρτη έχουμε Κύπελλο...
Συγχαρητήρια και πάλι και μην ξεχνάτε πάνω από όλα και ζήτω ο Ολυμπιακός».
Σχόλιο: Όχι, καλό θα είναι να μην ξεχάσουμε ότι έγινε.. Ούτε τα χθεσινά, αλλά κυρίως να μην πούμε πως τα περσινά (δικά μας κατορθώματα) είναι... ξυνά σταφύλια! Κι αυτό ναι, το λέει ένας Ολυμπιακός.. Αλλά κάποια στιγμή πρέπει να σταματήσει αυτή η... καφρίλα! Απ' όλες τις μεριές!! Ως πότε θα επιτρέπεται στους οπαδικούς "στρατούς" να βγάζουν τα απωθημένα τους εντός κι εκτός γηπέδου;; Ποιούς εξυπηρετεί όλο αυτό το σκηνικό;;;
Sunday, 18 March 2012
O Ernesto για τα σημερινά...
Για το αν θα παίξει ρόλο στην παραμονή του αυτό που έγινε σήμερα: "Μη
ρωτάτε κάτι τέτοιο σήμερα. Θα αποφασίσω όταν έρθει η στιγμή και θα δω
όλες τις παραμέτρους. Έχω δει πολλά επεισόδια στα ελληνικά γήπεδα, αλλά
σήμερα ήταν τα πιο ακραία. Εγώ όμως είμαι ξένος, το ελληνικό ποδόσφαιρο
είναι για εσάς, πρέπει να κάνατε καλά πράγματα για να γίνει καλύτερο.
Δεν είναι η δουλειά μου να παραδώσω μαθήματα γι' αυτά τα πράγματα. Εγώ
είμαι εδώ για να απαντήσω για το ποδόσφαιρο".
Για το αν έχει θέση στο "πανηγύρι των τρελών": "Πολλές φορές αναρωτιέμαι, όχι μόνο για τον εαυτό μου αλλά και για τους παίκτες, γιατί το ποδόσφαιρο αρέσει στον κόσμο. Αυτό είναι το ποδόσφαιρο. Η αλήθεια είναι πως αυτά τα πράγματα έχουν σχέση με την κακή οικονομική κατάσταση των Ελλήνων και επηρεάζει την εικόνα και στα γήπεδα. Δεν μου αρέσει καθόλου που χρησιμοποιούν αυτόν τον κόσμο, που είναι άνεργος και έχει προβλήματα, για να γίνουν αυτά τα πράγματα".
http://www.contra.gr/Soccer/Hellas/Superleague/olympiacos/valverde-anarwtiemai-giati-to-podosfairo-aresei-ston-kosmo.1697330.html
Σχόλιο: Άλλη μια επίδειξη επιπέδου από τον Ernesto...
Για το αν έχει θέση στο "πανηγύρι των τρελών": "Πολλές φορές αναρωτιέμαι, όχι μόνο για τον εαυτό μου αλλά και για τους παίκτες, γιατί το ποδόσφαιρο αρέσει στον κόσμο. Αυτό είναι το ποδόσφαιρο. Η αλήθεια είναι πως αυτά τα πράγματα έχουν σχέση με την κακή οικονομική κατάσταση των Ελλήνων και επηρεάζει την εικόνα και στα γήπεδα. Δεν μου αρέσει καθόλου που χρησιμοποιούν αυτόν τον κόσμο, που είναι άνεργος και έχει προβλήματα, για να γίνουν αυτά τα πράγματα".
http://www.contra.gr/Soccer/Hellas/Superleague/olympiacos/valverde-anarwtiemai-giati-to-podosfairo-aresei-ston-kosmo.1697330.html
Σχόλιο: Άλλη μια επίδειξη επιπέδου από τον Ernesto...
Blogpress app
Μικρά προβληματάκια με την i-phone app του blogpress, αλλά δεν μας πτοούν εμάς αυτά...
Καλημέρα, καλή Κυριακή!
ΥΓ. Ναι, ναι, ξέρω, με ντέρμπι και... εκλογές!
Καλημέρα, καλή Κυριακή!
ΥΓ. Ναι, ναι, ξέρω, με ντέρμπι και... εκλογές!
