Με κάθε σεβασμό σε έναν μεγάλο προπονητή, αλλά νομίζω πως η απόφαση του είναι λάθος!
Δεν αφήνεις την ομάδα όταν είναι στα "κάτω" της και στην τελική, τι πιο μεγάλο κίνητρο απ' το να (απο)δείξεις σε όλους πως η... σχολή Barcelona δεν τελείωσε;
Ενα blog για ολους τους σκηνοθετες, επαγγελματιες και μη, μπροστα και πισω απο τις καμερες
Friday, 27 April 2012
Thursday, 19 April 2012
Ο τελευταίος των συμπαθητικών
http://www.contra.gr/Columns/Comment/olympiacos/o-teleytaios-twn-sympathhtikwn.1739771.html
Το χιούμορ του Βαγγέλη Μαρινάκη στην αρχή της συνέντευξης
Τύπου συγκαταλέγεται σε αυτά που λες για να σπάσει ο πάγος όταν ξέρεις
ότι ακολουθεί κάτι μελοδραματικό. Για δευτερόλεπτα προσπαθείς να
καταλάβεις αν ήταν αστείο και μετά κοιτάς τους δίπλα σου για να δεις αν
θα γελάσεις κι εσύ.
Μακάρι για τον πρόεδρο του Ολυμπιακού αυτή η ατάκα περί συμφωνίας με τον Ισπανό για ακόμη 2 χρόνια, να ήταν αληθινή. Αλλά ο Μαρινάκης γνώριζε καιρό τώρα ότι ο Ολυμπιακός θα προχωρήσει χωρίς τον Ισπανό. Μπορεί να μη του λείψουν οι προπονητικές του ικανότητες (σίγουρα στην αγορά θα υπάρχουν ισάξιοι και καλύτεροι), θα του λείψουν όμως το ήθος και ο χαρακτήρας του. Στοιχεία από τα οποία δεν παρέκκλινε ούτε στο ελάχιστο ο Βαλβέρδε στην τριετή θητεία του στην Ελλάδα.
Δόξα τω θεώ το ελληνικό ποδόσφαιρο έχει τους δικούς του "Μουρίνιο". Εχει μπουχτίσει από προπονητές πάγκων και... εξέδρας. Αυτό που δεν έχει είναι ανθρώπους με αξιοπρέπεια. Ο Βαλβέρδε ήταν ένας από αυτούς, ο τελευταίος των συμπαθητικών. Κύριος με το "κ" κεφαλαίο. Επαγγελματίας που ήρθε, εργάστηκε, τίμησε τα λεφτά και φεύγει σαν φίλος με όλους. Μία γύρα να κάνετε και να ρωτήσετε τον κόσμο, όλοι θα τον ήθελαν προπονητή στην ομάδα τους. Κάτι σπάνιο για τα ελληνικά δεδομένα που ελάχιστοι το έχουν καταφέρει.
Ο Βαλβέρδε δεν φεύγει σαν φίλος μόνο από τον Ολυμπιακό, αλλά από το ελληνικό ποδόσφαιρο. Αυτό το κακόμοιρο που ταλανίζεται από κάφρους, μπουκάλια, στημένα, οικονομικά προβλήματα και χίλια δυό ακόμη που το συγκαταλέγουν στα χειρότερα του κόσμου.
Φεύγει σαν φίλος ακόμα και με αυτούς που δεν τον ήθελαν γιατί παίζει συντηρητικά στα ντέρμπι, γιατί δεν επιθυμούσε την επιστροφή του Μήτρογλου, γιατί δεν έβαζε τον Φετφατζίδη, γιατί προτιμούσε περισσότερους ξένους απ' ότι Ελληνες. Οι ίδιοι είναι, εξάλλου, που ήδη τον λησμονούν.
Ο Βαλβέρδε δεν δημιούργησε έχθρες, ούτε αντιπάθειες. Δεν προκάλεσε, δεν γκρίνιαξε, δεν έφτυσε το ψωμί που έτρωγε. Αυτός, ναι, δίδαξε ήθος...
Μακάρι για τον πρόεδρο του Ολυμπιακού αυτή η ατάκα περί συμφωνίας με τον Ισπανό για ακόμη 2 χρόνια, να ήταν αληθινή. Αλλά ο Μαρινάκης γνώριζε καιρό τώρα ότι ο Ολυμπιακός θα προχωρήσει χωρίς τον Ισπανό. Μπορεί να μη του λείψουν οι προπονητικές του ικανότητες (σίγουρα στην αγορά θα υπάρχουν ισάξιοι και καλύτεροι), θα του λείψουν όμως το ήθος και ο χαρακτήρας του. Στοιχεία από τα οποία δεν παρέκκλινε ούτε στο ελάχιστο ο Βαλβέρδε στην τριετή θητεία του στην Ελλάδα.
Δόξα τω θεώ το ελληνικό ποδόσφαιρο έχει τους δικούς του "Μουρίνιο". Εχει μπουχτίσει από προπονητές πάγκων και... εξέδρας. Αυτό που δεν έχει είναι ανθρώπους με αξιοπρέπεια. Ο Βαλβέρδε ήταν ένας από αυτούς, ο τελευταίος των συμπαθητικών. Κύριος με το "κ" κεφαλαίο. Επαγγελματίας που ήρθε, εργάστηκε, τίμησε τα λεφτά και φεύγει σαν φίλος με όλους. Μία γύρα να κάνετε και να ρωτήσετε τον κόσμο, όλοι θα τον ήθελαν προπονητή στην ομάδα τους. Κάτι σπάνιο για τα ελληνικά δεδομένα που ελάχιστοι το έχουν καταφέρει.
Ο Βαλβέρδε δεν φεύγει σαν φίλος μόνο από τον Ολυμπιακό, αλλά από το ελληνικό ποδόσφαιρο. Αυτό το κακόμοιρο που ταλανίζεται από κάφρους, μπουκάλια, στημένα, οικονομικά προβλήματα και χίλια δυό ακόμη που το συγκαταλέγουν στα χειρότερα του κόσμου.
Φεύγει σαν φίλος ακόμα και με αυτούς που δεν τον ήθελαν γιατί παίζει συντηρητικά στα ντέρμπι, γιατί δεν επιθυμούσε την επιστροφή του Μήτρογλου, γιατί δεν έβαζε τον Φετφατζίδη, γιατί προτιμούσε περισσότερους ξένους απ' ότι Ελληνες. Οι ίδιοι είναι, εξάλλου, που ήδη τον λησμονούν.
Ο Βαλβέρδε δεν δημιούργησε έχθρες, ούτε αντιπάθειες. Δεν προκάλεσε, δεν γκρίνιαξε, δεν έφτυσε το ψωμί που έτρωγε. Αυτός, ναι, δίδαξε ήθος...
