Friday, 18 May 2012

Εγώ πάντως τις φοβάμαι τις "επίσημες διαψεύσεις"...

http://news247.gr/eidiseis/oikonomia/oikonomika/epishmh_diapseysh_gia_ta_senaria_eksodoy_ths_elladas_apo_to_eyrw.1781164.html

H Ευρωπαϊκή Επιτροπή διέψευσε επίσημα και κατηγορηματικά, σενάρια, σύμφωνα με τα οποία φέρεται να επεξεργάζεται σχέδιο εξόδου της Ελλάδας από το ευρώ. Αυτό δήλωσε, μέσω Twitter, o εκπρόσωπος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ολιβιέ Μπαγί ο οποίος υπογράμμισε ότι η Επιτροπή επιθυμεί την παραμονή της Ελλάδας στο ευρώ, κάτι που "επαναλαμβάνουν τα δύο τελευταία χρόνια οι κ.κ. Μπαρόζο και Ρεν".

Η διάψευση ήρθε ως απάντηση στα όσα δήλωσε ο Ευρωπαίος επίτροπος Κάρελ ντε Χουχτ, ο οποίος ισχυρίστηκε ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα καταρτίζουν ένα σχέδιο έκτακτης ανάγκης για την αντιμετώπιση του σεναρίου της εξόδου της Ελλάδας από το ευρώ.

Οι δηλώσεις αυτές αντιμετωπίστηκαν ως πρώτη επιβεβαίωση από κορυφαίο αξιωματούχο της ΕΕ ότι καταρτίζονται σχέδια για την αντιμετώπιση της πιθανής εξόδου της Ελλάδας από το ενιαίο νόμισμα.
"Πριν από ενάμιση χρόνο μπορεί να υπήρχε ο κίνδυνος να υπάρξουν συνέπειες-ντόμινο" δήλωσε ο Ντε Χουχτ στην φλαμανδόφωνη εφημερίδα De Standaard του Βελγίου. "Αλλά σήμερα υπάρχουν, τόσο εντός της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας όσο και εντός της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, υπηρεσίες οι οποίες εργάζονται σε σενάρια αντιμετώπισης έκτακτης ανάγκης για την περίπτωση που η Ελλάδα δεν τα καταφέρει", πρόσθεσε.

Ο επίτροπος, πρώην υπουργός Εξωτερικών του Βελγίου, επανέλαβε το σύνηθες μήνυμα της ΕΕ προς την Ελλάδα, ότι δηλαδή δεν έχουν καλύτερη επιλογή από το να τηρήσουν τα μέτρα λιτότητας και περικοπών των κρατικών δαπανών που προβλέπονται από τη δανειακή σύμβαση.

"Η τελική φάση του παιγνιδιού έχει αρχίσει και δεν γνωρίζω πώς θα καταλήξει», σχολίασε ο Ντε Χουχτ. "Σε περίπτωση εξόδου από το ευρώ η σύγχυση στην Ελλάδα θα είναι τεράστια".

The euro crisis: The Greek run - Economist

It is not a good idea for Greece to leave the euro. But it is time to prepare for its departure


“GREXIT” is an ugly term for what may soon become an even uglier reality: Greece’s departure from the euro zone. As fury in Athens runs up against frustration with Greek recalcitrance in the rest of the European Union, the EU’s most troubled economy could be heading out of the single currency within weeks. If Greek banks suffer a mass run, as depositors withdraw euros for fear they will be forcibly converted into new drachmas, Greece’s fate could be settled even sooner.

Greece’s ascendant politicians, particularly Alexis Tsipras, leader of the radical left Syriza party, want to repudiate Greece’s rescue deal with its European and IMF creditors. The creditors, particularly Germany, are standing firm, rightly making clear that they will not be blackmailed into repeatedly rewriting bail-outs. If in fresh elections on June 17th the objectors have a majority, as the polls suggest, and if they renege on Greece’s bail-out deal, then the world will cut off the supply of rescue funds. It is hard to see Greece then staying in the euro.