Wednesday, 14 March 2012
Τα 3α μας γενέθλια!!!
Happy birthday dear blog..
Happy birthday dear blog..
Can't believe you're 3 years old..
Happy birthday to my bloooog...........
Τρία χρόνια λοιπόν... Τρία χρόνια μέσα στα οποία έγιναν και άλλαξαν τόσα πολλά... Σε προσωπικό και σε επαγγελματικό επίπεδο, σε φίλους και γνωστούς, σε όλα όσα σκηνο-θετικά συμβαίνουν γύρω μας..
Αλλά...
Είναι μέρα γιορτής και όχι απολογισμού...
Οπότε...
Happy birthday dear blog..............
Happy birthday dear blog..
Can't believe you're 3 years old..
Happy birthday to my bloooog...........
Τρία χρόνια λοιπόν... Τρία χρόνια μέσα στα οποία έγιναν και άλλαξαν τόσα πολλά... Σε προσωπικό και σε επαγγελματικό επίπεδο, σε φίλους και γνωστούς, σε όλα όσα σκηνο-θετικά συμβαίνουν γύρω μας..
Αλλά...
Είναι μέρα γιορτής και όχι απολογισμού...
Οπότε...
Happy birthday dear blog..............
Thursday, 8 March 2012
Sunday, 15 January 2012
The 69th Annual Golden Globe Awards
Έχω πάψει να ασχολούμαι με τις Hollywood-ιανές τελετές βράβευσης (γιατί δεν είναι τίποτα άλλο παρά τηλεοπτικά shows), οπότε η απορία μου παραμένει μια:
Πόσο θα επιλέξει να σατιρίσει τα υπερφουσκωμένα (και υπερευαίσθητα) ego's των ακριβοπληρωμένων Hollywood-ιανών star ο Ricky Gervais;;;
Για να δούμε.....
Πόσο θα επιλέξει να σατιρίσει τα υπερφουσκωμένα (και υπερευαίσθητα) ego's των ακριβοπληρωμένων Hollywood-ιανών star ο Ricky Gervais;;;
Για να δούμε.....
Ήμαρτον ρε συ Άννα... Ήμαρτον!
http://www.pasok.gr/portal/resource/contentObject/id/ca8aa37a-039f-452e-9c8c-e6cec63e166a
Από την ομιλία της Άννας Διαμαντοπούλου στο Εθνικό Συμβούλιο: Θέλω να αναφερθώ στην δραματική ομιλία χθες του Βαγγέλη Βενιζέλου. Πρέπει να λέμε τα πράγματα, με το όνομά τους: είναι ο βασικός διεκδικητής, είναι ο βασικός υποψήφιος, είναι αυτονόητο. Ήρθε η στιγμή που ο άνθρωπος αυτός είχε στους ώμους του αποφάσεις που αφορούν τη χώρα και την Ευρώπη.
Σχόλιο: Αν αυτή δεν είναι σκηνο-θετική ατάκα, τότε ποια είναι, έτσι; Η Άννα Διαμαντοπούλου (φαίνεται οτι) βλέπει πως τα... κουκιά δεν της βγαίνουν κι έτσι δεν διστάζει να... προκαλέσει κάθε (σκηνο-θετική και μη) λογική, αφήνοντας το μέλλον του ΠΑΣΟΚ στους... ώμους του Βαγγέλη! Ε, κοτζάμ Ευρώπη χωράνε αυτοί οι ώμοι, την Ελλάδα δεν θα καταφέρουν να κρατήσουν; Βοήθεια μας... Όχι, όχι, απ΄τον Βαγγέλη.. Απ' αυτούς που (συνεχίζουν να) βάζουν τα ατομικά / κομματικά συμφέροντα πάνω απ' τα συλλογικά...
Από την ομιλία της Άννας Διαμαντοπούλου στο Εθνικό Συμβούλιο: Θέλω να αναφερθώ στην δραματική ομιλία χθες του Βαγγέλη Βενιζέλου. Πρέπει να λέμε τα πράγματα, με το όνομά τους: είναι ο βασικός διεκδικητής, είναι ο βασικός υποψήφιος, είναι αυτονόητο. Ήρθε η στιγμή που ο άνθρωπος αυτός είχε στους ώμους του αποφάσεις που αφορούν τη χώρα και την Ευρώπη.