Wednesday, 11 April 2012
Γιατί να θέλει ο Βαλβέρδε να φύγει;
http://www.sday.gr/Articles/Mixalis-Leanis/%CE%93%CE%B9%CE%B1%CF%84%CE%B9-%CE%BD%CE%B1-%CE%B8%CE%B5%CE%BB%CE%B5%CE%B9-%CE%BF-%CE%92%CE%B1%CE%BB%CE%B2%CE%B5%CF%81%CE%B4%CE%B5-%CE%BD%CE%B1-%CF%86%CF%85%CE%B3%CE%B5%CE%B9;.aspx?feed=SDay-gr
Γιατί προφανώς πιστεύει ότι ο κύκλος του στην Ελλάδα έχει κλείσει. Με απόλυτη επιτυχία, αλλά έχει κλείσει. Με τον Ολυμπιακό ο Βαλβέρδε έχει κατακτήσει τρία πρωταθλήματα.
Αν στον τελικό του Κυπέλλου οι «ερυθρόλευκοι» σηκώσουν την «κούπα», στα μετάλλιά του προσθέτει και δύο νταμπλ. Στην Ευρώπη για έναν πόντο δεν πέρασε στη φάση των «16» του Τσάμπιονς Λιγκ που φέτος ήταν το όραμα για τους «ερυθρόλευκους». Για ένα γκολ δεν συνέχισε στη φάση των «8» του Γιουρόπα Λιγκ. Η ομάδα πάτησε στο ψηλότερο ευρωπαϊκό της σκαλί. Οι εμφανίσεις της δημιούργησαν αίσθηση στον ευρωπαϊκό χώρο, αποσπώντας θετικά σχόλια.
Νίκη επί της Αρσεναλ με τρία γκολ στο Καραϊσκάκη, νίκη επί της Ντόρτμουντ με τρία γκολ επίσης στην έδρα των «ερυθρολεύκων», «διπλό» στο «Βελοντρόμ» με αντίπαλο τη Μαρσέιγ, «διπλό» στη Μόσχα με τη Ρούμπιν, «διπλό» στην Ουκρανία με τη Μέταλιστ.
Ο Βαλβέρδε πιστεύει βαθιά μέσα του ότι η ομάδα του με τον ίδιο στον πάγκο έπιασε ταβάνι. Λογικό να θεωρεί λίγο δύσκολο τα φετινά επιτεύγματα να επαναληφθούν και του χρόνου. Μιλάμε πάντα για τα επιτεύγματα εκτός συνόρων, γιατί αυτά πρωτίστως είναι που ενδιαφέρουν τον Βαλβέρδε.
Λίγο δύσκολο με το συγκεκριμένο ρόστερ ο Ολυμπιακός να καταφέρει μια δεύτερη συνεχή εντυπωσιακή χρονιά στην Ευρώπη.
Δεν είναι εύκολο για μια ελληνική ομάδα να πρωταγωνιστεί σε δύο μέτωπα. Και αυτό ο Βαλβέρδε το γνωρίζει πολύ καλά. Ο Ολυμπιακός δεν είναι Μίλαν, δεν είναι Μπαρτσελόνα, δεν είναι ούτε καν Βαλένθια ή Μπιλμπάο, ομάδες που το πλούσιο ρόστερ τους, γεμάτο από εμπειρίες και παραστάσεις, τους δίνει τη δυνατότητα κάθε χρόνο να ανανεώνουν τις ευρωπαϊκές τους επιτυχίες.
Ξέρει το μέγεθος του Ολυμπιακού και γνωρίζει επίσης πολύ καλά ότι θέλει πολύ χρόνο, κόπο αλλά και χρήμα ώστε ο Ολυμπιακός να καθιερωθεί όχι φυσικά στην πρώτη σειρά, αλλά τουλάχιστον στη δεύτερη των ομάδων της Ευρώπης.
Τα ελληνικά πρωταθλήματα τον ενδιαφέρουν, αλλά δεν τον εξιτάρουν. Δεν αποτελούν γι' αυτόν κίνητρο. Δεν είναι από τους προπονητές -με βάση τη νοοτροπία του- που θα έμενε για πάντα στην Ελλάδα έχοντας τη φιλοδοξία να γίνει ο πολυνίκης προπονητής από το εξωτερικό.
Ο Βαλβέρδε σεβάστηκε απόλυτα την ελληνική ποδοσφαιρική πραγματικότητα, αν και το μεγαλύτερο μέρος αυτής δεν ταίριαζε ούτε με την αισθητική του ούτε με τη φιλοσοφία του. Προς τιμήν του δεν προσαρμόστηκε, δεν έγινε λίγο Ελληνας, δεν κοίταξε να αμβλύνει τις γωνίες. Ως σοβαρός επαγγελματίας τίμησε τη χώρα που του πρόσφερε δουλειά, τίμησε τις «ιδιαιτερότητές» μας χωρίς να σημαίνει ότι τις αποδέχεται.
Κάτω από αυτές τις συνθήκες ήταν λογικό να αισθάνεται ευχαριστημένος, αλλά όχι ευτυχισμένος που προπονούσε την ομάδα με τους περισσότερους τίτλους στη χώρα. Μεγάλωσε προπονητικά μαζί με τον Ολυμπιακό, μεγάλωσε τον Ολυμπιακό, του παρέδωσε μια νέα νοοτροπία που από τον σύλλογο πλέον εξαρτάται αν θα την κρατήσει ως παρακαταθήκη ή απλά θα την καδράρει για να τη μοστράρει σε εμφανές σημείο.
Ενας ακόμη λόγος εξίσου σημαντικός είναι η οικονομική συγκυρία στη χώρα μας αυτή την περίοδο. Ο Βαλβέρδε αντιλαμβάνεται ότι η γενικότερη ύφεση είναι αδύνατο να μην ακουμπήσει και τον χώρο του ποδοσφαίρου στην Ελλάδα. Κάτι πιο ανταγωνιστικό και πιο εύπορο εκτός συνόρων είναι σίγουρο ότι θα ήταν πιο ελκυστικό.
Γιατί προφανώς πιστεύει ότι ο κύκλος του στην Ελλάδα έχει κλείσει. Με απόλυτη επιτυχία, αλλά έχει κλείσει. Με τον Ολυμπιακό ο Βαλβέρδε έχει κατακτήσει τρία πρωταθλήματα.
Αν στον τελικό του Κυπέλλου οι «ερυθρόλευκοι» σηκώσουν την «κούπα», στα μετάλλιά του προσθέτει και δύο νταμπλ. Στην Ευρώπη για έναν πόντο δεν πέρασε στη φάση των «16» του Τσάμπιονς Λιγκ που φέτος ήταν το όραμα για τους «ερυθρόλευκους». Για ένα γκολ δεν συνέχισε στη φάση των «8» του Γιουρόπα Λιγκ. Η ομάδα πάτησε στο ψηλότερο ευρωπαϊκό της σκαλί. Οι εμφανίσεις της δημιούργησαν αίσθηση στον ευρωπαϊκό χώρο, αποσπώντας θετικά σχόλια.
