Bloomberg: Το κόλπο της Μέρκελ που εκτίναξε στα ύψη το ελληνικό χρέος

http://gr.news.yahoo.com/bloomberg-%CF%84%CE%BF-%CE%BA%CF%8C%CE%BB%CF%80%CE%BF-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%BC%CE%AD%CF%81%CE%BA%CE%B5%CE%BB-%CF%80%CE%BF%CF%85-%CE%B5%CE%BA%CF%84%CE%AF%CE%BD%CE%B1%CE%BE%CE%B5-%CF%83%CF%84%CE%B1-104714312.html

Τα πακέτα διάσωσης που χορηγούνται στην Ελλάδα και εξασφαλίζονται μέσω των Μνημονίων, δεν σώζουν τους Έλληνες αλλά τους Γερμανούς φορολογούμενους και τις γερμανικές τράπεζες.

Αυτό αναφέρουν στο σημερινό Bloomberg View, τη στήλη γνώμης που υπογράφουν οι συντάκτες του πρακτορείου, έχοντας, όπως υποστηρίζουν, μελετήσει προσεκτικά τις κινήσεις κεφαλαίων στην Ευρώπη και τους ισολογισμών των κεντρικών τραπεζών.

Κι αυτό γιατί όταν η Ευρωπαϊκή Ένωση και η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα έσπευσαν να διασώσουν τις χειμαζόμενες από την κρίση χώρες, προσέφεραν στις γερμανικές τράπεζες τη δυνατότητα να πάρουν πίσω τα λεφτά τους, επισημαίνει το Bloomberg.
 
Οι «κακοί» Έλληνες και οι «καλοί» Γερμανοί

«Στα εκατομμύρια λέξεις που έχουν γραφτεί για την κρίση χρέους της Ευρώπης, η Γερμανία παρουσιάζεται συνήθως ως ο υπεύθυνος ενήλικος και η Ελλάδα ως το σκανταλιάρικο παιδί. Σύμφωνα με αυτήν την κλασική αφήγηση της κρίσης, η συνετή Γερμανία είναι απρόθυμη να διασώσει τον επαίτη της Ευρώπης, την Ελλάδα, η οποία δανείστηκε περισσότερα από όσα μπορούσε και τώρα πρέπει να πληρώσει τις συνέπειες.

Οι γερμανικές τράπεζες ήταν το μέσο διευκόλυνσης της Ελλάδας. Κυρίως λόγω των χαλαρών ρυθμίσεων, οι γερμανικές τράπεζες διέθεσαν τεράστια ποσά και έτσι απέκτησαν τα χρόνια πριν από την κρίση τεράστια έκθεση στις περιφερειακές χώρες της Ευρώπης.

Σύμφωνα με στοιχεία της Τράπεζας Διεθνών Διακανονισμών (ΤΔΔ), ως τον Δεκέμβριο του 2009 η έκθεση των τραπεζών στην Ελλάδα, στην Ιρλανδία, στην Ιταλία, στην Πορτογαλία και στην Ισπανία έφτανε στα 704 δισ. δολάρια. Ποσό κατά πολύ μεγαλύτερο από το συνολικό άθροισμα των κεφαλαίων τους.

Με λίγα λόγια, δάνεισαν πολύ περισσότερα από όσα μπορούσαν να αντέξουν.

Οταν η Ευρωπαϊκή Ένωση και η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα έσπευσαν να διασώσουν τις χειμαζόμενες από την κρίση χώρες, προσέφεραν στις γερμανικές τράπεζες τη δυνατότητα να πάρουν πίσω τα λεφτά τους, σημειώνει το πρακτορείο.

Ουσιαστικά, διέσωσαν τις γερμανικές τράπεζες καθώς και τους φορολογούμενους, οι οποίοι αν δεν αποπληρώνονταν τα δάνεια θα έπρεπε να στηρίξουν αυτές τις τράπεζες. Σε αντίθεση με μεγάλο μέρος της βοήθειας προς την Ελλάδα, η στήριξη στις γερμανικές τράπεζες προσφέρθηκε αυτόματα, ως μια λειτουργία της δομής της νομισματικής ένωσης.
 
Πως έγινε αυτό

Οταν οι γερμανικές τράπεζες απέσυραν χρήματα από την Ελλάδα, οι άλλες κεντρικές τράπεζες της ευρωζώνης αντιστάθμισαν συλλογικά τις συγκεκριμένες εκροές με δάνεια προς την Κεντρική Τράπεζα της Ελλάδος.

Τα δάνεια αυτά εγγράφηκαν στον ισολογισμό της Bundesbank, της κεντρικής τράπεζας της Γερμανίας, ως απαιτήσεις στην υπόλοιπη ευρωζώνη. Ο μηχανισμός αυτός, σχεδιασμένος για να κρατά σε ισορροπία τους ισολογισμούς της ευρωζώνης, έκανε πιο εύκολη την απόσυρση των γερμανικών ιδρυμάτων από τις θέσεις τους.

Σε αντίθεση με τις απαιτήσεις των ιδιωτικών τραπεζών, οι απαιτήσεις της Bundesbank ήταν εν μέρει μόνο ευθύνη της Γερμανίας. Αν η Ελλάδα αποκήρυσσε το χρέος της, οι απώλειες θα κατανέμονταν μεταξύ όλων των κρατών-μελών της ευρωζώνης, ανάλογα με τη συμμετοχή τους στην ΕΚΤ. Το μερίδιο της Γερμανίας θα ήταν στο 28%, σημειώνουν οι συντάκτες.

Με λίγα λόγια, τα τελευταία δύο χρόνια, μεγάλο μέρος του ρίσκου που βρισκόταν στους ισολογισμούς γερμανικών τραπεζών μεταφέρθηκε στους φορολογούμενους όλης της ευρωζώνης.
Είναι δύσκολο να υπολογιστεί ακριβώς πόσο επωφελήθηκε η Γερμανία από την ευρωπαϊκή της διάσωση.