Σχόλιο: Αν αυτή δεν είναι σκηνο-θετική ατάκα, τότε ποια είναι, έτσι; Η Άννα Διαμαντοπούλου (φαίνεται οτι) βλέπει πως τα... κουκιά δεν της βγαίνουν κι έτσι δεν διστάζει να... προκαλέσει κάθε (σκηνο-θετική και μη) λογική, αφήνοντας το μέλλον του ΠΑΣΟΚ στους... ώμους του Βαγγέλη! Ε, κοτζάμ Ευρώπη χωράνε αυτοί οι ώμοι, την Ελλάδα δεν θα καταφέρουν να κρατήσουν; Βοήθεια μας... Όχι, όχι, απ΄τον Βαγγέλη.. Απ' αυτούς που (συνεχίζουν να) βάζουν τα ατομικά / κομματικά συμφέροντα πάνω απ' τα συλλογικά...
Saturday, 7 January 2012
Γιατί πρέπει να γίνεις "πρώην" για να μιλήσεις ξεκάθαρα;
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_2_07/01/2012_468486
Του Παναγη Bουρλουμη*
Ανάμεσα στις διάφορες μπαρούφες του είδους «τα κράτη δεν χρεοκοπούν», ξεχωρίζει τώρα εκείνη που λέει ότι «στις Δημοκρατίες δεν υπάρχουν αδιέξοδα». Μπέλα παρόλα, αλλά οι επόμενες εκλογές -όποτε γίνουν- μας απειλούν με ανακύκλωση εκείνων που έφεραν τη χώρα μας στη σημερινή κατάντια. Τι καλό μπορούμε να περιμένουμε από κάτι τέτοιο; Ο λαός τα βλέπει και ο καθένας αναρωτιέται με τι τρόπο μια πολιτική τάξη, ένα σύστημα, που μας έριξε έξω όταν όλα πήγαιναν πρίμα, θα μπορέσει να μας σώσει τώρα που έπιασε άγρια φουρτούνα. Ο λαός τα νιώθει, αλλά τι μπορεί να κάνει; Ο ψηφοφόρος είναι αιχμάλωτος και η αποχή ή η φυγή από τα δύο κόμματα εξουσίας προς περιθωριακούς μπορεί να εκτονώνει αλλά δεν λύνει το αδιέξοδο.
Τα ίδια βλέπουν και οι απέξω – εκείνοι που μας δάνεισαν γιατί πίστεψαν κάποτε ότι το κράτος μας ήταν φερέγγυο. Και τώρα ζητάμε από τους ίδιους όχι απλά να χάσουν τα μισά, αλλά να μας δώσουν κι άλλα, μήπως και γλιτώσουν τα υπόλοιπα. Αυτοί όμως δεν είναι παγιδευμένοι όπως εμείς. Βρίσκονται σε δυσάρεστη κατάσταση αλλά μετρούν τα πράγματα και θα αποφασίσουν να κάνουν εκείνο που θα τους πονέσει λιγότερο. Μας παρακολουθούν με κρύο μάτι υπολογίζοντας αν τους συμφέρει να μας παρασταθούν ή μήπως να μας αφήσουν να βουλιάξουμε. Θα κρίνουν αν η χώρα μας θα μπορέσει μέσα σε κάποιο διάστημα να ξανασταθεί στα πόδια της. Να νοικοκυρευτεί στον βαθμό που θα τους δώσει βάσιμη ελπίδα ότι θα πάρουν κάτι πίσω, έστω με απώλειες και καθυστέρηση. Πιο σημαντικό από τα λεφτά, θα κρίνουν αν είμαστε σε θέση να παρακολουθήσουμε την πορεία της Ευρώπης ή θα παραμείνουμε αιώνια ένα βαρίδι. Την κρίση τους θα επηρεάσει ο βαθμός ειλικρίνειας της δέσμευσής μας να ανταποκριθούμε στις υποχρεώσεις που έχουμε αναλάβει και η ικανότητά μας να τις εκπληρώσουμε.