Νίκη επί της Αρσεναλ με τρία γκολ στο Καραϊσκάκη, νίκη επί της Ντόρτμουντ με τρία γκολ επίσης στην έδρα των «ερυθρολεύκων», «διπλό» στο «Βελοντρόμ» με αντίπαλο τη Μαρσέιγ, «διπλό» στη Μόσχα με τη Ρούμπιν, «διπλό» στην Ουκρανία με τη Μέταλιστ.
Ο Βαλβέρδε πιστεύει βαθιά μέσα του ότι η ομάδα του με τον ίδιο στον πάγκο έπιασε ταβάνι. Λογικό να θεωρεί λίγο δύσκολο τα φετινά επιτεύγματα να επαναληφθούν και του χρόνου. Μιλάμε πάντα για τα επιτεύγματα εκτός συνόρων, γιατί αυτά πρωτίστως είναι που ενδιαφέρουν τον Βαλβέρδε.
Λίγο δύσκολο με το συγκεκριμένο ρόστερ ο Ολυμπιακός να καταφέρει μια δεύτερη συνεχή εντυπωσιακή χρονιά στην Ευρώπη.
Δεν είναι εύκολο για μια ελληνική ομάδα να πρωταγωνιστεί σε δύο μέτωπα. Και αυτό ο Βαλβέρδε το γνωρίζει πολύ καλά. Ο Ολυμπιακός δεν είναι Μίλαν, δεν είναι Μπαρτσελόνα, δεν είναι ούτε καν Βαλένθια ή Μπιλμπάο, ομάδες που το πλούσιο ρόστερ τους, γεμάτο από εμπειρίες και παραστάσεις, τους δίνει τη δυνατότητα κάθε χρόνο να ανανεώνουν τις ευρωπαϊκές τους επιτυχίες.
Ξέρει το μέγεθος του Ολυμπιακού και γνωρίζει επίσης πολύ καλά ότι θέλει πολύ χρόνο, κόπο αλλά και χρήμα ώστε ο Ολυμπιακός να καθιερωθεί όχι φυσικά στην πρώτη σειρά, αλλά τουλάχιστον στη δεύτερη των ομάδων της Ευρώπης.
Τα ελληνικά πρωταθλήματα τον ενδιαφέρουν, αλλά δεν τον εξιτάρουν. Δεν αποτελούν γι' αυτόν κίνητρο. Δεν είναι από τους προπονητές -με βάση τη νοοτροπία του- που θα έμενε για πάντα στην Ελλάδα έχοντας τη φιλοδοξία να γίνει ο πολυνίκης προπονητής από το εξωτερικό.
Ο Βαλβέρδε σεβάστηκε απόλυτα την ελληνική ποδοσφαιρική πραγματικότητα, αν και το μεγαλύτερο μέρος αυτής δεν ταίριαζε ούτε με την αισθητική του ούτε με τη φιλοσοφία του. Προς τιμήν του δεν προσαρμόστηκε, δεν έγινε λίγο Ελληνας, δεν κοίταξε να αμβλύνει τις γωνίες. Ως σοβαρός επαγγελματίας τίμησε τη χώρα που του πρόσφερε δουλειά, τίμησε τις «ιδιαιτερότητές» μας χωρίς να σημαίνει ότι τις αποδέχεται.
Κάτω από αυτές τις συνθήκες ήταν λογικό να αισθάνεται ευχαριστημένος, αλλά όχι ευτυχισμένος που προπονούσε την ομάδα με τους περισσότερους τίτλους στη χώρα. Μεγάλωσε προπονητικά μαζί με τον Ολυμπιακό, μεγάλωσε τον Ολυμπιακό, του παρέδωσε μια νέα νοοτροπία που από τον σύλλογο πλέον εξαρτάται αν θα την κρατήσει ως παρακαταθήκη ή απλά θα την καδράρει για να τη μοστράρει σε εμφανές σημείο.
Ενας ακόμη λόγος εξίσου σημαντικός είναι η οικονομική συγκυρία στη χώρα μας αυτή την περίοδο. Ο Βαλβέρδε αντιλαμβάνεται ότι η γενικότερη ύφεση είναι αδύνατο να μην ακουμπήσει και τον χώρο του ποδοσφαίρου στην Ελλάδα. Κάτι πιο ανταγωνιστικό και πιο εύπορο εκτός συνόρων είναι σίγουρο ότι θα ήταν πιο ελκυστικό.
Sunday, 1 April 2012
Απίστευτος Ernesto στην συνέντευξη τύπου για την κατάκτηση του πρωταθλήματος
"Γνωρίζουμε
ότι είμαστε πρωταθλητές αλλά εμείς νιώθουμε ότι θέλουμε ακόμη τρεις
βαθμούς γιατί δεν θέλουμε να νιώθουμε ότι πήραμε το πρωτάθλημα για τους
τρεις βαθμούς που αφαιρέθηκαν από τον Παναθηναϊκό και θέλουμε την νίκη
και στο επόμενο παιχνίδι και να το γιορτάσουμε με τον κόσμο μας.
Όλοι οι τίτλοι ήταν δύσκολοι, είναι σύμπτωση η 27η αγωνιστική. Όπως είπαμε όμως, θέλουμε τρεις βαθμούς ακόμα για να γιορτάσουμε γιατί είναι το δίκαιο και για εμάς αλλά και για τους παίκτες του Παναθηναϊκού που διακόπηκε το παιχνίδι. Εμείς θα προσπαθήσουμε να κερδίσουμε και τα τρία παιχνίδια αλλά αυτή την στιγμή σκεφτόμαστε τον αγώνα της Τετάρτης.
Περάσαμε και από το ντουζ με τα ρούχα. Δύο πράγματα θέλω να σχολιάσω από αυτό που έζησα δύο ημέρες στο Αγρίνιο. Το ταξίδι είχε συνεχώς στάσεις από τον κόσμο που ήθελε να αποθεώσει τους παίκτες αλλά και η υποδοχή στο ξενοδοχείο."
Όλοι οι τίτλοι ήταν δύσκολοι, είναι σύμπτωση η 27η αγωνιστική. Όπως είπαμε όμως, θέλουμε τρεις βαθμούς ακόμα για να γιορτάσουμε γιατί είναι το δίκαιο και για εμάς αλλά και για τους παίκτες του Παναθηναϊκού που διακόπηκε το παιχνίδι. Εμείς θα προσπαθήσουμε να κερδίσουμε και τα τρία παιχνίδια αλλά αυτή την στιγμή σκεφτόμαστε τον αγώνα της Τετάρτης.
Περάσαμε και από το ντουζ με τα ρούχα. Δύο πράγματα θέλω να σχολιάσω από αυτό που έζησα δύο ημέρες στο Αγρίνιο. Το ταξίδι είχε συνεχώς στάσεις από τον κόσμο που ήθελε να αποθεώσει τους παίκτες αλλά και η υποδοχή στο ξενοδοχείο."