Μια ένδειξη θα ήταν το ποσό που απέσυραν οι γερμανικές τράπεζες από τις χώρες της ευρωζώνης από την έναρξη της κρίσης. Σύμφωνα με την ΤΔΔ, τράβηξαν 353 δισ. δολάρια από τον Δεκέμβριο του 2009 ως το τέλος του 2011. Μία άλλη ένδειξη θα ήταν η αύξηση των απαιτήσεων της Bundesbank στις υπόλοιπες κεντρικές τράπεζες της ευρωζώνης. Αυτή αντιστοιχεί σε 466 δισ. ευρώ από τον Δεκέμβριο ως τον Απρίλιο του 2012, αλλά περιλαμβάνει και μη Γερμανούς καταθέτες, που μετέφεραν τα χρήματά τους σε γερμανικές τράπεζες.

Στον αντίποδα, η Ελλάδα έλαβε συνολικά 340 δισ. ευρώ σε επίσημα δάνεια για να ανακεφαλαιοποιήσει τις δικές της, για να αντικαταστήσει τα κεφάλαια που έφυγαν στο εξωτερικό, για να αναδιαρθρώσει το χρέος της και να βοηθήσει τις τράπεζες να τα βγάλουν πέρα. Μόνο 15 δισ. ευρώ ήρθαν κατευθείαν από τη Γερμανία. Τα υπόλοιπα προήλθαν από την ΕΚΤ, την ΕΕ και το ΔΝΤ.

Η αλλαγή της χρηματοπιστωτικής έκθεσης της Γερμανίας έχει τεράστια σημασία για τον ηγετικό της ρόλο στην απάντηση της Ευρώπης στην κρίση, διαπιστώνει το Bloomberg View.

«Προτού οι γερμανικές τράπεζες τραβήξουν πίσω τα κεφάλαιά τους, διακινδύνευαν να χάσουν πολλά λεφτά στην περίπτωση που η Ελλάδα έφευγε από το ευρώ. Τώρα οι ζημίες θα επιμεριστούν μεταξύ των φορολογούμενων όλης της ευρωζώνης - ιδίως της Γαλλίας, οι τράπεζες της οποίας έχουν ακόμα πολλά ενεργά δάνεια στην Ελλάδα. Ενδεχομένως, αυτό εννοούν ορισμένοι Γερμανοί αξιωματούχοι όταν λένε ότι η ευρωζώνη είναι καλύτερα προετοιμασμένη για μια ελληνική έξοδο».
 
Τώρα η Γερμανία θα πρέπει να δεχθεί όσα είχε αρνηθεί

Ωστόσο, το κόστος από επιστροφή της Ελλάδας στη δραχμή θα επιστρέψει στη Γερμανία. Αν ο τραπεζικός πανικός και η αναταραχή στις αγορές ανάγκαζαν την Πορτογαλία, την Ισπανία, την Ιταλία και άλλες χώρες να φύγουν και αυτές από το ευρώ, οι απώλειες θα εξαφάνιζαν μεγάλο μέρος των κεφαλαίων των γερμανικών τραπεζών. Πιθανή διάλυση του ευρώ θα είχε σημαντικές επιπτώσεις και στις εξαγωγές της Γερμανίας, ενώ θα διακινδύνευε και την ύπαρξη της ίδιας της Ε.Ε. και την προσπάθεια να μην επαναληφθούν οι φρικαλεότητες των δύο παγκοσμίων πολέμων.

Για να αποτρέψει αυτήν την κατάληξη, με ή χωρίς την Ελλάδα, η Γερμανία θα πρέπει να κάνει όσα έχει αρνηθεί ως τώρα και ακόμη περισσότερα. Θα πρέπει να συμφωνήσει να επιτραπεί στην ΕΚΤ να καλύψει το χρέος των κρατών-μελών. Να συναινέσει στη δημιουργία ενός μηχανισμού στην ευρωζώνη που θα μετέφερε χρήματα σε οικονομικά αδύναμες χώρες, με τον ίδιο αυτοματοποιημένο τρόπο με τον οποίο έγινε η διάσωση της Γερμανίας. Και επίσης να δεχθεί ένα κοινό ευρωπαϊκό ταμείο ασφάλισης των ανέργων θα ήταν ένα πρώτο βήμα προς αυτήν την κατεύθυνση.

Την ώρα που η Αγκελα Μέρκελ επεξεργάζεται ποιο θα είναι το επόμενο βήμα στην ευρωπαϊκή κρίση, πρέπει να έχει καλά στο μυαλό της ότι η χώρα της χρωστάει πολλά στο ευρωσύστημα όπως και η Ελλάδα, καταλήγει η ανάλυση.

Σχόλιο: Ενδιαφέρον άρθρο. Αν μη τι άλλο δείχνει την "ομόνοια" που υπάρχει εντός της (αποτυχημένης) Ευρωζώνης. Γιατί μπορεί η Ελλάδα να τραβάει όλα τα φώτα της δημοσιότητας (και δικαίως, με τις αναρίθμητες σκηνο-θεσίες της), αλλά η ουσία του προβλήματος παραμένει η βιωσιμότητα της Ευρωζώνης και κατά συνέπεια και της Ευρωπαικής Ένωσης. Η δική μου άποψη: το συγκεκριμένο μοντέλο έχει αποτύχει. Και όχι, αυτό δεν δικαιώνει την Ελλάδα που κάνει ότι μπορεί για να το τορπιλίσει...

Όχι ρε παιδιά, δεν παίζει αυτό...

http://www.cosmo.gr/Lifestyle/Celebrities/skandala-celebrities/se-ypothesh-porneias-emplekoyn-thn-zhang-ziyi.1799900.html

Για πορνεία κατηγορείται η Κινέζα ηθοποιός Zhang Ziyi με την ίδια να τις αρνείται κατηγορηματικά.

Την είδηση (;) έβγαλε αρχικά η ιστοσελίδα Boxun.com και στη συνέχεια η εφημερίδα "The Apple Daily".