There is already a whiff of inevitability about an outcome once deemed impossible. Central bankers now openly discuss the possibility that Greece may leave. As the impossible lapses into the inevitable, a growing chorus is arguing that it is even desirable. Advocates of an exit say that Greece would gain from a cheaper currency, and that the politics of forging a closer fiscal and financial union between the euro zone’s remaining members would be easier without a country that should never have joined in the first place. But it is wrong to pretend that a Greek exit is an easy or desirable outcome. Before it is too late, Greek politicians need to be honest about what an exit implies. And Europe’s politicians need to act far more boldly to protect the rest of the euro zone in case the worst happens.

Eirexit, Porxit, Spaxit and Ixit

Start with the Greeks. Most of them want to ditch the hated austerity policies that they blame for their plight. Mr Tsipras and his colleagues are fuelling the belief that Greece can somehow avoid austerity and still stay in the euro. In fact Greeks cannot avoid austerity, either within the euro or outside it.

It is true that Greece can survive within the euro only with a gruelling downward adjustment of wages and prices, which demands painful budget cuts and structural reforms. Yet even stronger medicine would be required if Greece left the euro. Cut off from foreign funds, the country would be forced into still tighter fiscal austerity. It would need a disciplined monetary policy and bold structural reforms to retain the gains from its cheaper currency and avoid hyperinflation. Discipline and reform are not familiar concepts in Greek politics.

Moreover a chaotic Greek departure would devastate the country’s political life, because Greece would risk expulsion from the single market and perhaps even the EU itself. A place that shed dictatorship as recently as 1974 would find exclusion from Europe traumatic. For a taste of what might ensue you only need to look at the rising power of extremists such as the neo-Nazi Golden Dawn party.

If Greek voters deserve greater honesty about the Grexit, so do those in the rest of the euro zone. Greece may be a small economy, but a Greek departure from the euro, amid brinkmanship and bluster, would not be a small event. Most obviously, exit—and the subsequent default on its private as well as official debt—would cost European banks, firms and taxpayers a lot of money (see article). And that is without counting the danger of a general contagion in weak euro-zone economies.

There is no formal mechanism for leaving the single currency. As depositors and bondholders across the euro zone factor in the increased risk that their assets could also fall victim to a break-up, other countries would come under pressure. Today’s much-ballyhooed “firewall” is not nearly strong enough.

People strive to avoid disaster. Yet the scope for political miscalculation and financial panic means that the worst might still happen—it may even come soon. Deposits are fleeing Greek banks at an accelerating pace. If financial panic forced a Greek exit before the vote, it would wreck the credibility of pledges that banks across the euro zone are safe. As the Greek economy shrinks within the euro, the economic arguments will become finely balanced—because capital will have fled and the debt burden loom larger. As Greece’s politics is bankrupted, the siren call of populism may grow irresistible.

These dangers require urgent action. First, to prevent a mass run, the European Central Bank must be ready to flood the Greek banks with liquidity—raising the losses to European taxpayers if Greece does eventually leave. And second, to stop a Greek exit being followed by a cascading loss of confidence in other peripheral economies, the euro zone must undergo much faster acceleration towards fiscal and financial integration than most European politicians will admit.

To safeguard banks in Portugal or Spain from runs, European policymakers will have to set up some form of euro-wide deposit insurance. And to reassure investors in the sovereign-debt markets, there will have to be much quicker progress to some form of debt mutualisation among the single currency’s members. The Europeans should have started work on these things during the lull in the crisis earlier this year. Germany resisted that. Now these changes must be done in a rush.

A vote to rock democracy’s cradle

The Greek election is in effect a referendum on whether the country will stay in the euro. It is not completely without hope. A new Greek coalition which vowed to stick to the rescue deal would in fact gain some help from the rest of Europe. At the same time, with the promise of a common banking backstop and some form of Eurobonds, the euro would at last start to look as if it could survive and the dangers of contagion would fall away. And if Greece were an isolated problem, it would be much easier to nurse slowly back to health.