Οι ξένοι έχουν μάθει το μάθημά τους. Τους ξεγελάσαμε αρκετές φορές και έχουν στήσει τώρα τους δικούς τους μηχανισμούς για να μετράνε την πορεία μας. Και τι βλέπουν μέχρι τώρα; Συνεχής κατήφορος. Χιμαιρικοί προϋπολογισμοί, αστοχίες παντού, ξεχαρβαλωμένη διοίκηση – Δικαιοσύνη. Μποϊκοτάρισμα διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων, οπισθοχώρηση σε κάθε συντεχνιακή αντίδραση. Την πραγματική οικονομία να φθίνει ραγδαία, την ανεργία να μεγαλώνει και ένα τσίρκο από σχεδόν πενήντα υπουργούς με την προσοχή στραμμένη στις επόμενες εκλογές, κομματικές και εθνικές.
Ως τώρα έχουμε αποτύχει και ο χρόνος τρέχει.
Για να πάρουμε την προηγούμενη δόση των 8 δισ., αναγκαστήκαμε να αφήσουμε κατά μέρος τις σαχλαμάρες για δημοψήφισμα, τα «δεν υπογράφω» και τους Πετσάλνικους, αλλάξαμε πρωθυπουργό και φέραμε τον Παπαδήμο. Αυτά δεν είναι μικροπράγματα. Σε δύο μήνες ελπίζουμε στην επόμενη δόση που είναι δέκα φορές μεγαλύτερη. Χωρίς αυτή χρεοκοπούμε σίγουρα και άτακτα γιατί λήγουν γραμμάτια 10 δισ. Οταν κάποιος πρέπει να βάλει βαθιά το χέρι στην τσέπη το σκέπτεται πολύ και ογδόντα δισ. δεν είναι λίγα. Μακάρι να κάνω λάθος, αλλά προβλέπω ότι το PSI και η δανειακή σύμβαση δεν θα αρκέσουν για να πείσουν εκείνους από τους οποίους εξαρτώμεθα. Οσο καλά και αν πάνε οι διαπραγματεύσεις, υπογραφές δεν θα μπουν αν δεν εξασφαλίσουν οι αντισυμβαλλόμενοί μας προοπτική πολιτικής σταθερότητας και αποτελεσματικής διοίκησης για μια αρκετά μακρά περίοδο και βέβαια όχι μέχρι το Πάσχα. Ο προεκλογικός πυρετός στην τωρινή συγκυρία είναι ό,τι χειρότερο μπορεί να συμβεί. Αυτά έπρεπε να τα καταλαβαίνουμε μόνοι μας, αλλά φοβάμαι ότι θα μας αναγκάσουν άλλοι να σοβαρευτούμε, γιατί αλλιώς σε λίγο θα ζητιανεύουμε για καύσιμα για τις μηχανές της αστυνομίας, αλλά και για τον στόλο και την αεροπορία.
* Ο κ. Παναγής Βουρλούμης είναι πρώην πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος του ΟΤΕ.
Σχόλιο: Καλά όλα αυτά και... ακριβή! Και καλώς λέγονται.. Απλά αναρωτιέμαι αν είμαι ο μόνος που κουράστηκε ν' ακούει "σωστά" λόγια από "πρώην" του συστήματος (που τώρα καταγγέλουν...)
Του Παναγη Bουρλουμη*
Ανάμεσα στις διάφορες μπαρούφες του είδους «τα κράτη δεν χρεοκοπούν», ξεχωρίζει τώρα εκείνη που λέει ότι «στις Δημοκρατίες δεν υπάρχουν αδιέξοδα». Μπέλα παρόλα, αλλά οι επόμενες εκλογές -όποτε γίνουν- μας απειλούν με ανακύκλωση εκείνων που έφεραν τη χώρα μας στη σημερινή κατάντια. Τι καλό μπορούμε να περιμένουμε από κάτι τέτοιο; Ο λαός τα βλέπει και ο καθένας αναρωτιέται με τι τρόπο μια πολιτική τάξη, ένα σύστημα, που μας έριξε έξω όταν όλα πήγαιναν πρίμα, θα μπορέσει να μας σώσει τώρα που έπιασε άγρια φουρτούνα. Ο λαός τα νιώθει, αλλά τι μπορεί να κάνει; Ο ψηφοφόρος είναι αιχμάλωτος και η αποχή ή η φυγή από τα δύο κόμματα εξουσίας προς περιθωριακούς μπορεί να εκτονώνει αλλά δεν λύνει το αδιέξοδο.