Η Zhang Ziyi είναι γνωστή από την ταινία "Crouching Tiger, Hidden Dragon,"  και σύμφωνα με την ιστοσελίδα φέρεται να έχει βγάλει περισσότερα από 100 εκατομμύρια δολάρια μέσα σε δέκα χρόνια προσφέροντας τις... υπηρεσίες της σε πολλούς πολιτικούς της Κίνας.

 "Οι κατηγορίες που ακούστηκαν κατά της Zhang Ziyi είναι αναληθείς και συκοφαντικές. Δεν υπάρχει καμία αλήθεια σε όσα γράφτηκαν", είπε ο εκπρόσωπός της.

Που να το εφαρμόζεις τώρα...

http://nonews-news.blogspot.co.uk/2012/06/o_01.html

«Το μνημόνιο ή το εφαρμόζεις ή το ακυρώνεις. Εμείς ζητούμε την ψήφο του ελληνικού λαού για να το ακυρώσουμε», τόνισε ο Αλέξης Τσίπρας παρουσιάζοντας το νέο πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ.

«Πρώτη πράξη της κυβέρνησης της Αριστεράς», προανήγγειλε ο επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ, θα είναι η ακύρωση του Μνημονίου και των εφαρμοστικών νόμων του και η αντικατάστασή του με το Εθνικό Σχέδιο Ανόρθωσης για την οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη, την παραγωγική ανασυγκρότηση και τη δίκαιη δημοσιονομική εξυγίανση. Αμέσως μετά, συμπλήρωσε, η νέα κυβέρνηση θα καταγγείλει τους επαχθείς όρους και θα ζητήσει την επαναδιαπραγμάτευση της δανειακής σύμβασης.

Σε ό,τι αφορά τη βιώσιμη αντιμετώπιση της κρίσης δημόσιου χρέους της χώρας σημείωσε ότι θα αναζητηθεί ευρωπαϊκή λύση και στο πλαίσιο αυτό, επανέλαβε θα διεκδικηθεί νέα αναδιαπραγμάτευση του χρέους, με στόχο τη δραστική μείωσή του, ή ένα μορατόριουμ για το χρέος και αναστολή πληρωμών των τόκων, έως ότου διαμορφωθούν συνθήκες σταθεροποίησης και ανάκαμψης της οικονομίας.

Σχόλιο: Κατά έναν περίεργο τρόπο, συμφωνώ με την πρώτη πρόταση του Αλέξη Τσίπρα. Το μνημόνιο ή παραμένει και εφαρμόζεται ή... "ακυρώνεται". Κι ενώ πολύ κουβέντα μπορούμε να κάνουμε για το τι ακριβώς σημαίνει "ακύρωση" (πολιτική; κοινωνική; νομική;), το πρώτο σκέλος δεν νομίζω πως το αμφισβητεί κανείς. Το μνημόνιο, παρά τα όσα καταγγέλλονται, δεν εφαρμόστηκε ποτέ. Άτοπο λοιπόν να μιλάμε για αποτυχία. Λίγο δύσκολο να αποτυχεί κάτι ΠΡΙΝ καλά-καλά εφαρμοστεί, έτσι δεν είναι;;;

Ώρα να βγούμε μπροστά από τις κάμερες...

Καλήμερα και καλό μήνα!

Δεν ξέρω πόσοι από εσάς το έχετε συνειδητοποιήσει, αλλά ο Ιούνιος του 2012 θα είναι ένας από τους πλέον κρίσιμους στην Ιστορία της χώρας μας. Όχι, δεν αναφέρομαι στην μεταπολιτευτική ή την σύγχρονη Ιστορία, εννοώ την γενικότερη Ιστορία του Ελληνικού Έθνους.

Δεν μπορώ να θυμηθώ πολλούς λαούς που να είχαν την... τύχη ή ατυχία δεν ξέρω, αλλά σίγουρα την ΕΥΘΥΝΗ να αποφασίσουν για το πως θέλουν να διαχειριστούν το ΜΕΛΛΟΝ το δικό τους και των επόμενων γενιών.

Οι εκλογές της 17ης Ιουνίου δεν είναι, βλέπετε, από αυτές τις εκλογές που το διακύβευμα είναι ήσσονος σημασίας. Είναι εκλογές που θα καθορίσουν την πορεία της Ελλάδας στην Ευρώπη, στην Ευρωζώνη, αλλά και στο παγκόσμιο στερέωμα. Είναι εκλογές που θα καθορίσουν τι θέλουμε να αλλάξει και τι να μείνει το ίδιο. Πλέον δεν υπάρχει ούτε χώρος αλλά ούτε και χώρος για δικαιολογίες. Στο σημείο που είναι σήμερα τα πράγματα δεν χωράει κανένα "εγώ δεν ήξερα" και κανένα "που να φανταστώ εγώ ότι...". Οι επιλογές είναι ξεκάθαρες, όπως και οι προτάσεις.

Είναι όμως οι πολίτες ικανοί να τις αξιολογήσουν;

Αυτό είναι για μένα το μεγάλο ερώτημα. Είναι μια απορία που με έχει βασανίσει αρκετά τους τελευταίους μήνες. Είμαστε έτοιμοι (ψυχολογικά, ηθικά, νοητικά) να αξιολογήσουμε ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΑ ποιο είναι το διακύβευμα σε αυτές τις εκλογές; Έχουμε την ωριμότητα να διαλέξουμε με γνόμωνα το γενικότερο καλό, και όχι κοιτάζοντας (ξανά!) την πάρτη μας; 

Δυστυχώς, όσα έχω δεί και ακούσει μέχρι τώρα, με κάνουν να πιστεύω πως ΟΧΙ.