The financial re-engineering of Europe is a prerequisite for the euro to survive. Greece is bringing forward that moment of truth. And yet politicians, particularly in Germany, have still to accept the logic, let alone explain it to voters. The prospect of a Greek exit means they must begin to do so—and fast.

Thursday, 17 May 2012

Ξανά εκλογές λοιπόν... ή μήπως δημοψήφισμα;;;

Από την αρχή της Ελληνικής κρίσης το διακύβευμα ήταν πάντοτε αυτό: Ευρώ ή επιστροφή στη δραχμή;

Η Ευρωπαϊκή πορεία (ρωτήστε και καναν ποδοσφαιρόφιλο) θέλει ΚΑΙ έξοδα ΚΑΙ θυσίες. Το ταξίδι της προσαρμογής θα είναι ΕΠΙΠΟΝΟ, αλλά γι' αυτό τον λόγο και αξίζει, έτσι δεν είχε πει κι ο ποιητής; Ο Οδυσσέας θα ήταν ο ίδιος αν δεν είχε μεσολαβήσει το πολύχρονο ταξίδι στην Ιθάκη (του);

Από την άλλη, όσοι πιστεύουν πως η σωτηρία περνάει μέσα από τη δραχμή,  καλώς και το πιστεύουν! Αφού έχουν βάλει τα πράγματα κάτω, τα έχουν σκεφτεί, έχουν κάνει την δική τους ανάλυση και πιστεύουν πως αυτή η κίνηση είναι η πλέον ενδεδειγμένη, τότε ας αναλάβουν την ευθύνη των πράξεων τους κι ας ψηφίσουν ανάλογα.

Απλά ας καταλάβουμε όλοι πως μέσες λύσεις δεν υπάρχουν. Δεν μπορούμε και να έχουμε τα καλά της Ευρωπής, αλλά να "καταγγείλουμε" όσα μας χαλάνε. Δεν μπορούμε και στο Ευρώ να μείνουμε και τα δάνεια να παίρνουμε και τους τόκους να μην τους πληρώνουμε. Δεν μπορούμε να έχουμε και την πίτα ολόκληρη και τον σκύλο χορτάτο. Στην τελική, η φωτογραφία που βλέπετε, δεν μπορεί να υπάρξει στην πράξη. Είναι (και θα παραμείνει) μοντάζ. Δεν μπορούμε σε ότι μας βολεύει να είμαστε Ευρωπαΐοι και σε ότι δεν μας αρέσει (μόνο) Έλληνες.

Ας αφήσουμε λοιπόν στην άκρη τον όποιο θυμό αυτήν την φορά και ας προσέλθουμε στις κάλπες 100% συνειδητοποιημένοι. Ψηφίζουμε Ευρώ (και ότι αυτό συνεπάγεται) ή δραχμή (με ότι αυτό συνεπάγεται);;;

Έφτασε η ώρα της κρίσης, ας σταθούμε στο ύψος των περιστάσεων. Έχουμε την δυνατότητα να αλλάξουμε την ροή της Ελληνικής Ιστορίας για πάντα! Γι' αυτό και δεν μπορούμε να ψηφίσουμε μην συνυπολογίζοντας τις συνέπειες της ψήφου μας. Ας το κάνουμε συνειδητά - ότι κι αν αποφασίσουμε..

ΥΓ. Παρά τα όποια (τεράστια) λάθη του, αυτή είναι μια πικρή δικαίωση της επιλογής Παπανδρέου για δημοψήφισμα. Αυτήν την απόφαση, αυτήν εδώ την ευθύνη πρέπει να την πάρει ο λαός. Τέρμα τα λόγια, τέρμα η αγανάκτηση, τέρμα τα "δεν ρωτήθηκα, δεν με εκφράζει". Θέλετε δραχμή κύριοι; Να η ευκαιρία σας!