Σχόλιο: Και όχι δεν είναι δήθεν επίδειξη ανωτερότητας. Είναι απλά ο Ernesto Valverde, κύριοι.. Απλά ΚΥΡΙΟΣ, απλά ΠΟΛΥΤΕΛΕΙΑ για το ελληνικό ποδόσφαιρο...
Tuesday, 27 March 2012
Το Big Short εξηγεί γιατί δεν έχεις ευρώ στην τσέπη
Το οικονομικό βιβλίο που μας άνοιξε τα μάτια για την κρίση. Εμάς και του Brad Pitt που το κάνει ταινία.
Δεν έχω διαβάσει ποτέ πριν οικονομικό βιβλίο στην ζωή μου.
Και μάλλον δεν πρόκειται να διαβάσω ποτέ ξανά. Δεν υπάρχει λόγος. Το
Μεγάλο Σορτάρισμα (όπως είναι ο τίτλος του στα ελληνικά) μου έδωσε να
καταλάβω για πρώτη φορά πλήρως τι στο διάολο συμβαίνει. Σε εμένα, σε
σένα και τον άστεγο της διπλανής πυλωτής.
Περίπου τέσσερις μήνες το είχα και καθόταν στο ράφι, περιμένοντας να βρω την κατάλληλη ευκαιρία να το επιστρέψω στον φίλο και γείτονα υψηλόβαθμο τραπεζικό στέλεχος που σχεδόν με είχε υποχρεώσει να του δώσω μια ευκαιρία. Κάποια στιγμή που είχα ξεμείνει από περιοδικά το άνοιξα.
Δυο μερόνυχτα μετά -και αρκετές ώρες γκρίνια από την γυναίκα μου για το γεγονός ότι δεν έδινα σημασία σε τίποτα άλλο γύρω μου - το τελείωσα.
Τα μάτια μου με πόναγαν φρικτά. Ίσως επειδή τα κούρασα διαβάζοντας μανιωδώς. Ίσως επειδή για πρώτη φορά ήταν εντελώς ανοιχτά.
Σε πρώτο επίπεδο το The Big Short εξηγεί γιατί έσκασε η
φούσκα της αμερικάνικης κτηματαγοράς το 2008. Και πως αυτό το μεμονωμένο
γεγονός οδήγησε στην παγκόσμια κρίση που λουζόμαστε όλοι αυτή την
στιγμή.
Στην πραγματικότητα πρόκειται για ένα καθαρόαιμο αστυνομικό θρίλερ που χρησιμοποιεί ως άξονες τις ιστορίες ενός αθυρόστομου αναλυτή, ενός αντικοινωνικού γιατρού με ταλέντο στα οικονομικά και δυο άφραγκων πιτσιρικάδων που διέγνωσαν πρώτοι -ήδη από το 2005- την παράνοια αυτού που πρόκειται να μας συμβεί.
Όλοι οι παραπάνω κατάφεραν, ο καθένας με τον τρόπο του, να φτιάξουν τα εργαλεία και μετά να ποντάρουν τα ρέστα τους (περιουσία, φήμη, πνευματική υγεία) στο σπάσιμο της μεγαλύτερης φούσκας που έχει δει ποτέ ο πλανήτης.
Η οποία και στηρίχτηκε σε ένα όργιο παραφροσύνης και απληστίας που δεν θα πιστεύεις ποτέ ότι είναι δυνατόν να συνέβη στα αλήθεια.
Όπως χαρακτηριστικά δηλώνει ο Ριχάρδος Λαμπίρης (σ.σ. το τραπεζικό στέλεχος που σχεδόν με ‘τάισε’ το βιβλίο και μανιώδης αναγνώστης οικονομικής ιστορίας)
‘Πρόκειται για μια πολύ εμπεριστατωμένη ματιά των κομβικών γεγονότων και του κυρίαρχου τρόπου σκέψης που επικρατούσε πριν και κατά την διάρκεια της οικονομικής κρίσης, γραμμένα με ένα τρόπο που επιτρέπει και στον πιο οικονομικά αδαή να κατανοήσει περίπλοκες καταστάσεις και ειδικευμένους όρους’.
Εγώ αυτό που σου υπόσχομαι είναι ότι δεν πρόκειται να
βαρεθείς λεπτό, αφού ο συγγραφέας (Michael Lewis, πρώην εργαζόμενος στην
Wall Street) είναι κάτι παραπάνω από ταλαντούχος.
Άλλωστε τον ξέρεις ήδη. Είναι αυτός που μας ‘ξεφτίλισε’ ως έθνος γράφοντας το περιβόητο άρθρο για την μονή Βατοπεδίου στο Vanity Fair.
Ενώ πάνω σε δικά του βιβλία στηρίχτηκαν το περσινό The
Blind Side με την Sandra Bullock και το φετινό Moneyball με τον Brad
Pitt.
Μάλιστα ο τελευταίος δήλωσε τόσο εντυπωσιασμένος από το The Big Short, που έχει ήδη τσιμπήσει τα δικαιώματα για να το μεταφέρει προσεχώς στο κινηματογράφο.
Όσον αφορά τι θα σου μείνει διαβάζοντας το, αυτό είναι
καθαρά θέμα οπτικής. Εγώ π.χ. κόλησσα με το γεγονός ότι ένας Μεξικανός
εργάτης με εισόδημα $14.000 ευρώ (μαζεύοντας πορτοκάλια) βρέθηκε το 2006
να του ανήκουν πέντε σπίτια στην Καλιφόρνια. Όλα με δάνεια στα οποία
δεν χρειάστηκε να πληρώσει ούτε καν προκαταβολή.
Επειδή ακριβώς το μόνο που ένοιαζε τις τράπεζες και την Wall Street είναι να πάρουν στα χαρτιά το δάνειο, να το μοντάρουν πάνω σε ένα περίπλοκο χρηματιστηριακό προϊόν, να το δώσουν στους παρακατιανούς της Moody’s και των υπόλοιπων οίκων αξιολόγησης (σ.σ τους οποίους οι υπόλοιποι αντιμετωπίζουν ως παρκαδόρους) και μετά να το πουλήσουν στους πελάτες τους (σ.σ. τους οποίους επίσης αντιμετώπιζαν ως πρόβατα).
Η το γεγονός ότι δεν υπήρχαν πάνω από πέντε άνθρωποι στον
πλανήτη που μπορούσαν να σου πουν τι ακριβώς περιείχε ένα συγκεκριμένο
χρηματιστηριακό προϊόν.
Την ίδια ώρα που έκαναν συναλλαγές δεκάδων δισεκατομμυρίων δολαρίων πάνω σε αυτό.
Το μόνο σίγουρο είναι ότι διαβάζοντας το The Big Short θα θυμώσεις, σε σημείο του να σου έρθουν δάκρυα στα μάτια. Γιατί σου δίνει την δυνατότητα να ανοίξεις με αντικλείδι και να δεις την μαύρη καρδιά της Wall Street και των ανθρωποειδών που τριγυρνούν εκεί.
Μπροστά τους, ο κινηματογραφικός Gordon Gekko είναι καλόγρια.