Δυστυχώς πιστεύω πως πολλοί από εμάς, δεν έχουν / έχουμε (για να μην βγάζω τον εαυτό μου απ'εξω) το ειδικό βάρος που απαιτείται για τέτοιες περιστάσεις. Πραγματικά δεν ξέρω πόσοι από εμάς θα πάμε στις εκλογές ΝΗΦΑΛΙΟΙ, για να ψηφίσουμε την επιλογή που ΣΥΝΕΙΔΗΤΑ ΚΡΙΝΟΥΜΕ την ΒΕΛΤΙΣΤΗ για την ΧΩΡΑ, κι όχι απλά για να διοχετεύσουμε την οργή, την αγανάκτηση και την απέχθεια μας για συγκεκριμένους πολιτικούς και πολιτικές.

Και για να προλάβω πιθανές εύκολες κρίσεις του στυλ "αυτός λέει πως όσοι θα ψηφίσουμε Τσίπρα ή Χρυσή Αυγή είμαστε ηλίθιοι", θα σας παρακαλούσα να βγάλετε τις παρωπύδες, να διαβάσετε προηγούμενα posts (εδώ κι εδώ) και μετά να κρίνετε. Αν σας ζητούσα άραγε να πετάξετε τον οπαδισμό από πάνω σας, θα σας ζητούσα πολλά;

Βλέπετε, νομίζω πως είμαι από εκείνους τους... λίγους ή πολλούς δεν ξέρω, από αυτούς πάντως που προσεγγίζουν το δίλλημα της κάλπης λίγο διαφορετικά. Δεν νομίζω πως υπάρχει σωστή ή λάθος επιλογή, δεν πιστεύω πως υπάρχουν ούτε σωτήριες ούτε καταστροφικές ψήφοι. Αυτό που (πρέπει να) υπάρχει όμως είναι ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ και ΥΠΕΥΘΥΝΟΤΗΤΑ.

Κι εδώ κάπου φτάνω στον τίτλο αυτού εδώ του post.

Αν και σκηνο-θέτης, δεν νομίζω πως μπορούμε πλέον να κρυβόμαστε πίσω από μια κάμερα ή ένα εκλογικό παραβάν και να λέμε πως για το (όποιο) αποτέλεσμα δεν φέρουμε καμία ευθύνη. Γιατί (ακόμη κι αν) αυτό ισχύει ΑΤΟΜΙΚΑ (που δεν είμαι σίγουρος), δεν μπορεί να ισχύει ΣΥΛΛΟΓΙΚΑ. Η ευθύνη (και το δικαίωμα) της ψήφου, βλέπετε, είναι πως ψηφίζεις μεν ατομικά, καλείσαι να λειτουργήσεις ΣΥΛΛΟΓΙΚΑ δε. Να ψηφίσεις με γνόμωνα του τι ΕΣΥ πιστεύεις είναι το ενδεδειγμένο για το ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΣΥΝΟΛΟ, ποια επιλογή θα συμβάλλει τα μέγιστα για ένα καλύτερο αύριο για τις ΕΠΟΜΕΝΕΣ ΓΕΝΙΕΣ.

Δικαίωμα σου να ψηφίσεις ότι θέλεις, αλλά και υποχρέωσή σου να το κάνεις με βάση τα σωστά κριτήρια.

Και κλείνω επαναλαμβάνοντας αυτό που έγραψα πιο πάνω. Ειλικρίνα δεν ξέρω αν είμαστε σε θέση, αν έχουμε αρκετά ανεπτυγμένη την αίσθηση της κοινωνικότητας και της συλλογικότητας να επιλέξουμε βάζοντας πάνω απ' όλα το ΟΛΟΝ συμφέρον. Δεν ξέρω πραγματικά...

Θα ήταν ωραίο όμως για μια φορά να ΑΝΑΛΑΒΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΥΘΥΝΗ ΤΩΝ ΕΠΙΛΟΓΩΝ ΜΑΣ και να σταματήσουμε να ρίχνουμε αναθέματα σε τρίτους. Αντέχουμε άραγε να κοιτάξουμε τον καθρέφτη κατάματα;;;

Η Ελλάδα λέει "Ναι" στο ρίσκο;;;

http://news247.gr/eidiseis/politiki/ekloges-gr/prwtia_syriza_me_31_5_kai_eptakommatikh_voylh.1799052.html

Πρωτιά ΣΥΡΙΖΑ με 31,5%, έξι μονάδες περισσότερες από τη δεύτερη Νέα Δημοκρατία που συγκεντρώνει το 25,5%, τα τελευταία δημοσκοπικά ευρήματα. Το ΠΑΣΟΚ, σύμφωνα με το βαρόμετρο της Public Issue για την Καθημερινή και τον ΣΚΑΪ, υποχωρεί στο 13,5% και ακολουθεί η ΔΗΜΑΡ με 7,5%.Οι Ανεξάρτητοι Έλληνες έχουν 5,5%, το ίδιο ποσοστό με το ΚΚΕ. Υποχωρεί η Χρυσή Αυγή στο 4,5%.Η Δημιουργία Ξανά - Δράση χάνοντας μισή μονάδα συγκεντρώνει 2,5%

Επιβεβαιώνεται σαφώς ότι στην πορεία προς τις κάλπες έχει διαμορφωθεί ένας νέος διπολισμός με τη Νέα Δημοκρατία από τη μία πλευρά και τον ΣΥΡΙΖΑ από την άλλη. Με βάση τα ποσοστά αυτά, ο ΣΥΡΙΖΑ θα λάβει 134 έδρες, η ΝΔ 68, το ΠΑΣΟΚ 36, η ΔΗΜΑΡ 20, το ΚΚΕ 15, οι Ανεξάρτητοι Έλληνες 15 και η Χρυσή Αυγή 12.

