Saturday, 17 October 2009

Ζικο!!!

Είναι φανερή η - θετική του - επίδραση στην ομάδα! mltan100.blogspot.com

Όχι, δεν παίξαμε καμιά μαγική μπάλα (πως θα μπορούσαμε άλλωστε;;), αλλά τουλάχιστον προσπαθήσαμε να δημιουργήσουμε.. με μυαλό, με τεχνική, με πάσες.. προσπαθήσαμε..

Μην ξεχνάμε και που είμασταν 1-1.5 μήνα πριν, έτσι;;

ΥΓ. Αλήθεια, θυμάται κανείς ποιον προπονητή είχαμε πριν τον Ζίκο;; Που χάθηκε αυτή η ψυχή;;;

Καλημέρααααααα.......

Πως είμαστε;; Όλα καλά;;;;;

Εγώ παλεύω με ένα νέο addiction - το Mafia Wars στο Facebook!!

Friday, 16 October 2009

Πάσχος Μανδραβέλης: Μια από τις καλύτερες πένες της Καθημερινής..

Εξαγωγή της κρίσης του κάνει το ΚΚΕ

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_47_16/10/2009_333556

Tου Πασχου Μανδραβελη / pmandravelis@kathimerini.gr

Πολλοί εξεπλάγησαν από τη χθεσινή επίδειξη δύναμης του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδος στο υπουργείο Εργασίας. Θεώρησαν ότι η επίθεση με καδρόνια κατά των αστυνομικών που το φρουρούσαν είναι απλή επαναστατική γυμναστική, όπως συνήθης μοιάζει και η μηχανοκίνητη επέλαση του Πανεργατικού Αγωνιστικού Μετώπου (ΠΑΜΕ) προς τη Βουλή. Πίστεψαν ότι είναι ένας από τους πολλούς τσαμπουκάδες που συνηθίζει το ΚΚΕ, στις πλάτες των εργαζομένων και των εποχούμενων στο κέντρο της Αθήνας.

Αυτή τη φορά, όμως, τα πράγματα είναι διαφορετικά. Η κινητοποίηση του ΚΚΕ δεν είχε καν τον φερετζέ της πολιτικής νομιμοποίησης, που θα είχε αν διαδήλωνε (έστω με βίαιο τρόπο) κατά μιας κυβέρνησης που είχε πάρει (έστω αυτό!) ψήφο εμπιστοσύνης.

Οι συνδικαλιστές του ΠΑΜΕ, που επισκέφθηκαν τον υπουργό Εργασίας κ. Λοβέρδο και πήραν τη μόνη λογική απάντηση που μπορούσε να δοθεί: ένας υπουργός χωρίς ψήφο εμπιστοσύνης από τη Βουλή δεν μπορεί να δώσει λεφτά ακόμη κι αν έχει και δεν μπορεί να χαρίσει δάνεια ή δόσεις δανείων διότι κάτι τέτοιο προϋποθέτει διαπραγμάτευση με τις τράπεζες ή έστω με το υπουργείο Οικονομικών. Παρ’ όλα αυτά, όμως, οι συνδικαλιστές του ΚΚΕ απέκλεισαν το υπουργείο και προκάλεσαν τη σύγκρουση με τα ΜΑΤ και όχι μόνο για να δείξουν ποιος είναι το αφεντικό στα θέματα εργασίας.

Αυτή τη στιγμή στο ΚΚΕ υποβόσκει μια μεγάλη κρίση. Δεν είναι μόνο η φίλη της κ. Αλέκας Παπαρήγα που εκνευρίζει τους παλιούς κομμουνιστές (και συνεπείς υλιστές) όποτε τη βλέπουν να κάνει τον σταυρό της στη Βουλή. Πολλοί στο ΚΚΕ δεν αντιλαμβάνονται πώς γίνεται σε εποχές κρίσης του καπιταλισμού το ΚΚΕ να είναι το μόνο αριστερό κόμμα της Ευρώπης που συρρικνώνεται.