Και ο Βελζεβούλ παπαδοπαίδι.
Περίπου τέσσερις μήνες το είχα και καθόταν στο ράφι, περιμένοντας να βρω την κατάλληλη ευκαιρία να το επιστρέψω στον φίλο και γείτονα υψηλόβαθμο τραπεζικό στέλεχος που σχεδόν με είχε υποχρεώσει να του δώσω μια ευκαιρία. Κάποια στιγμή που είχα ξεμείνει από περιοδικά το άνοιξα.
Δυο μερόνυχτα μετά -και αρκετές ώρες γκρίνια από την γυναίκα μου για το γεγονός ότι δεν έδινα σημασία σε τίποτα άλλο γύρω μου - το τελείωσα.
Τα μάτια μου με πόναγαν φρικτά. Ίσως επειδή τα κούρασα διαβάζοντας μανιωδώς. Ίσως επειδή για πρώτη φορά ήταν εντελώς ανοιχτά.
Στην πραγματικότητα πρόκειται για ένα καθαρόαιμο αστυνομικό θρίλερ που χρησιμοποιεί ως άξονες τις ιστορίες ενός αθυρόστομου αναλυτή, ενός αντικοινωνικού γιατρού με ταλέντο στα οικονομικά και δυο άφραγκων πιτσιρικάδων που διέγνωσαν πρώτοι -ήδη από το 2005- την παράνοια αυτού που πρόκειται να μας συμβεί.
Όλοι οι παραπάνω κατάφεραν, ο καθένας με τον τρόπο του, να φτιάξουν τα εργαλεία και μετά να ποντάρουν τα ρέστα τους (περιουσία, φήμη, πνευματική υγεία) στο σπάσιμο της μεγαλύτερης φούσκας που έχει δει ποτέ ο πλανήτης.
Η οποία και στηρίχτηκε σε ένα όργιο παραφροσύνης και απληστίας που δεν θα πιστεύεις ποτέ ότι είναι δυνατόν να συνέβη στα αλήθεια.
Όπως χαρακτηριστικά δηλώνει ο Ριχάρδος Λαμπίρης (σ.σ. το τραπεζικό στέλεχος που σχεδόν με ‘τάισε’ το βιβλίο και μανιώδης αναγνώστης οικονομικής ιστορίας)
‘Πρόκειται για μια πολύ εμπεριστατωμένη ματιά των κομβικών γεγονότων και του κυρίαρχου τρόπου σκέψης που επικρατούσε πριν και κατά την διάρκεια της οικονομικής κρίσης, γραμμένα με ένα τρόπο που επιτρέπει και στον πιο οικονομικά αδαή να κατανοήσει περίπλοκες καταστάσεις και ειδικευμένους όρους’.
Άλλωστε τον ξέρεις ήδη. Είναι αυτός που μας ‘ξεφτίλισε’ ως έθνος γράφοντας το περιβόητο άρθρο για την μονή Βατοπεδίου στο Vanity Fair.
Μάλιστα ο τελευταίος δήλωσε τόσο εντυπωσιασμένος από το The Big Short, που έχει ήδη τσιμπήσει τα δικαιώματα για να το μεταφέρει προσεχώς στο κινηματογράφο.
Επειδή ακριβώς το μόνο που ένοιαζε τις τράπεζες και την Wall Street είναι να πάρουν στα χαρτιά το δάνειο, να το μοντάρουν πάνω σε ένα περίπλοκο χρηματιστηριακό προϊόν, να το δώσουν στους παρακατιανούς της Moody’s και των υπόλοιπων οίκων αξιολόγησης (σ.σ τους οποίους οι υπόλοιποι αντιμετωπίζουν ως παρκαδόρους) και μετά να το πουλήσουν στους πελάτες τους (σ.σ. τους οποίους επίσης αντιμετώπιζαν ως πρόβατα).
Την ίδια ώρα που έκαναν συναλλαγές δεκάδων δισεκατομμυρίων δολαρίων πάνω σε αυτό.
Το μόνο σίγουρο είναι ότι διαβάζοντας το The Big Short θα θυμώσεις, σε σημείο του να σου έρθουν δάκρυα στα μάτια. Γιατί σου δίνει την δυνατότητα να ανοίξεις με αντικλείδι και να δεις την μαύρη καρδιά της Wall Street και των ανθρωποειδών που τριγυρνούν εκεί.
Μπροστά τους, ο κινηματογραφικός Gordon Gekko είναι καλόγρια.
Και ο Βελζεβούλ παπαδοπαίδι.
Sunday, 25 March 2012
Friday, 23 March 2012
Θαύμα, θαύμα!!!
http://news247.gr/ellada/politiki/katw_apo_tesseris_monades_h_diafora_nd_-_pasok.1704300.html
Η Νέα Δημοκρατία, σύμφωνα με δημοσκόπηση της Kapa Research που δημοσιεύει το "Βήμα της Κυριακής", συγκεντρώνει 18,1% και το ΠΑΣΟΚ 14,3%.
Ακολουθεί το ΚΚΕ με 8,2% ενώ τέταρτο κόμμα είναι οι Ανεξάρτητοι Έλληνες του Πάνου Καμμένου με 7,2%.
Στην πέμπτη θέση βρίσκεται ο Σύριζα με 6% και ακολουθεί η Δημοκρατική Αριστερά με 4,9% ενώ ο ΛΑΟΣ συγκεντρώνει 3,6% και η Χρυσή Αυγή 3,4%.
Εκτός Βουλής φαίνεται να μένουν η Δημοκρατική Συμμαχία με 2,3%, η Κοινωνική Συμφωνία της Λούκας Κατσέλη με 1,1% και το Άρμα Πολιτών με 0,7%. Οι αναποφάσιστοι φτάνουν το 25,1%.
Στο ερώτημα για την καταλληλότητα στην πρωθυπουργία όπου ο Ευάγγελος Βενιζέλος συγκεντρώνει 22,9% και προηγείται του Αντώνη Σαμαρά ο οποίος έχει 21,7%, το 52,5% απαντά "κανένας από τους δύο".
Σχόλιο: Δεν ξέρω αν πρέπει να γελάσω ή να βάλω τα κλάμματα. Σύμφωνα λοιπόν με αυτήν την (υπέροχα σκηνο-θετημένη) δημοσκόπηση, η ανάληψη της ηγεσίας του ΠΑΣΟΚ από τον Βαγγέλη Βενιζέλο ήταν ΑΠΟ ΜΟΝΗ της ικανή να "ανεβάσει" το ΠΑΣΟΚ από τα μονοψήφια στα... διψήφια ποσοστά και να μετρατρέψει τις εκλογές σε... ντέρμπι! Wow, τελικά αυτή η χώρα ΔΕΝ θα αλλάξει ΠΟΤΕ! Όχι γιατί δεν μπορεί, αλλά απλά επειδή ΔΕΝ ΘΕΛΕΙ...!!!