Διαφορετική εικόνα εμφανίζει η παράσταση νίκης. Οι πολίτες θεωρούν σε ποσοστό 58%, ανεξάρτητα από το τι θα ψηφίσουν οι ίδιοι ότι η ΝΔ θα κερδίσει τις εκλογές ενώ μόλις 34% θεωρεί πιθανή την εκλογική επικράτηση του ΣΥΡΙΖΑ

Σχόλιο: Αν και οι δημοσκοπήσεις είναι συνήθως σκηνο-θετημένες, δεν παύουν να είναι χρήσιμα εργαλεία αποτύπωσης κοινωνικών ρευμάτων. Ανεξάρτητα λοιπόν του τι θα βγεί από την κάλπη, φαίνεται πως ο μέσος Έλληνας γοητεύεται / προβληματίζεται (διαλέξτε ότι από τα δύο θέλετε) από την ρητορική του Αλέξη Τσίπρα και τις εξαγγελίες περί καταγγελίας του μνημονίου. Είναι φυσικά μια απόφαση μεγάλου ρίσκου, που δεν ξέρω πόσοι κατανοούν και είναι άνετοι να το πάρουν, αλλά όπως έχω γράψει και στο παρελθόν, δεν υπάρχει πλέον χώρος (και χρόνος) για δικαιολογίες. Αν οι Έλληνες στην πλειοψηφία τους πουν "δεν γουστάρω άλλο τον δύσβατο δρόμο της προσαρμογής, θέλω κάτι διαφορετικό και είμαι διαθετειμένος να αναλάβω την ευθύνη πιθανής επιστροφής στην δραχμή", τότε αυτό είναι ένα μήνυμα που δεν μπορεί να αγνοηθεί. Κι ο Ιστορικός του μέλλοντος ας κρίνει...

Η Λαγκάρντ έχει δίκιο | ΠαραΠολιτική

Η Λαγκάρντ έχει δίκιο | ΠαραΠολιτική | Εκλογές 2012

Παρακολουθώ χωρίς καθόλου κουράγιο το σχετικό χαμό που συμβαίνει με τη συνέντευξη της Κριστίν Λαγκάρντ στον Guardian και διαπιστώνω ότι ο χρόνος έχει παγώσει, σε εκείνον τον Μάιο του 2010.

Έχουν περάσει δυο ολόκληρα χρόνια από την προσφυγή της χώρας στο Μνημόνιο κι ακόμα εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες οργίζονται όταν κάποιος του ζητά να πληρώσουν τους φόρους τους κι όταν κάποιος του θυμίζει ότι υπάρχουν και πιο φτωχές χώρες όπως ο Νίγηρας που έχουν μεγαλύτερη ανάγκη υποστήριξης από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.

Εδώ και δυο χρόνια ο μεγάλος Ευρωπαίος πατερούλης κρατά την Ελλάδα στη ζωή και κάποιοι εξοργίζονται όταν δυο χρόνια μετά τους λέει "τέρμα η συμπάθεια, ώρα να πληρώσετε". Τι περιμέναμε; Ότι δεν θα χρειαστεί να πληρώσουμε ποτέ; Ότι θα βρίσκεται πάντα ένα νέο πακέτο να συμπληρώνει το προηγούμενο πακέτο;

Όσο κι αν βρίσουμε τη Λαγκάρντ, ο ισχυρισμός της δεν θα πάψει να είναι αληθής κι ακριβοδίκαιος. Αν η Ελλάδα επιθυμεί να παραμείνει στην Ευρωζώνη, οφείλει να καταβάλει άμεσα στο σχετικό οικονομικό και πολιτικό τιμήματα. Διαφορετικά, η επιλογή της δραχμής θα πρέπει να γίνει συνειδητά, ως η μόνη λύση για να συνεχίσει να χρηματοδοτείται το σπάταλο Κράτος που ταΐζει το θράσος και τον ψευτοτσαμπουκά των Ελληναράδων.

Σχόλιο: Συμφωνώ 100% με το σχόλιο της Παραπολιτικής. Όπως είχα γράψει κι εγώ εδώ είναι ώρα να σταματαήσουμε τα παιχνίδια, να πάρουμε μια απόφαση (όποια κι αν είναι αυτοί) και ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ να αναλάβουμε και τις συνέπειες των αποφάσεών μας. Αλήθεια, τι λέει για εμάς ως λαό που αρνούμαστε ακόμη και σήμερα να συμπεριφερθούμε ενήλικα και υπεύθυνα;

Bloomberg: War-Gaming Greek Euro Exit Shows Hazards in 46-Hour Weekend

http://www.bloomberg.com/news/2012-05-22/war-gaming-greek-euro-exit-highlights-hazards-in-46-hour-weekend.html

Greece may have only a 46-hour window of opportunity should it need to plot a route out of the euro.
That’s how much time the country’s leaders would probably have to enact any departure from the single currency while global markets are largely closed, from the end of trading in New York on a Friday to Monday’s market opening in Wellington, New Zealand, based on a synthesis of euro-exit scenarios from 21 economists, analysts and academics. 

Over the two days, leaders would have to calm civil unrest while managing a potential sovereign default, planning a new currency, recapitalizing the banks, stemming the outflow of capital and seeking a way to pay bills once the bailout lifeline is cut. The risk is that the task would overwhelm any new government in a country that has had to be rescued twice since 2010 because it couldn’t manage its public finances.

“Leaving is difficult and messy, so anyone who thinks it’s easy is just wrong,” said Lorenzo Bini Smaghi, who left the European Central Bank’s executive board last year, in a phone interview. “The Greeks must be rational and protect themselves from rash decisions that they will live to regret. Leaving the euro is not the answer to their problems.” He declined to say whether he thought an exit would occur.

No Renegotiation

The specter of Greece leaving the euro was evoked when ECB executive board member Joerg Asmussen told Germany’s Handelsblatt in an interview published May 8 that Greece couldn’t renegotiate its bailout terms if it wanted to stay in the euro. President Mario Draghi responded May 16 that the ECB’s “strong preference” was for Greece to stay in the euro.

The remarks followed elections May 6 that propelled the Syriza party, which calls for reneging on the bailout accords, into second place. Syriza may build on that support in June 17 elections, according to three opinion polls, complicating Greece’s efforts to avoid running out of cash by early July.
Syriza’s opposition to the terms of Greece’s financial-aid program doesn’t mean the country would have to abandon the euro should the party form a government after the elections, party leader Alexis Tsipras said May 20. The Pasok Socialist party and the New Democracy party, which have taken turns running Greece over the past four decades, favor meeting the bailout terms.