Τα ίδια βλέπουν και οι απέξω – εκείνοι που μας δάνεισαν γιατί πίστεψαν κάποτε ότι το κράτος μας ήταν φερέγγυο. Και τώρα ζητάμε από τους ίδιους όχι απλά να χάσουν τα μισά, αλλά να μας δώσουν κι άλλα, μήπως και γλιτώσουν τα υπόλοιπα. Αυτοί όμως δεν είναι παγιδευμένοι όπως εμείς. Βρίσκονται σε δυσάρεστη κατάσταση αλλά μετρούν τα πράγματα και θα αποφασίσουν να κάνουν εκείνο που θα τους πονέσει λιγότερο. Μας παρακολουθούν με κρύο μάτι υπολογίζοντας αν τους συμφέρει να μας παρασταθούν ή μήπως να μας αφήσουν να βουλιάξουμε. Θα κρίνουν αν η χώρα μας θα μπορέσει μέσα σε κάποιο διάστημα να ξανασταθεί στα πόδια της. Να νοικοκυρευτεί στον βαθμό που θα τους δώσει βάσιμη ελπίδα ότι θα πάρουν κάτι πίσω, έστω με απώλειες και καθυστέρηση. Πιο σημαντικό από τα λεφτά, θα κρίνουν αν είμαστε σε θέση να παρακολουθήσουμε την πορεία της Ευρώπης ή θα παραμείνουμε αιώνια ένα βαρίδι. Την κρίση τους θα επηρεάσει ο βαθμός ειλικρίνειας της δέσμευσής μας να ανταποκριθούμε στις υποχρεώσεις που έχουμε αναλάβει και η ικανότητά μας να τις εκπληρώσουμε.
Οι ξένοι έχουν μάθει το μάθημά τους. Τους ξεγελάσαμε αρκετές φορές και έχουν στήσει τώρα τους δικούς τους μηχανισμούς για να μετράνε την πορεία μας. Και τι βλέπουν μέχρι τώρα; Συνεχής κατήφορος. Χιμαιρικοί προϋπολογισμοί, αστοχίες παντού, ξεχαρβαλωμένη διοίκηση – Δικαιοσύνη. Μποϊκοτάρισμα διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων, οπισθοχώρηση σε κάθε συντεχνιακή αντίδραση. Την πραγματική οικονομία να φθίνει ραγδαία, την ανεργία να μεγαλώνει και ένα τσίρκο από σχεδόν πενήντα υπουργούς με την προσοχή στραμμένη στις επόμενες εκλογές, κομματικές και εθνικές.
Ως τώρα έχουμε αποτύχει και ο χρόνος τρέχει.
Για να πάρουμε την προηγούμενη δόση των 8 δισ., αναγκαστήκαμε να αφήσουμε κατά μέρος τις σαχλαμάρες για δημοψήφισμα, τα «δεν υπογράφω» και τους Πετσάλνικους, αλλάξαμε πρωθυπουργό και φέραμε τον Παπαδήμο. Αυτά δεν είναι μικροπράγματα. Σε δύο μήνες ελπίζουμε στην επόμενη δόση που είναι δέκα φορές μεγαλύτερη. Χωρίς αυτή χρεοκοπούμε σίγουρα και άτακτα γιατί λήγουν γραμμάτια 10 δισ. Οταν κάποιος πρέπει να βάλει βαθιά το χέρι στην τσέπη το σκέπτεται πολύ και ογδόντα δισ. δεν είναι λίγα. Μακάρι να κάνω λάθος, αλλά προβλέπω ότι το PSI και η δανειακή σύμβαση δεν θα αρκέσουν για να πείσουν εκείνους από τους οποίους εξαρτώμεθα. Οσο καλά και αν πάνε οι διαπραγματεύσεις, υπογραφές δεν θα μπουν αν δεν εξασφαλίσουν οι αντισυμβαλλόμενοί μας προοπτική πολιτικής σταθερότητας και αποτελεσματικής διοίκησης για μια αρκετά μακρά περίοδο και βέβαια όχι μέχρι το Πάσχα. Ο προεκλογικός πυρετός στην τωρινή συγκυρία είναι ό,τι χειρότερο μπορεί να συμβεί. Αυτά έπρεπε να τα καταλαβαίνουμε μόνοι μας, αλλά φοβάμαι ότι θα μας αναγκάσουν άλλοι να σοβαρευτούμε, γιατί αλλιώς σε λίγο θα ζητιανεύουμε για καύσιμα για τις μηχανές της αστυνομίας, αλλά και για τον στόλο και την αεροπορία.