Άνοδο του ΠΑΣΟΚ και πτώση της Νέας Δημοκρατίας δείχνουν τα τελευταία δημοσκοπικά ευρήματα.
Η Νέα Δημοκρατία, σύμφωνα με δημοσκόπηση της Kapa Research που δημοσιεύει το "Βήμα της Κυριακής", συγκεντρώνει 18,1% και το ΠΑΣΟΚ 14,3%.
Ακολουθεί το ΚΚΕ με 8,2% ενώ τέταρτο κόμμα είναι οι Ανεξάρτητοι Έλληνες του Πάνου Καμμένου με 7,2%.
Στην πέμπτη θέση βρίσκεται ο Σύριζα με 6% και ακολουθεί η Δημοκρατική Αριστερά με 4,9% ενώ ο ΛΑΟΣ συγκεντρώνει 3,6% και η Χρυσή Αυγή 3,4%.
Εκτός Βουλής φαίνεται να μένουν η Δημοκρατική Συμμαχία με 2,3%, η Κοινωνική Συμφωνία της Λούκας Κατσέλη με 1,1% και το Άρμα Πολιτών με 0,7%. Οι αναποφάσιστοι φτάνουν το 25,1%.
Στο ερώτημα για την καταλληλότητα στην πρωθυπουργία όπου ο Ευάγγελος Βενιζέλος συγκεντρώνει 22,9% και προηγείται του Αντώνη Σαμαρά ο οποίος έχει 21,7%, το 52,5% απαντά "κανένας από τους δύο".
Σχόλιο: Δεν ξέρω αν πρέπει να γελάσω ή να βάλω τα κλάμματα. Σύμφωνα λοιπόν με αυτήν την (υπέροχα σκηνο-θετημένη) δημοσκόπηση, η ανάληψη της ηγεσίας του ΠΑΣΟΚ από τον Βαγγέλη Βενιζέλο ήταν ΑΠΟ ΜΟΝΗ της ικανή να "ανεβάσει" το ΠΑΣΟΚ από τα μονοψήφια στα... διψήφια ποσοστά και να μετρατρέψει τις εκλογές σε... ντέρμπι! Wow, τελικά αυτή η χώρα ΔΕΝ θα αλλάξει ΠΟΤΕ! Όχι γιατί δεν μπορεί, αλλά απλά επειδή ΔΕΝ ΘΕΛΕΙ...!!!
H παλιά, κακή, οπαδική... Πράσινη
Ναι, ναι, ξέρω...
Οι Πράσινοι θα σκεφτείτε, άσε μας ρε μεγάλε, φαουλάρα ήτανε, μέχρι και ο... Μαρινάκης θα το έδινε αυτό!
Οι Κόκκινοι πάλι θα σκεφτείτε, μα καλά, πόσο αφελής πρέπει να είσαι για να πιστεύεις οτι μια οπαδική φυλλάδα θα είναι αντικειμενική...
Για να είμαι ειλικρινής, έχετε κι οι δύο δίκιο.. Μέχρι τουλάχιστον να βγάλετε τα πράσινα και κόκκινα γυαλιά αντίστοιχα.
Μετά θα δείτε καλύτερα και ίσως να αρχίσετε να "βλέπετε" γιατί η χώρα αυτή ΔΕΝ ΘΕΛΕΙ να μάθει από τα λάθη της......
Κι αυτό είναι πραγματικό έγκλημα κατά της Ελλάδος, όπως θα έλεγε και μια άλλη ψυχή.....
Οι Πράσινοι θα σκεφτείτε, άσε μας ρε μεγάλε, φαουλάρα ήτανε, μέχρι και ο... Μαρινάκης θα το έδινε αυτό!
Οι Κόκκινοι πάλι θα σκεφτείτε, μα καλά, πόσο αφελής πρέπει να είσαι για να πιστεύεις οτι μια οπαδική φυλλάδα θα είναι αντικειμενική...
Για να είμαι ειλικρινής, έχετε κι οι δύο δίκιο.. Μέχρι τουλάχιστον να βγάλετε τα πράσινα και κόκκινα γυαλιά αντίστοιχα.
Μετά θα δείτε καλύτερα και ίσως να αρχίσετε να "βλέπετε" γιατί η χώρα αυτή ΔΕΝ ΘΕΛΕΙ να μάθει από τα λάθη της......
Κι αυτό είναι πραγματικό έγκλημα κατά της Ελλάδος, όπως θα έλεγε και μια άλλη ψυχή.....
Thursday, 22 March 2012
Έχει άραγε καμία σημασία πλέον;
Ο Παπανδρέου "καρφώνει" Ευρωπαίους για το δημοψήφισμα
http://news247.gr/ellada/politiki/politiki-krisi/o_papandreoy_karfwnei_eyrwpaioys_gia_to_dhmopshfisma.1701223.htm
Επιβεβαιώνει ότι είχε ενημερώσει για τη βούλησή του να απευθυνθεί στον λαό τον πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ζοζέ Μανουέλ Μπαρόζο, καθώς επίσης την Καγκελάριο της Γερμανίας Άγκελα Μέρκελ και τον Πρόεδρο του Eurogroup Ζαν Κλοντ Γιούνκερ, ήδη από τον Ιούνιο του 2011.
"Γνώριζαν ενώ όλοι αυτοί έκαναν ότι εξεπλάγησαν, πριν από το καθοριστικό G20", επισημαίνει με νόημα. Δεν μετανιώνει ωστόσο για την πρόθεσή του να διεξάγει δημοψήφισμα για το νέο ευρωπαϊκό σχέδιο διάσωσης.
"Ήταν σωστή απόφαση. Το πολιτικό βάρος της κρίσης έπρεπε να κατανεμηθεί σε έναν ευρύτερο συνασπισμό. Μια εκ των λύσεων ήταν το δημοψήφισμα, η άλλη ήταν ένας διευρυμένος συνασπισμός -σενάριο το οποίο επελέγη τελικά από την ελληνική πολιτική τάξη", υπογράμμισε.
Το δημοσίευμα αναφερόμενο στον Γιώργο Παπανδρέου σημειώνει ότι "δεν φαίνεται να έχει καταβληθεί ιδιαίτερα από την απίστευτη πίεση στους ώμους του καθ’ όλη τη διάρκεια των δύο χρόνων χρηματοπιστωτικής κρίσης. Ούτε από το γεγονός ότι αναγκάστηκε να παραιτηθεί τον περασμένο Νοέμβριο από το ίδιο του το Κόμμα αφού προηγουμένως είχε θελήσει να οργανώσει δημοψήφισμα για την παραμονή της Ελλάδος στην Ευρωζώνη".
Αναγνώρισε ότι το ΠΑΣΟΚ έκανε σφάλματα στο ξέσπασμα της κρίσης και τα αποδίδει "στην κακοδιαχείρισή μας" αλλά και στην απουσία επίβλεψης των αγορών καθώς και σε μια ‘ατελή Νομισματική Ένωση’.