First in Century

“This is the first time since the beginning of the last century that it’s not about the left or right winning, it’s about pro-bailout or anti-bailout,” said Aristotle Kallis, professor of modern and contemporary history at Lancaster University in the U.K.

European leaders meeting today in Brussels are seeking to keep Greece within the 17-nation single currency as new French President Francois Hollande and German Chancellor Angela Merkel disagree on how much austerity is needed to stem the crisis.

In the end Greece will stick to its commitments, said Bill O’Neill, chief investment officer for Europe, Middle East and Africa at Merrill Lynch Wealth Management in London.

“We don’t think Greece will walk away, even if the result after the June 17 election is difficult for the pro-bailout parties,” he said in a May 21 interview on Bloomberg Television’s “The Pulse” with Maryam Nemazee. “We don’t think they will deliberately step away from the bailout. There will be a process of negotiation in a worst-case scenario, but we don’t believe a Greek exit is going to happen.”

Tα καλά και τα κακά του Σόλιντ

Του Μιχάλη Τσόχου

http://www.sport-fm.gr/article/554338

Καταρχάς Βαλβέρδε δεν είναι, αλλά αυτό πλέον έχει περάσει σε δεύτερη μοίρα, διότι Βαλβέρδε ο Ολυμπιακός δεν πρόκειται έτσι και αλλιώς να πάρει.

Και αυτή όπως και να το κάνουμε, αν επιβεβαιωθεί, θα είναι μία ήττα της διοίκησης του Ολυμπιακού, η οποία δεν μπόρεσε να βρει τον προπονητή που και ως όνομα και ως μέγεθος θα αντικαθιστούσε τον Βαλβέρδε και κυρίως θα ενέπνεε τον κόσμο.

Το μοναδικό κοινό σημείο που έχει ο Σόλιντ με τον Βαλβέρδε είναι ο τρόπος παιχνιδιού. Ο Σόλιντ παίζει ακριβώς το ίδιο πράγμα, με την ίδια λογική και με το ίδιο σύστημα, με αυτό που έπαιξε την τελευταία σεζόν ο Ερνέστο. Όλα τα υπόλοιπα είναι διαφορετικά.

Ας ξεκινήσουμε όμως από τα πλην. Το έχω γράψει πολλές φορές σε ανάλογες στιγμές στο παρελθόν, το γράφω άλλη μία. Η πολύ δύσκολη δουλειά του προπονητή στον Ολυμπιακό εξαρτάται από πολλά πράγματα και όχι μόνο από τις ικανότητές του. Ένα από αυτά είναι η διάθεση του κόσμου του Ολυμπιακού απέναντι στον νέο τεχνικό. Για παράδειγμα δεν ήταν κατά την άποψή μου τόσο κακοί προπονητές ο Κετσπάγια και ο Λίνεν. Από την ημέρα της πρόσληψής τους όμως είχαμε όλοι καταλάβει ότι επειδή το κλίμα στην κερκίδα ήταν πολύ βαρύ για αυτούς, στην πρώτη στραβή θα έφευγαν. Και έφυγαν.

Το ίδιο φοβάμαι ότι θα συμβεί και με τον Σόλιντ, ανεξάρτητα από το αν είναι ή όχι καλός προπονητής. Αντίθετα ο Πιασένσια, επίσης ανεξάρτητα από τις ικανότητές του, θα είχε μία σχετική στήριξη. Ο κόσμος του Ολυμπιακού θα ήταν στην λογική «να του δώσουμε λίγο χρόνο να τον δούμε», ενώ με τον Σόλιντ ή την όποια λύση τύπου Σόλιντ (π.χ. Κούπερ) στην πρώτη στραβή θα είναι κυρίαρχη και δεδομένη η άποψη «να φύγει δεν κάνει».

Ένα δεύτερο πλην του Σόλιντ είναι ότι πλέον δεν είναι το προπονητικό μέγεθος που ήταν όταν ήρθε την πρώτη φορά. Σήμερα είναι και θεωρείται ένας προπονητής της σειράς σε ευρωπαϊκό επίπεδο και από τους καλούς μόνο σε επίπεδο βελγικού πρωταθλήματος. Αυτό λοιπόν που το γνωρίζει από τον πρώτο μέχρι τον τελευταίο ποδοσφαιριστή του Ολυμπιακού ίσως να παίξει τον ρόλο του στα αποδυτήρια. Αν και πρέπει να πούμε ότι ο Νορβηγός από το πρώτο πέρασμά του από τον Ολυμπιακό δεν είχε δείξει ότι έχει προβλήματα στο πώς να κρατά τους παίκτες.

Ένα τρίτο μειονέκτημα είναι η φιλοδοξία. Ο Σόλιντ δεν είναι πλέον στην φάση που ήταν την πρώτη φορά που ήρθε και το όνομά του έπαιζε για την Σάλκε. Σήμερα είναι πλέον ένας προπονητής που επιλέγει δουλειές όχι με βάση την φιλοδοξία να φτιάξει το όνομά του, αλλά με βάση το κασέ που του προσφέρεται.

Στα πλην του Σόλιντ η… μονοδιάστατη λογική του στο κοουτσάρισμα. Ο Σόλιντ ποτέ στην καριέρα του δεν προσαρμόστηκε. Η λογική του είναι «αυτό παίζουμε, με αυτό τον τρόπο και δεν το αλλάζουμε ούτε εκτός έδρας με την Μπαρτσελόνα, είτε εντός έδρας με τον Εργοτέλη». Η δική του τακτική μαεστρία και πινελιά δεν θα εμφανιστεί ποτέ σε αγώνα.