Υπάρχουν πολλές γκρίνιες στον Περισσό για τις στρατηγικές της ηγετικής ομάδας του ΚΚΕ, που οδήγησαν στην ήττα. Ελέω δημοκρατικού συγκεντρωτισμού δεν υπάρχει ο δημόσιος διάλογος που έγινε στον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά πολλοί νουνεχείς του κόμματος εκφράζουν δυσαρέσκεια ακόμη και στα γραφεία του Περισσού. Ετσι οι γραφειοκράτες της ηγεσίας, πανικόβλητοι, αποφάσισαν να κάνουν εξαγωγή της κρίσης. Θέλουν να δείξουν ότι η στρατηγική είναι σωστή άσχετα αν το κόμμα έχασε. Πασχίζουν να αποδείξουν στα δυσαρεστημένα στελέχη τού κόμματος και μετά στους ψηφοφόρους που έφυγαν ότι είχαν δίκιο όταν έλεγαν «πέντε κόμματα, δύο πολιτικές». Αυτό φαίνεται και από την αδημονία που εμφανίζει η ανακοίνωση του ΚΚΕ αμέσως μετά την επίθεση κατά του υπουργείου: «Το αληθινό πρόσωπο της νέας κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ φάνηκε ανάγλυφα σήμερα στο υπουργείο Εργασίας... Ούτε μία μέρα δεν πρέπει να πάει χαμένη...».

Υπάρχει όμως ένα σημαντικό πρόβλημα με την εξαγωγή της εσωτερικής κρίσης τού ΚΚΕ. Δεν θα σταθούμε στην προσβολή της λαϊκής εντολής. Ούτε στη συνήθη ταλαιπωρία που υπέστησαν όλοι οι κάτοικοι της πρωτεύουσας. Απλώς οφείλουμε να επισημάνουμε ότι τέτοια παιχνίδια εξουσίας στον Περισσό πλήττουν πρώτα απ’ όλα τους εργαζομένους, οι οποίοι έχουν πραγματικά προβλήματα, διαφορετικά από την αγωνία κάποιων να γαντζωθούν στις κομματικές καρέκλες. Αυτοί οι εργαζόμενοι έχασαν χθες ένα όπλο, το οποίο μπορεί να χρειαστούν αύριο.

Το δικό μου σχόλιο: Κι αυτά γράφει μια από τις πιο παραδοσιακές φιλελεύθερες (διαβάστε, φίλα προσκείμμενες στην "δεξιά") εφημερίδες...

Το deal Σωκράτη-Λαυρέντη με μια πρώτη σκηνο-θετική ματιά..

Ο Σωκράτης, ως γνωστόν, είναι μέγας σκηνο-θέτης.. Το χει αποδείξει χρόνια τώρα.. Αλλά οι καιροί είναι δύσκολοι, τα οικονομικά στενά και.. σ' αυτό εδώ το deal θα χρειαστεί μεγάλη μαεστρία (και στήσιμο σκηνών) για να το παρουσιάσει ως επιτυχία (ας είναι καλά τα παπαγαλάκια που σίγουρα θα αναλάβουν τον άχαρο αυτό ρόλο)

Η πραγματικότητα, όμως, είναι απλή...

Ο Ολυμπιακός, ως εταιρία, αυτή την στιγμή έχει χασούρα (γι' αυτό και ο Σωκράτης ψάχνει για συνεργάτες), αλλά το Καραισκάκης είναι μια κερδοφόρα επιχείρηση.. Ποιος όμως θα πάει, εν μέσω οικονομικής κρίσης, να βάλει τα ωραία του λεφτουδάκια σε μια ζημιογόνα επιχείρηση;; Κανείς, είπατε;; Σωστά! Ε, κάπου εδώ μπαίνει στην εικόνα η κερδοφόρα επιχείρηση.. Αναγκαστικά..

Λογικά λοιπόν ο Λαυρέντης παίρνει το 50% της κερδοφόρας επιχείρησης και ως αντίτιμο δίνει και μια.. ανάσα (11 εκατομμυρίων) στην ζημιογόνα επιχείρηση.. Λόγο στον Ολυμπιακό δεν θα έχει (γιατί κυρίως δεν θέλει αυτός! κι ας αφήνει να διαρρεύσει το αντίθετο ο Σωκράτης). Το πάνω χέρι το έχει ο Λαυρέντης, γιατί δεν έκανε αυτός την πρώτη κίνηση/πρόταση - το αντίθετο! Ο Σωκράτης ψάχνει/ψάχνεται..