"Αν υπήρχε στην Ευρώπη ένα σύστημα νομισματικού ελέγχου, δεν θα είχα κληρονομήσει ποτέ ένα τέτοιο έλλειμμα" ισχυρίστηκε ο πρώην πρωθυπουργός ο οποίος έστρεψε τα βέλη του εναντίον της Ευρώπης για την έλλειψη πρόνοιας σε σχέση με τις χώρες που αντιμετωπίζουν δημοσιονομικά προβλήματα.
"Από την αρχή, έκανα μια πρόταση. Πρότεινα να θέσουμε σε εφαρμογή τα ευρωομόλογα που θα επανέφεραν την εμπιστοσύνη στις αγορές, θα βοηθούσαν το ευρώ να ανταγωνιστεί πραγματικά με το δολάριο και θα λειτουργούσαν παράλληλα ως σύστημα ελέγχου και κυρώσεων εάν οι χώρες δεν ολοκλήρωναν σε δεδομένες προθεσμίες τις απαραίτητες μεταρρυθμίσεις", ανέφερε χαρακτηριστικά.
Ο πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς επικεντρώθηκε στη μείωση του ελλείμματος κατά 5,5 μονάδες του ΑΕΠ μέσα σε ένα χρόνο, "που αποτελεί ρεκόρ στην Ευρώπη" και επιτέθηκε κατά του Νικολά Σαρκοζί, οι δηλώσεις του οποίου στη Ντωβίλ "έβαλαν φωτιά" στις αγορές.
"Ανακοινώνοντας ότι εάν μια χώρα βρίσκονταν στο μέλλον σε στάση πληρωμών, και βεβαίως η Ελλάδα ήταν στο στόχαστρο, θα πλήρωναν οι ιδιώτες πιστωτές, έσπειρε τον πανικό στις αγορές" καταγγέλλει, επισημαίνοντας πως όλο αυτό το διάστημα υπήρχαν plan B και plan C για έξοδο της χώρας μας από τη ζώνη του ευρώ.
http://news247.gr/ellada/politiki/politiki-krisi/o_papandreoy_karfwnei_eyrwpaioys_gia_to_dhmopshfisma.1701223.htm
Πικραμένος από τη στάση των Ευρωπαίων αναφορικά με το δημοψήφισμα
εμφανίζεται σε συνέντευξή του ο Γιώργος Παπανδρέου, τονίζοντας ότι όλοι
γνώριζαν την πρόθεσή του να προχωρήσει σε αυτό παρά τη φαινομενική
έκπληξή τους.
Επιβεβαιώνει ότι είχε ενημερώσει για τη βούλησή του να απευθυνθεί στον λαό τον πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ζοζέ Μανουέλ Μπαρόζο, καθώς επίσης την Καγκελάριο της Γερμανίας Άγκελα Μέρκελ και τον Πρόεδρο του Eurogroup Ζαν Κλοντ Γιούνκερ, ήδη από τον Ιούνιο του 2011.
"Γνώριζαν ενώ όλοι αυτοί έκαναν ότι εξεπλάγησαν, πριν από το καθοριστικό G20", επισημαίνει με νόημα. Δεν μετανιώνει ωστόσο για την πρόθεσή του να διεξάγει δημοψήφισμα για το νέο ευρωπαϊκό σχέδιο διάσωσης.
"Ήταν σωστή απόφαση. Το πολιτικό βάρος της κρίσης έπρεπε να κατανεμηθεί σε έναν ευρύτερο συνασπισμό. Μια εκ των λύσεων ήταν το δημοψήφισμα, η άλλη ήταν ένας διευρυμένος συνασπισμός -σενάριο το οποίο επελέγη τελικά από την ελληνική πολιτική τάξη", υπογράμμισε.
Το δημοσίευμα αναφερόμενο στον Γιώργο Παπανδρέου σημειώνει ότι "δεν φαίνεται να έχει καταβληθεί ιδιαίτερα από την απίστευτη πίεση στους ώμους του καθ’ όλη τη διάρκεια των δύο χρόνων χρηματοπιστωτικής κρίσης. Ούτε από το γεγονός ότι αναγκάστηκε να παραιτηθεί τον περασμένο Νοέμβριο από το ίδιο του το Κόμμα αφού προηγουμένως είχε θελήσει να οργανώσει δημοψήφισμα για την παραμονή της Ελλάδος στην Ευρωζώνη".
Αναγνώρισε ότι το ΠΑΣΟΚ έκανε σφάλματα στο ξέσπασμα της κρίσης και τα αποδίδει "στην κακοδιαχείρισή μας" αλλά και στην απουσία επίβλεψης των αγορών καθώς και σε μια ‘ατελή Νομισματική Ένωση’.
"Αν υπήρχε στην Ευρώπη ένα σύστημα νομισματικού ελέγχου, δεν θα είχα κληρονομήσει ποτέ ένα τέτοιο έλλειμμα" ισχυρίστηκε ο πρώην πρωθυπουργός ο οποίος έστρεψε τα βέλη του εναντίον της Ευρώπης για την έλλειψη πρόνοιας σε σχέση με τις χώρες που αντιμετωπίζουν δημοσιονομικά προβλήματα.
"Από την αρχή, έκανα μια πρόταση. Πρότεινα να θέσουμε σε εφαρμογή τα ευρωομόλογα που θα επανέφεραν την εμπιστοσύνη στις αγορές, θα βοηθούσαν το ευρώ να ανταγωνιστεί πραγματικά με το δολάριο και θα λειτουργούσαν παράλληλα ως σύστημα ελέγχου και κυρώσεων εάν οι χώρες δεν ολοκλήρωναν σε δεδομένες προθεσμίες τις απαραίτητες μεταρρυθμίσεις", ανέφερε χαρακτηριστικά.
Ο πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς επικεντρώθηκε στη μείωση του ελλείμματος κατά 5,5 μονάδες του ΑΕΠ μέσα σε ένα χρόνο, "που αποτελεί ρεκόρ στην Ευρώπη" και επιτέθηκε κατά του Νικολά Σαρκοζί, οι δηλώσεις του οποίου στη Ντωβίλ "έβαλαν φωτιά" στις αγορές.
"Ανακοινώνοντας ότι εάν μια χώρα βρίσκονταν στο μέλλον σε στάση πληρωμών, και βεβαίως η Ελλάδα ήταν στο στόχαστρο, θα πλήρωναν οι ιδιώτες πιστωτές, έσπειρε τον πανικό στις αγορές" καταγγέλλει, επισημαίνοντας πως όλο αυτό το διάστημα υπήρχαν plan B και plan C για έξοδο της χώρας μας από τη ζώνη του ευρώ.
Wednesday, 21 March 2012
Tuesday, 20 March 2012
Michael Lewis - The Big Short
Ομολογώ πως το ανακάλυψα λίγο αργά.. Αλλά είναι από τις περιπτώσεις που λες, κάλλιο αργά παρά ποτέ...