Πάμε τώρα και στα συν. Το ότι ξέρει τι σημαίνει ντέρμπι με τον ΠΑΟ ή ματς στην Τούμπα, σε γενικές γραμμές αυτό που λέμε ελληνική πραγματικότητα, είναι θετικό και μειώνει τον χρόνο προσαρμογής. Κατά τα λοιπά τα πρόσωπα τόσο εντός του Ολυμπιακού, όσο και εκτός έχουν αλλάξει τόσο πολύ που δεν θα βρει κανέναν από αυτούς που ήξερε στο παρελθόν πλην του Σάββα Θεοδωρίδη.

Η καλή γνώση της αγοράς της κεντρικής Ευρώπης (Βέλγιο, Ολλανδία), αλλά και του σκανδιναβικού ποδοσφαίρου, επιτρέπει στον Ολυμπιακό να στραφεί σε μεταγραφές από εκεί που μπορεί να αποδειχτούν απολύτως επιτυχημένες. Ότι επέλεξε ο Σόλιντ από εκεί διότι το ήξερε καλά και το είχε δει πολλές φορές, όπως ο Τουρέ ή ο Ζεβλάκοφ, αποδείχτηκε από άριστη ως πολύ καλή επιλογή. Ότι πήρε μέσω μάνατζερ από Ισπανία (Ντομί) ή Λατινική Αμερική (Μπόρχα) αποδείχτηκε λάθος. Και επειδή τόσο η αγορά του Βελγίου, όσο και η σκανδικαβική είναι στα οικονομικά μέτρα του Ολυμπιακού θα πρέπει να δώσει βάρος ο Ολυμπιακός στους παίκτες που ο ίδιος ο Σόλιντ ξέρει καλά.

Στο δια ταύτα. Η επιλογή του Σόλιντ είναι μία λύση ανάγκης για τον Ολυμπιακό και ως τέτοια μπορεί να την υποδεχτεί κανείς. Αν αυτή η λύση ανάγκης θα αποδειχτεί ικανοποιητική θα εξαρτηθεί από πολλά πράγματα που δεν αφορούν μόνο τις ικανότητες και την δουλειά του Σόλιντ. Όπως και να έχει ο Σόλιντ αν ο Ολυμπιακός τον κλείσει θα είναι ένα στοίχημα με πολύ ρίσκο που θα παίξει η διοίκηση του Ολυμπιακού και οι πιθανότητες να το πιάσει δεν είναι με το μέρος της, αλλά αν τυχόν και το πιάσει η απόδοση θα είναι πολύ μεγάλη. 

BBC: IMF boss Christine Lagarde says Greece has 'more to do'

http://www.bbc.co.uk/news/business-18171653

The head of the IMF, Christine Lagarde, is keeping up the pressure on Greece to fix its finances.

In an interview with the BBC, Ms Lagarde said there had to be more tax collection and structural reform. That is despite the deep unpopularity of austerity measures imposed on Greece by the IMF and European union in return for bailout funds.

Greek politicians are divided over whether to continue supporting those measures and face a 17 June election.

"The Greek population has made huge efforts. But they have more to do. There are more structural reforms to be had, there is more tax to be collected and that has a price," Ms Lagarde said in an interview with the BBC's Today programme.

Many analysts think that Greece may abandon the austerity measures and be forced out of the euro.
Ms Lagarde said the IMF did not like the that prospect, but that it was "prepared for all possible situations".

But she said that the costs of Greece leaving could be so high that other members of the eurozone may be prepared to pay more to keep Greece in the euro.

"It may well be that members of the eurozone will be prepared to support financially more and maybe longer the Greek country and population to stay within the zone," she said.
Greece is likely to be discussed when European Union leaders gather in Brussels on Wednesday for a summit.

Σχόλιο: Πολύ προσεκτικές και διπλωματικές οι δηλώσεις της Lagarde. Για την ώρα φαίνεται να κρατά στάση αναμονής, περιμένοντας τις κινήσεις των Ευρωπαϊων εταίρων...

1000 φορές καλύτερα αυτόν!!

Αν είναι να καταλήξουμε σε Σόλιντ, τότε 1000 φορές προτιμότερος ο Τάκης.

Χωρίς ίχνος σαρκασμού. Χωρίς καμία διάθεση υπερβολής.

Ο Sir είναι πολύ καλύτερος προπονητής από τον Σόλιντ και το έχει αποδείξει και με τα πρωταθλήματα που έχει πάρει και με τα διπλά στην Ευρώπη.

Eurovision 2012: Χάλια το κομμάτι μας...

Χθές το άκουσα για πρώτη φορά ολόκληρο και... εντάξει, τι να σχολιάσεις τώρα;;;

Αντί σχολίου, απλά θα αναπαράγω το tweet της @lil_fairy_doll: I say: the whole of Europe vote for Greece and make the IMF pay for the contest next year! :-) #eurovision

Τόσο "ικανοί διάδοχοι" όσο και ο Κετσπάγια...

http://www.redplanet.gr/podosfairo/sthn-koryfh-solint-kai-kouper.1786923.html

Οι Τροντ Σόλιντ και Έκτορ Κούπερ βρίσκονται στην κορυφή της λίστας στο θέμα προπονητή στον Ολυμπιακό. Φαβορί να αναλάβει ο Νορβηγός. Ψάχνονται και στην Ισπανία και κοιτάζουν τον Μανθάνο.

Η διοίκηση βλέποντας πως δεν είναι εύκολο το να έρθει σε συμφωνία με προπονητές από Ισπανία και Πορτογαλία, πήρε απόφαση να εξετάσει περιπτώσεις τεχνικών οι οποίοι διαθέτουν εμπειρία από το ελληνικό πρωτάθλημα. Ας μην ξεχνάμε πως ο Τροντ Σόλιντ έχει περάσει από τον Ολυμπιακό στο παρελθόν (2005-2006 και στα μισά της σεζόν 2006-2007), έχοντας κατακτήσει εύκολα το εγχώριο νταμπλ, αλλά το κακό ήταν πως σημείωσε παταγώδη αποτυχία στο Champions League με τους Πειραιώτες.