* Ο κ. Παναγής Βουρλούμης είναι πρώην πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος του ΟΤΕ.
Σχόλιο: Καλά όλα αυτά και... ακριβή! Και καλώς λέγονται.. Απλά αναρωτιέμαι αν είμαι ο μόνος που κουράστηκε ν' ακούει "σωστά" λόγια από "πρώην" του συστήματος (που τώρα καταγγέλουν...)
Sunday, 1 January 2012
2011: 'Ενας mini απολογισμός
Το να πει κάποιος πως το 2011 ήταν μια δύσκολη χρονιά για όλους (Έλληνες και μη) θα είναι - φυσικά - κοινότυπο, αυτονόητο και ελάχιστα πρωτότυπο σκηνο-θετικά.
Είναι όμως αλήθεια!
Κι όσο κι αν δεν θέλω τούτος εδώ ο απολογισμός να είναι μια σύνοψη των όσων (σκηνο-θετημένων και μη) έγιναν μέσα στο 2011, δεν μπορώ να μην σχολιάσω το ένα γέγονος που - τουλάχιστον στα δικά μου μάτια - ξεχώρισε.
Δυστυχώς, αρνητικά!
Ποιό ήταν αυτό; Η προφανής (και σε ορσιμένες περιπτώσεις, περήφανη!) άρνησή μας να αλλάξουμε, προσαρμοζόμενοι σε μια ρεαλιστική πραγματικότητα. Η αδυναμία μας να αντιληφθούμε (πρώτα ΕΜΕΙΣ) πως το μοντέλο ζωής που ακολουθούσαμε δεν είναι (και δεν ήταν ποτέ) βιώσιμο, δεν ήταν ποτέ παραγωγικό, δεν ήταν ποτέ αξιοκρατικό, δεν ήταν ποτέ κατάλληλο για ΕΜΑΣ τους ίδιους.
Ξέρετε, είναι άτιμο πράγμα αυτή η "αλλάγη" - από τη μια γοητευτική, πολλά υποσχόμενη και δημιουργική, από την άλλη δύσκολη να επιτευχθεί χωρίς προσήλωση, δέσμευση στον στόχο και πολλή, πολλή προσπάθεια. Κι ακόμη πιο σημαντικό; Για να αλλάξεις, πρέπει πρώτα και κύρια να αναγνωρίσεις πως το σημερινό, το υπάρχον, το status quo δεν (μας) εξυπηρετεί πλέον. Θέλει κότσια, θέλει διαύγεια πνεύματος, θέλει διάθεση για αυτοκριτική - και δυστυχώς εμείς, σαν τις καμήλες, δεν κοιτάξαμε ποτέ τις δικές μας καμπούρες! Κρίμα...
Σε προσωπικό επίπεδο, ήταν μια δύσκολη χρονιά και για μένα, τον διαχειριστή αυτού εδώ του blog. Το blog, όπως θα ξέρετε, έμενε για πολλές μέρες (μπορεί και μήνες) χωρίς ανανέωση. Κι ας είχα πει, πως θα έβρισκα χρόνο. Κι ας είχα πει, πως όταν υπάρχει διάθεση, πάντα βρίσκεται χρόνος.
Δυστυχώς, αποδείχτηκε στην πράξη πως το 2011, διάθεση για blogging δεν υπήρχε! Βλέπετε, όχι, δεν θα το ρίξω στις εύκολες δικαιολογίες περί έλλειψης χρόνου. Ήταν μια μεταβατική χρονιά για μένα το 2011, με πολλές άλλες υποχρεώσεις, αλλά κατά ένα περίεργο τρόπο πίστευα πως το blog αυτό θα ήταν - κατά κάποιο τρόπο - ψυχαναλυτικό, θα με βοηθούσε δηλαδή να βγάλω τις έννοιες και τις υποχρεώσεις από το μυαλό μου και θα με βοηθούσε να ξεπεράσω προβλήματα και θέματα.