Για όσους από εσάς ενδιαφέρεστε να μάθετε πως ξεκίνησε η λεγόμενη subprime mortgage market crisis, που οδήγησε φυσικά και στην παγκόσμια οικονομική κρίση του 2008, τότε αυτό το βιβλίο πρέπει οπωσδήποτε να το διαβάσετε.
Και θα σας πω γιατί...
Ο συγγραφέας γνωρίζει από οικονομικά.. Που είναι βασικό.. Δεν προσποιείται ότι καταλαβαίνει και κυρίως δεν χρησιμοποιεί το επιχείρημα πως "αυτά τα περίεργα τα CDS ήταν τόσο πολύπλοκα που δεν τα καταλάβαινε κανείς" - αντίθετα, εξηγεί με απλά λόγια τι σημαίνουν και επικεντρώνει το πρόβλημα εκεί που πραγματικά υπήρχε: στο valuation όλων αυτών των συμβολαίων και την ανεπάρκεια των μεγάλων rating agencies (βλέπε Moody's και S&P's)
Αυτό όμως που πραγματικά διαφοροποιεί αυτό το βιβλίο είναι ο τρόπος με τον οποίον ο Michael Lewis επέλεξε να κάνει την έρευνά του. Ο αθεόφοβος έψαξε και βρήκε όχι αυτούς που ήταν long στο subprime market (που ήταν οι περισσότεροι, κάποιοι "βλάκες" κάποιοι "απατεώνες"), αλλά αυτούς που είχαν "δει" ότι κάτι δεν κολλάει στην όλη ιστορία και έψαχναν τρόπο να πάνε short! Να ποντάρουν δηλαδή οτι αυτή η credit φούσκα κάποια στιγμή θα σπάσει - όπως και έγινε φυσικά!
Δεν χρειάζεται να σας πω πως αυτοί οι λίγοι που πήγαν short έβγαλαν πολλά λεφτά - αυτό που έχει ενδιαφέρον στο βιβλίο είναι πως ο συγγραφέας αποτυπώνει τον χαρακτήρα και την ψυχολογία αυτών των ανθρώπων, που τόλμησαν να σκεφτούν και να πράξουν αντίθετα από αυτό που "υπαγόρευε" η άνθηση της αγοράς των subprime loans.
Το βιβλίο πραγματικά αξίζει...
Για όσους από εσάς ενδιαφέρεστε να μάθετε πως ξεκίνησε η λεγόμενη subprime mortgage market crisis, που οδήγησε φυσικά και στην παγκόσμια οικονομική κρίση του 2008, τότε αυτό το βιβλίο πρέπει οπωσδήποτε να το διαβάσετε.
Και θα σας πω γιατί...
Ο συγγραφέας γνωρίζει από οικονομικά.. Που είναι βασικό.. Δεν προσποιείται ότι καταλαβαίνει και κυρίως δεν χρησιμοποιεί το επιχείρημα πως "αυτά τα περίεργα τα CDS ήταν τόσο πολύπλοκα που δεν τα καταλάβαινε κανείς" - αντίθετα, εξηγεί με απλά λόγια τι σημαίνουν και επικεντρώνει το πρόβλημα εκεί που πραγματικά υπήρχε: στο valuation όλων αυτών των συμβολαίων και την ανεπάρκεια των μεγάλων rating agencies (βλέπε Moody's και S&P's)
Αυτό όμως που πραγματικά διαφοροποιεί αυτό το βιβλίο είναι ο τρόπος με τον οποίον ο Michael Lewis επέλεξε να κάνει την έρευνά του. Ο αθεόφοβος έψαξε και βρήκε όχι αυτούς που ήταν long στο subprime market (που ήταν οι περισσότεροι, κάποιοι "βλάκες" κάποιοι "απατεώνες"), αλλά αυτούς που είχαν "δει" ότι κάτι δεν κολλάει στην όλη ιστορία και έψαχναν τρόπο να πάνε short! Να ποντάρουν δηλαδή οτι αυτή η credit φούσκα κάποια στιγμή θα σπάσει - όπως και έγινε φυσικά!
Δεν χρειάζεται να σας πω πως αυτοί οι λίγοι που πήγαν short έβγαλαν πολλά λεφτά - αυτό που έχει ενδιαφέρον στο βιβλίο είναι πως ο συγγραφέας αποτυπώνει τον χαρακτήρα και την ψυχολογία αυτών των ανθρώπων, που τόλμησαν να σκεφτούν και να πράξουν αντίθετα από αυτό που "υπαγόρευε" η άνθηση της αγοράς των subprime loans.
Το βιβλίο πραγματικά αξίζει...
Monday, 19 March 2012
Και σχολιασμός από το... απέναντι στρατόπεδο
Γιατί φυσικά... it takes two to tango!
Διαβάστε λοιπόν εδώ πως ένας από τους πλέον γνωστούς ρεπόρτερ του ΠΑΟ, "σχολιάζει" (;;;) τα χθεσινά.
Παραθέτω μερικά μόνο από τα σχόλια, κι αφήνω τα συμπεράσματα σε σας:
- Δεν χρειάζονται ψεύτικα δάκρια λοιπόν ειδικά από εκείνους που μετά τη Ριζούπολη και το Καραϊσκάκη μίλαγαν για την καρδιά του πρωταθλητή
- Αρχής γενομένης από το ΦΑΣΙΣΤΙΚΟ ντου την περασμένη Κυριακή στον Κεντρικό, εν συνεχεία τα δακρυγόνα που έριχναν από το μεσημέρι από το τρένο και τις γενικότερες προκλήσεις, το ντου που πήγαν να κάνουν οι αθεόφοβοι μέσα στην 1 (και δεν τους έμεινε ούτε κράνος, ούτε ασπίδα) και αποκορύφωμα τις επιθέσεις στο ημίχρονο
- Ήταν βλέπετε η μεγάλη τους ευκαιρία να τον διαλύσουν τον Παναθηναϊκό.
- Εστω και έτσι πάντως και για να μην σας μπερδεύουν οι γνωστοί – άγνωστοι παπαγάλοι του συστήματος, αυτά που έγιναν ήταν… πταίσματα τόσο μπροστά στη Ριζούπολη (σας εξήγησα τις προάλλες γιατί ο Παναθηναϊκός ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ να κάνει ποτέ κάτι ανάλογο, καθώς αυτό εκτός από οπαδούς θέλει ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ με διοίκηση και αστυνομία), ούτε το περσινό Καραϊσκάκη που δίδαξαν ήθος
- Α και κάτι τελευταίο. Μπράβο ρε Κάκο που διέκοψες οριστικά το ματς για να τιμωρηθεί ο Παναθηναϊκός με τον νέο αθλητικό νόμο και να φάει και για του χρόνου. Τόσο μάγκα δεν σε ξέραμε άλλες φορές...
Θα μπορούσα να γράψω αρκετά, αλλά αφήνω τον καθένα από εσάς να κρίνει............
Subscribe to:
Posts (Atom)