Monday, 7 May 2012

Οι Έλληνες του έδωσαν ρόλο ρυθμιστή...

...κι αυτός άρχισε να σκηνο-θετεί!!

Και το παιχνίδι εξουσίας καλά κρατεί...

Ρουμπινί: Θέμα χρόνου η ελληνική χρεοκοπία

http://news247.gr/eidiseis/politiki/ekloges-gr/roympini_thema_xronoy_h_ellhnikh_xreokopia.1763476.html

Το αποτέλεσμα των ελληνικών εκλογών έκανε τον γνωστό οικονομολόγο να επισημάνει ότι η έξοδος της Ελλάδας από το ευρώ είναι απλά θέμα χρόνου.

Θέμα χρόνου, εκτιμά ότι είναι, η έξοδος της Ελλάδας από την Ευρωζώνη, ο γνωστός οικονομολόγος Νουριέλ Ρουμπινί.

"Αυτό αυξάνει την πιθανότητα εξόδου της χώρας από την Ευρωζώνη, μέχρι το επόμενο έτος", έγραψε χαρακτηριστικά στον προσωπικό του λογαριασμό στο twitter, σχολιάζοντας το εκλογικό αποτέλεσμα.

Παρομοίασε επίσης τη χώρα με ένα διαλυμένο τρένο που οδηγείται μοιραία στη χρεοκοπία και την έξοδο από το ευρώ.

"Το εκλογικό αποτέλεσμα στην Ελλάδα είναι πολύ σοβαρότερο από αυτό της Γαλλίας, καθώς οδηγεί σε χάος", συμπλήρωσε, τονίζοντας ότι "η κόπωση από τη λιτότητα στην περιφέρεια της Ευρωζώνης συγκρούεται με την κόπωση διάσωσης στον πυρήνα της Ευρωζώνης".

"Η παραμονή της Ελλάδας στη ζώνη του ευρώ βρίσκεται πλέον σε κίνδυνο με σημαντικούς κινδύνους μετάδοσης της κρίσης στην υπόλοιπη ευρωπεριφέρεια. Η πολιτική αβεβαιότητα στην Ευρωζώνη αυξάνεται δραματικά", τόνισε.

Sunday, 6 May 2012

Exit polls: Ένα πρώτο (πρώιμο;) σχόλιο...

Όταν οι εποχές είναι τόσο κρίσιμες, θα πρέπει να υπάρχει ωριμότητα και να επικρατεί σύνεση..

Τίποτα από τα δύο δεν ισχύει στην Ελλάδα του 2012 κι έτσι ο μέσος Έλληνας συνεχίζει απτόητος να σκηνο-θετεί... τερατουργήματα!

Όπως όμως αναφέραμε σε προηγούμενο post, πλέον δεν υπάρχουν δικαιολογίες (πως δεν ξέραμε): Αυτό θέλαμε, αυτό ψηφίσαμε, αυτό αποφασίσαμε..

Η ευθύνη δεν βαραίνει πλέον ΚΑΝΕΝΑΝ ΑΛΛΟΝ...

Καλωσήρθατε στον (σκληρό) κόσμο των ενηλίκων...!!!

Mes que un club...!!!


Pep Guardiolas amazing farewell Πεπ Γκουραδιόλα... by greenfaliro

Εκλογές 2012: Δική σου η ψήφος, δική ΣΟΥ και η ΕΥΘΥΝΗ!!

Τέρμα τα ψέμματα...!!!

Καλή ψήφο.

Sunday, 29 April 2012

Friday, 27 April 2012

Ρίψασπις;

Με κάθε σεβασμό σε έναν μεγάλο προπονητή, αλλά νομίζω πως η απόφαση του είναι λάθος!