Τι σημαίνει αυτό για τον Ολυμπιακό, την ομάδα;; Λίγα πράγματα.. Βραχυπρόθεσμα, μια ρευστότητα που θα οδηγήσει σε κάποιες μεταγραφικές κινήσεις τον Γενάρη (για να εμπεδωθεί και στον κόσμο πως με Λαυρέντη η ομάδα γίνεται πιο δυνατή - άρα ελάτε στο Καραισκάκη!!) Μακροπρόθεσμα;; Εδώ σηκώνει συζήτηση το πράγμα.. Για τώρα, σας αφήνω με ένα μικρό teaser: θέλει ο Λαυρέντης να γίνει ο επόμενος Κόκκαλης;;;

Αυτά για τώρα.. Και θα πούμε κι άλλα στην συνέχεια..

Sokratis, you will never walk alone!

Ο Σωκράτης Κόκκαλης δεν θα είναι πια μόνος του στον Ολυμπιακό. Αποκτά και συνεταίρο, καθώς η συμφωνία του με τον Λαυρέντη Λαυρεντιάδη ολοκληρώθηκε και αναμένεται να ανακοινωθεί επισήμως τη Δευτέρα. Βάσει αυτής ο Λαυρεντιάδης αποκτά το 10% των μετοχών της ΠΑΕ και το 50% αυτών της εταιρείας "Καραϊσκάκης Α.Ε." καταβάλλοντας συνολικά ένα ποσό που αγγίζει τα 36 εκατομμύρια Ευρώ.

http://www.sport24.gr/html/ent/654/ent.321654.asp

Τα λεφτα μπορεί να ακούγονται πολλά, αλλά δεν είναι.. Δεν είναι όμως κι εκεί το θέμα..

Ο κύπριος Λαυρεντιάδης μπήκε πλέον στην pole position για την διαδοχή.. Του κόστισε 36 εκατομμύρια, αλλά το.. δαχτυλίδι μόνο θαμπό δεν είναι...

Για να δούμε...

Μαραντόνα μαινόμενος!!!

http://www.sport24.gr/html/ent/653/ent.321653.asp

Ο Μαραντόνα ξεσπάθωσε κατά των δημοσιογράφων που τον έκριναν για την κακή απόδοση της Αργεντινής στον ομίλους.

"Ζητώ συγνώμη από τις κυρίες που ακούνε, αλλά όσοι μου ασκούν κριτική όλο αυτό το διάστημα και μου συμπεριφέρθηκαν σαν σκουπίδι, μπορούν να καταπιούν την γλώσσα τους. Τον... ρουφ#$%^ και θα συνεχίσετε να τον ρουφ#@%", ήταν τα σκληρά λόγια του Μαραντόνα.

Στη συνέχεια ένας από τους παρευρισκομένους δημοσιογράφους που πήγε να κάνει μια ερώτηση στον προπονητή της Αργεντινής, δέχθηκε τον εξευτελισμό:

"Ναι και εσύ Πέσμαν, εσύ, ακόμα τον έχεις μέσα σου", δήλωσε ο Μαραντόνα αφήνοντας άναυδους όλους όσους ήταν στην αίθουσα.


Thursday, 15 October 2009

Review: Duplicity (2009)

Όχι, δεν το ξέχασα..

Έρχεται μέσα στο Σαββατοκύριακο..

Ήρθε (επιτέλους) το νέο PC..

Yay!!!

Σιγά σιγά θα γίνουν όλες οι απαραίτητες κινήσεις για να μπούμε - πολύ πιο δυναμικά - στον νέο κινηματογραφικό (και τηλεοπτικό) χειμώνα..

Πολλές οι ταινίες που θέλω να δω, πολλά και τα reviews που θα ακολουθήσουν.. Το (νέο) laptop να είναι καλά και όλα θα γίνουν.. ααα, και το iphone, φυσικά!!

(Πάλι) επεισόδια..

..αυτή την φορά μεταξύ απεργών λιμενικών και αστυνομίας!