Αυτός άλλωστε ήταν και ο λόγος που αρνιόμουν πειστικά να το "κλείσω" - αν και ήταν προφανές, πως δεν ήταν πια μέσα στις άμεσες προτεραιότητές μου!
Τι θα επιφυλάξει το 2012;
Απλά, δεν έχω ιδέα. Ψυχολογικά, έχω (νομίζω) προετοιμαστεί για ένα πολύ πιο δύσκολο σκηνο-θετικά 2012. Και σε παγκόσμιο και σε εθνικό και σε προσωπικό επίπεδο.
Οι κινήσεις που έγιναν μέσα στο 2011, δεν με έπεισαν καθόλου πως υπάρχει ένα master plan για την επόμενη μέρα στην Ευρώπη και στην Ευρωζώνη, οι Έλληνες αρνούμαστε να αλλάξουμε lifestyle και τρόπο σκέψης και παρ΄ όλες τις καλά σκηνο-θετημένες διακυρήξεις για ανάγκη συσπείρωσης και συνεργασίας, μου φαίνεται πως αυτή εδώ η κρίση (μας) κάνει όλους πιο εγωιστές, πιο εγωκεντρικούς, πιο "παρτάκηδες" απ' 'οσο είμασταν! Είναι σχεδόν... τρομακτικό!
Και τι θα γίνει με το blog; Ίδια απάντηση. Μακάρι να ξερα. Βλέπετε, όταν κάτι το κάνεις απλά σαν hobby, είναι δύσκολο να είσαι 100% αφοσιωμένος σε αυτό. Άλλες φορές δεν υπάρχει χρόνος, αλλές φορές επιλέγεις να κάνεις κάτι άλλο, άλλες φορές δεν υπάρχει απλά διάθεση.
Το σίγουρο είναι ένα. Το blog αυτό δεν θα κλείσει. Γιατί πολύ απλά δεν ΘΕΛΩ να κλείσει. Ξέρω πια, πως δεν μπορώ να υποσχεθώ τακτικές ανανεώσεις, κι έτσι δεν θα το κάνω. Η γωνιά αυτή στον κυβερνοχώρο θα συνεχίσει να υπάρχει, και θα συνεχίσουμε να τα λέμε και να τα σχολιάζουμε σκηνο-θετικά. Ίσως με πιο αραιούς ρυθμούς, αλλά πάντοτε με την ίδια αγάπη και τον ίδιο σεβασμό και στο μέσο και στους αναγνώστες!
ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΚΑΙ ΟΛΕΣ!!!
Είναι όμως αλήθεια!
Κι όσο κι αν δεν θέλω τούτος εδώ ο απολογισμός να είναι μια σύνοψη των όσων (σκηνο-θετημένων και μη) έγιναν μέσα στο 2011, δεν μπορώ να μην σχολιάσω το ένα γέγονος που - τουλάχιστον στα δικά μου μάτια - ξεχώρισε.
Δυστυχώς, αρνητικά!
Ποιό ήταν αυτό; Η προφανής (και σε ορσιμένες περιπτώσεις, περήφανη!) άρνησή μας να αλλάξουμε, προσαρμοζόμενοι σε μια ρεαλιστική πραγματικότητα. Η αδυναμία μας να αντιληφθούμε (πρώτα ΕΜΕΙΣ) πως το μοντέλο ζωής που ακολουθούσαμε δεν είναι (και δεν ήταν ποτέ) βιώσιμο, δεν ήταν ποτέ παραγωγικό, δεν ήταν ποτέ αξιοκρατικό, δεν ήταν ποτέ κατάλληλο για ΕΜΑΣ τους ίδιους.
Ξέρετε, είναι άτιμο πράγμα αυτή η "αλλάγη" - από τη μια γοητευτική, πολλά υποσχόμενη και δημιουργική, από την άλλη δύσκολη να επιτευχθεί χωρίς προσήλωση, δέσμευση στον στόχο και πολλή, πολλή προσπάθεια. Κι ακόμη πιο σημαντικό; Για να αλλάξεις, πρέπει πρώτα και κύρια να αναγνωρίσεις πως το σημερινό, το υπάρχον, το status quo δεν (μας) εξυπηρετεί πλέον. Θέλει κότσια, θέλει διαύγεια πνεύματος, θέλει διάθεση για αυτοκριτική - και δυστυχώς εμείς, σαν τις καμήλες, δεν κοιτάξαμε ποτέ τις δικές μας καμπούρες! Κρίμα...