Δεν αφήνεις την ομάδα όταν είναι στα "κάτω" της και στην τελική, τι πιο μεγάλο κίνητρο απ' το να (απο)δείξεις σε όλους πως η... σχολή Barcelona δεν τελείωσε;


Thursday, 19 April 2012

Ο τελευταίος των συμπαθητικών

http://www.contra.gr/Columns/Comment/olympiacos/o-teleytaios-twn-sympathhtikwn.1739771.html

Το χιούμορ του Βαγγέλη Μαρινάκη στην αρχή της συνέντευξης Τύπου συγκαταλέγεται σε αυτά που λες για να σπάσει ο πάγος όταν ξέρεις ότι ακολουθεί κάτι μελοδραματικό. Για δευτερόλεπτα προσπαθείς να καταλάβεις αν ήταν αστείο και μετά κοιτάς τους δίπλα σου για να δεις αν θα γελάσεις κι εσύ.

Μακάρι για τον πρόεδρο του Ολυμπιακού αυτή η ατάκα περί συμφωνίας με τον Ισπανό για ακόμη 2 χρόνια, να ήταν αληθινή. Αλλά ο Μαρινάκης γνώριζε καιρό τώρα ότι ο Ολυμπιακός θα προχωρήσει χωρίς τον Ισπανό. Μπορεί να μη του λείψουν οι προπονητικές του ικανότητες (σίγουρα στην αγορά θα υπάρχουν ισάξιοι και καλύτεροι), θα του λείψουν όμως το ήθος και ο χαρακτήρας του. Στοιχεία από τα οποία δεν παρέκκλινε ούτε στο ελάχιστο ο Βαλβέρδε στην τριετή θητεία του στην Ελλάδα.

Δόξα τω θεώ το ελληνικό ποδόσφαιρο έχει τους δικούς του "Μουρίνιο". Εχει μπουχτίσει από προπονητές πάγκων και... εξέδρας. Αυτό που δεν έχει είναι ανθρώπους με αξιοπρέπεια. Ο Βαλβέρδε ήταν ένας από αυτούς, ο τελευταίος των συμπαθητικών. Κύριος με το "κ" κεφαλαίο. Επαγγελματίας που ήρθε, εργάστηκε, τίμησε τα λεφτά και φεύγει σαν φίλος με όλους. Μία γύρα να κάνετε και να ρωτήσετε τον κόσμο, όλοι θα τον ήθελαν προπονητή στην ομάδα τους. Κάτι σπάνιο για τα ελληνικά δεδομένα που ελάχιστοι το έχουν καταφέρει.

Ο Βαλβέρδε δεν φεύγει σαν φίλος μόνο από τον Ολυμπιακό, αλλά από το ελληνικό ποδόσφαιρο. Αυτό το κακόμοιρο που ταλανίζεται από κάφρους, μπουκάλια, στημένα, οικονομικά προβλήματα και χίλια δυό ακόμη που το συγκαταλέγουν στα χειρότερα του κόσμου.

Φεύγει σαν φίλος ακόμα και με αυτούς που δεν τον ήθελαν γιατί παίζει συντηρητικά στα ντέρμπι, γιατί δεν επιθυμούσε την επιστροφή του Μήτρογλου, γιατί δεν έβαζε τον Φετφατζίδη, γιατί προτιμούσε περισσότερους ξένους απ' ότι Ελληνες. Οι ίδιοι είναι, εξάλλου, που ήδη τον λησμονούν.

Ο Βαλβέρδε δεν δημιούργησε έχθρες, ούτε αντιπάθειες. Δεν προκάλεσε, δεν γκρίνιαξε, δεν έφτυσε το ψωμί που έτρωγε. Αυτός, ναι, δίδαξε ήθος...

Για πάντα φίλοι...