Όσον αφορά τον Έκτορ Κούπερ, ο οποίος πριν μία δεκαετία έφτασε δύο σερί χρονιές (2000, 2001) με την Βαλένθια σε τελικό του Champions League, γνωρίζει την Super League καθώς για μία διετία (2009-2011) αποτέλεσε προπονητής στον Άρη, αφήνοντας καλά στοιχεία γραφής. Το στυλ του, πάντως, χαρακτηρίζεται, ολίγον... ξεπερασμένο, καθώς παραμένει ακόμη "κολλημένος" στο αγαπημένο του 4-4-2 με τους δύο σέντερ-φορ.

Σχόλιο: Το έγραψα και χθες. Λύσεις τύπου Σόλιντ και 'Έκτορ Ραούλ Κούπερ δεν μπορούν να θεωρηθούν (γιατί απλά δεν... είναι) άξιες διάδοχες καταστάσεις. Ειδικά ο πρώτος έχει αποδείξει τι μπορεί και (κυρίως) τι ΔΕΝ μπορεί να κάνει (όχι, δεν έχει επιθετική φιλοσοφία, έχει απλά κόλλημα με το 4-3-3 χωρίς καμία εναλλαγή ή ευελιξία) και μια επιστροφή του αδυνατώ να καταλάβω τι έχει να προσφέρει (εκτός ίσως από παραστάσεις από το απαιτητικό Βελγικό πρωτάθλημα...!!!). Καταννοώ την δύσκολη θέση της διοίκησης (που δεν μπορεί να κλείσει καλό ξένο προπονητή, κυρίως λόγω της κατάστασης που επικρατεί στην Ελλάδα), αλλά θα έπρεπε να μην είχε βάλει τον πήχη τόσο ψηλά (ή να κοίταζε πως να μετριάσει τις προσδοκίες που η ίδια δημιούργησε). Με προπονητή που δεν κάνει γκελ στην εξέδρα, μην εκπλαγείτε αν οι ιαχές "Ernesto Valverde" ξανα-ακουστούν στο λιμάνι.

ΣΥΡΙΖΑ: Κι αν (δεν) σου κάτσει;;;

http://news247.gr/eidiseis/politiki/ekloges-gr/syriza_dhmopshfisma_an_apotuxei_h_diapragmateysh.1785987.html

Μονόδρομος το δημοψήφισμα, σε περίπτωση αποτυχίας δημιουργίας κυβέρνησης και επαναδιαπραγμάτευσης του Μνημονίου βλέπει ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Ν. Βούτσης.

Ο κ. Βούτσης δέχτηκε ερωτήσεις για το πώς προτίθεται να αντιδράσει ο ΣΥΡΙΖΑ στην περίπτωση που δεν θα ευοδωθεί η προσπάθεια αλλαγής του Μνημονίου και της δανειακής σύμβασης και ο ίδιος απάντησε πως η επόμενη κίνηση είναι η προσφυγή σε δημοψήφισμα, εφόσον αυτό κριθεί απαραίτητο.

Όπως διευκρίνισε ο βουλευτής Α' Αθήνας του ΣΥΡΙΖΑ, το δημοψήφισμα θα θέτει στους πολίτες το θέμα της παραμονής της Ελλάδας στη ζώνη του ευρώ.

Σχόλιο: Αυτό πλέον μόνο ως αστείο (κακόγουστο φυσικά) μπορεί να εκληφθεί. Προσπερνάω τα προφανή (δημοψήφισμα μετά από 2 εκλογικές αναμετρήσεις, εκλογή για την εφαρμογή προγράμματος και συγκεκριμένων προεκλογικών διακυρήξεων κτλ κτλ) κι απλά ρωτάω: Και τι θα γίνει αν ο ελληνικός λαός ψηφίσει ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές και Ευρώ στο δημοψήφισμα; Τι θα κάνει τότε η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ; Θα εφαρμόσει το μνημόνιο που σήμερα καταγγέλλει;; Το μνημόνιο που "απονομιμοποίησε ο λαός στην κάλπη"; 'Η μήπως θα παραιτηθεί και θα οδηγήσει την χώρα ξανά σε εκλογές; Αστειότητες;;; Μα φυσικά. Επικίνδυνες πολύ όμως...

Ε όχι και τον Sollied ρε συ Βαγγέλη...

Μια από τις μεγάλες μου αντιπάθειες...

Βασικά το μόνο κοινό που έχουμε εγώ με τον Sollied είναι τα... κολλήματά μας. Αυτός με το (ανεκδιήγητό του) 4-3-3 κι εγώ με τους κολλημένους ανθρώπους...!!!

Δεν είναι τυχαίο πως μετά τον Ολυμπιακό η καριέρα του έχει πάρει την κατιούσα (αν και δεν νομίζω πως ήταν και ποτέ σε... ανιούσα), οπότε αδυνατώ να καταλάβω για ποιον λόγο ο Βαγγέλης Μαρινάκης επιθυμεί να τον έχει στη λίστα του.

Από Valverde σε Sollied είναι απότομη η κατηφόρα...

Απλά αυτο-λογοκρίθηκα παιδιά...

Ρωτάτε αρκετοί γιατί δεν έχω γράψει κάτι σχετικά με την (τεράστια; απίστευτη;) επιτυχία του Ολυμπιακού στην Κωνσταντινούπολη.

Είναι πολύ απλό..

Μετά τα όσα είχα γράψει (και προβλέψει, τρομάρα μου) το καλοκαίρι, νομίζω πως είμαι ο τελευταίος που δικαιούται να μιλά..

Αυτο-λογοκρισία λοιπόν όσον αφορά τα μπασκετικά, ως ένδειξη τιμωρίας και παραδειγματισμού. Γιατί εύκολο το να κάνουμε κρίσεις, δύσκολο το να παραδεχόμαστε τα λάθη μας..

Καλά να πάθεις λοιπόν, κύριε σκηνο-θέτα..