Σε προσωπικό επίπεδο, ήταν μια δύσκολη χρονιά και για μένα, τον διαχειριστή αυτού εδώ του blog. Το blog, όπως θα ξέρετε, έμενε για πολλές μέρες (μπορεί και μήνες) χωρίς ανανέωση. Κι ας είχα πει, πως θα έβρισκα χρόνο. Κι ας είχα πει, πως όταν υπάρχει διάθεση, πάντα βρίσκεται χρόνος.
Δυστυχώς, αποδείχτηκε στην πράξη πως το 2011, διάθεση για blogging δεν υπήρχε! Βλέπετε, όχι, δεν θα το ρίξω στις εύκολες δικαιολογίες περί έλλειψης χρόνου. Ήταν μια μεταβατική χρονιά για μένα το 2011, με πολλές άλλες υποχρεώσεις, αλλά κατά ένα περίεργο τρόπο πίστευα πως το blog αυτό θα ήταν - κατά κάποιο τρόπο - ψυχαναλυτικό, θα με βοηθούσε δηλαδή να βγάλω τις έννοιες και τις υποχρεώσεις από το μυαλό μου και θα με βοηθούσε να ξεπεράσω προβλήματα και θέματα.
Αυτός άλλωστε ήταν και ο λόγος που αρνιόμουν πειστικά να το "κλείσω" - αν και ήταν προφανές, πως δεν ήταν πια μέσα στις άμεσες προτεραιότητές μου!
Τι θα επιφυλάξει το 2012;
Απλά, δεν έχω ιδέα. Ψυχολογικά, έχω (νομίζω) προετοιμαστεί για ένα πολύ πιο δύσκολο σκηνο-θετικά 2012. Και σε παγκόσμιο και σε εθνικό και σε προσωπικό επίπεδο.
Οι κινήσεις που έγιναν μέσα στο 2011, δεν με έπεισαν καθόλου πως υπάρχει ένα master plan για την επόμενη μέρα στην Ευρώπη και στην Ευρωζώνη, οι Έλληνες αρνούμαστε να αλλάξουμε lifestyle και τρόπο σκέψης και παρ΄ όλες τις καλά σκηνο-θετημένες διακυρήξεις για ανάγκη συσπείρωσης και συνεργασίας, μου φαίνεται πως αυτή εδώ η κρίση (μας) κάνει όλους πιο εγωιστές, πιο εγωκεντρικούς, πιο "παρτάκηδες" απ' 'οσο είμασταν! Είναι σχεδόν... τρομακτικό!
Και τι θα γίνει με το blog; Ίδια απάντηση. Μακάρι να ξερα. Βλέπετε, όταν κάτι το κάνεις απλά σαν hobby, είναι δύσκολο να είσαι 100% αφοσιωμένος σε αυτό. Άλλες φορές δεν υπάρχει χρόνος, αλλές φορές επιλέγεις να κάνεις κάτι άλλο, άλλες φορές δεν υπάρχει απλά διάθεση.
Το σίγουρο είναι ένα. Το blog αυτό δεν θα κλείσει. Γιατί πολύ απλά δεν ΘΕΛΩ να κλείσει. Ξέρω πια, πως δεν μπορώ να υποσχεθώ τακτικές ανανεώσεις, κι έτσι δεν θα το κάνω. Η γωνιά αυτή στον κυβερνοχώρο θα συνεχίσει να υπάρχει, και θα συνεχίσουμε να τα λέμε και να τα σχολιάζουμε σκηνο-θετικά. Ίσως με πιο αραιούς ρυθμούς, αλλά πάντοτε με την ίδια αγάπη και τον ίδιο σεβασμό και στο μέσο και στους αναγνώστες!
ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΚΑΙ ΟΛΕΣ!!!
Subscribe to:
Posts (Atom)