Wednesday, 11 April 2012

Γιατί να θέλει ο Βαλβέρδε να φύγει;

http://www.sday.gr/Articles/Mixalis-Leanis/%CE%93%CE%B9%CE%B1%CF%84%CE%B9-%CE%BD%CE%B1-%CE%B8%CE%B5%CE%BB%CE%B5%CE%B9-%CE%BF-%CE%92%CE%B1%CE%BB%CE%B2%CE%B5%CF%81%CE%B4%CE%B5-%CE%BD%CE%B1-%CF%86%CF%85%CE%B3%CE%B5%CE%B9;.aspx?feed=SDay-gr

Γιατί προφανώς πιστεύει ότι ο κύκλος του στην Ελλάδα έχει κλείσει. Με απόλυτη επιτυχία, αλλά έχει κλείσει. Με τον Ολυμπιακό ο Βαλβέρδε έχει κατακτήσει τρία πρωταθλήματα.

Αν στον τελικό του Κυπέλλου οι «ερυθρόλευκοι» σηκώσουν την «κούπα», στα μετάλλιά του προσθέτει και δύο νταμπλ. Στην Ευρώπη για έναν πόντο δεν πέρασε στη φάση των «16» του Τσάμπιονς Λιγκ που φέτος ήταν το όραμα για τους «ερυθρόλευκους». Για ένα γκολ δεν συνέχισε στη φάση των «8» του Γιουρόπα Λιγκ. Η ομάδα πάτησε στο ψηλότερο ευρωπαϊκό της σκαλί. Οι εμφανίσεις της δημιούργησαν αίσθηση στον ευρωπαϊκό χώρο, αποσπώντας θετικά σχόλια.
Νίκη επί της Αρσεναλ με τρία γκολ στο Καραϊσκάκη, νίκη επί της Ντόρτμουντ με τρία γκολ επίσης στην έδρα των «ερυθρολεύκων», «διπλό» στο «Βελοντρόμ» με αντίπαλο τη Μαρσέιγ, «διπλό» στη Μόσχα με τη Ρούμπιν, «διπλό» στην Ουκρανία με τη Μέταλιστ.

Ο Βαλβέρδε πιστεύει βαθιά μέσα του ότι η ομάδα του με τον ίδιο στον πάγκο έπιασε ταβάνι. Λογικό να θεωρεί λίγο δύσκολο τα φετινά επιτεύγματα να επαναληφθούν και του χρόνου. Μιλάμε πάντα για τα επιτεύγματα εκτός συνόρων, γιατί αυτά πρωτίστως είναι που ενδιαφέρουν τον Βαλβέρδε.
Λίγο δύσκολο με το συγκεκριμένο ρόστερ ο Ολυμπιακός να καταφέρει μια δεύτερη συνεχή εντυπωσιακή χρονιά στην Ευρώπη.

Δεν είναι εύκολο για μια ελληνική ομάδα να πρωταγωνιστεί σε δύο μέτωπα. Και αυτό ο Βαλβέρδε το γνωρίζει πολύ καλά. Ο Ολυμπιακός δεν είναι Μίλαν, δεν είναι Μπαρτσελόνα, δεν είναι ούτε καν Βαλένθια ή Μπιλμπάο, ομάδες που το πλούσιο ρόστερ τους, γεμάτο από εμπειρίες και παραστάσεις, τους δίνει τη δυνατότητα κάθε χρόνο να ανανεώνουν τις ευρωπαϊκές τους επιτυχίες.
Ξέρει το μέγεθος του Ολυμπιακού και γνωρίζει επίσης πολύ καλά ότι θέλει πολύ χρόνο, κόπο αλλά και χρήμα ώστε ο Ολυμπιακός να καθιερωθεί όχι φυσικά στην πρώτη σειρά, αλλά τουλάχιστον στη δεύτερη των ομάδων της Ευρώπης.

Τα ελληνικά πρωταθλήματα τον ενδιαφέρουν, αλλά δεν τον εξιτάρουν. Δεν αποτελούν γι' αυτόν κίνητρο. Δεν είναι από τους προπονητές -με βάση τη νοοτροπία του- που θα έμενε για πάντα στην Ελλάδα έχοντας τη φιλοδοξία να γίνει ο πολυνίκης προπονητής από το εξωτερικό.
Ο Βαλβέρδε σεβάστηκε απόλυτα την ελληνική ποδοσφαιρική πραγματικότητα, αν και το μεγαλύτερο μέρος αυτής δεν ταίριαζε ούτε με την αισθητική του ούτε με τη φιλοσοφία του. Προς τιμήν του δεν προσαρμόστηκε, δεν έγινε λίγο Ελληνας, δεν κοίταξε να αμβλύνει τις γωνίες. Ως σοβαρός επαγγελματίας τίμησε τη χώρα που του πρόσφερε δουλειά, τίμησε τις «ιδιαιτερότητές» μας χωρίς να σημαίνει ότι τις αποδέχεται.


Κάτω από αυτές τις συνθήκες ήταν λογικό να αισθάνεται ευχαριστημένος, αλλά όχι ευτυχισμένος που προπονούσε την ομάδα με τους περισσότερους τίτλους στη χώρα. Μεγάλωσε προπονητικά μαζί με τον Ολυμπιακό, μεγάλωσε τον Ολυμπιακό, του παρέδωσε μια νέα νοοτροπία που από τον σύλλογο πλέον εξαρτάται αν θα την κρατήσει ως παρακαταθήκη ή απλά θα την καδράρει για να τη μοστράρει σε εμφανές σημείο.

Ενας ακόμη λόγος εξίσου σημαντικός είναι η οικονομική συγκυρία στη χώρα μας αυτή την περίοδο. Ο Βαλβέρδε αντιλαμβάνεται ότι η γενικότερη ύφεση είναι αδύνατο να μην ακουμπήσει και τον χώρο του ποδοσφαίρου στην Ελλάδα. Κάτι πιο ανταγωνιστικό και πιο εύπορο εκτός συνόρων είναι σίγουρο ότι θα ήταν πιο ελκυστικό.

Sunday, 1 April 2012

Να συλληφθεί πάραυτα παρακαλώ...

Όλα τα λεφτά το... λάγνο βλέμμα!!!

ΥΓ. Συχγαρητήρια για το σκηνο-θετικό ενσταντανέ...

Απίστευτος Ernesto στην συνέντευξη τύπου για την κατάκτηση του πρωταθλήματος

"Γνωρίζουμε ότι είμαστε πρωταθλητές αλλά εμείς νιώθουμε ότι θέλουμε ακόμη τρεις βαθμούς γιατί δεν θέλουμε να νιώθουμε ότι πήραμε το πρωτάθλημα για τους τρεις βαθμούς που αφαιρέθηκαν από τον Παναθηναϊκό και θέλουμε την νίκη και στο επόμενο παιχνίδι και να το γιορτάσουμε με τον κόσμο μας.

Όλοι οι τίτλοι ήταν δύσκολοι, είναι σύμπτωση η 27η αγωνιστική. Όπως είπαμε όμως, θέλουμε τρεις βαθμούς ακόμα για να γιορτάσουμε γιατί είναι το δίκαιο και για εμάς αλλά και για τους παίκτες του Παναθηναϊκού που διακόπηκε το παιχνίδι. Εμείς θα προσπαθήσουμε να κερδίσουμε και τα τρία παιχνίδια αλλά αυτή την στιγμή σκεφτόμαστε τον αγώνα της Τετάρτης.

Περάσαμε και από το ντουζ με τα ρούχα. Δύο πράγματα θέλω να σχολιάσω από αυτό που έζησα δύο ημέρες στο Αγρίνιο. Το ταξίδι είχε συνεχώς στάσεις από τον κόσμο που ήθελε να αποθεώσει τους παίκτες αλλά και η υποδοχή στο ξενοδοχείο."

Σχόλιο: Και όχι δεν είναι δήθεν επίδειξη ανωτερότητας. Είναι απλά ο Ernesto Valverde, κύριοι.. Απλά ΚΥΡΙΟΣ, απλά ΠΟΛΥΤΕΛΕΙΑ για το ελληνικό ποδόσφαιρο...