Μόνο 10 μέρες κράτησε, λοιπόν, η περίοδος χάριτος για την νέα κυβέρνηση.. Αυτή είναι η πρώτη κρίση που πρέπει να διαχειριστεί ο νέος πρωθυπουργός και η ομάδα του - τα πρώτα δείγματα γραφής πάντως είναι... χημικά!!

Καλή αρχή και καλό χειμώνα, να ευχηθούμε;;

ΥΓ. Σηκώνει μεγάλη συζήτηση για το ποιοι και πόσο εύκολα μπορούν/πρέπει κάποιοι να αλλάξουνε μυαλά... Και αν είναι δημοκρατικό δικαίωμα του καθενός να απεργήσει και να διαδηλώσει, δεν νομίζω πως είναι και πολύ δημοκρατικό να προσπαθείς να "εγκλωβίσεις" έναν υπουργό μέσα στο υπουργείο του! Όσο για την δημοκρατικότητα της... χρήση χημικών, αφήστε το καλύτερα... Πότε θα επικρατήσει σύναιση σε αυτήν εδώ τη χώρα;;;;;;;

Wednesday, 14 October 2009

Ας μην λέω μεγάλες κουβέντες...

...αλλά αυτή η μέρα μπορεί να φύγει, μπας και ηρεμήσω λιγάκι;;;

ΥΓ. Και μετά λένε πως η Τρίτη και 13 είναι γρουσούζικη!! Για την Τετάρτη και 14 γιατί δεν λέει κανείς τίποτα;!;!;!

Tuesday, 13 October 2009

Shaq vs baby-Shaq..



Στο 00:51 του video - τα συμπεράσματα δικά σας...

Sunday, 11 October 2009

Toy Story 3: διέρευσε το trailer..

Πόσο γρήγορα περνάει αυτό το άτιμο το Σαββατοκύριακο;;;


Ποιος αμφισβητεί πως έχει δίκιο ο Κατσουράνης;;;

Ο Κώστας Κατσουράνης τόνισε ότι ήταν η κακή απόδοση των Ελλήνων ποδοσφαιριστών που έκανε τα πράγματα δύσκολα.

«Το παιχνίδι δεν ήταν δύσκολο, έτσι το κάναμε εμείς . Στο πρώτο ημίχρονο ο καθένας έπαιζε σαν να πιστεύει ότι είναι ο Μαραντόνα και ο Πελέ. Στο δεύτερο παίξαμε καλά όλοι μαζί σε άμυνα και επίθεση. Ας μην μιλάμε για τα μπαράζ, γιατί εάν εμφανιστούμε όπως στα πρώτα 45 λεπτά, τότε δεν θα πάμε στην Αφρική».

http://www.sport-fm.gr/article/198986

Review: Michael Clayton (2007)

Επιστροφή λοιπόν, μετά από αρκετό καιρό είναι η αλήθεια, στα reviews.. Και είναι πραγματικά κρίμα, γιατί ξεκινώντας να δω (επιτέλους) το Michael Clayton νόμιζα πως θα έκανα μια δυνατή αρχή στον νεό κύκλο των film reviews..

Δυστυχώς, φίλοι και φίλες, γελάστηκα!

Δεν ξέρω αν ευθύνεται (και πάλι) το περίεργο παιχνίδι των expectations (σ.σ. όταν περιμένεις πολλά από μια ταινία απογοητεύεσαι, ενώ όταν ξεκινάς να δεις κάτι με μισή καρδιά μπορεί και να εκπλαγείς ευχάριστα), αλλά εγώ εκεί που περίμενα να δω ένα συναρπαστικό ψυχολογικό θρίλερ, με δυνατές ανατροπές και στιβαρές ερμηνείες, το μόνο που κατάλαβα είναι πως το Michael Clayton προσπαθεί σκληρά (και αποτυγχάνει παταγωδώς) να περάσει ως πιο έξυπνο απ' ότι είναι..

Θα δώσω βέβαια τα εύσημα στον σκηνοθέτη Tony Gilroy γιατί πραγματικά, σκηνοθετικά, κάνει ότι μπορεί για να δώσει ουσία και πνοή στην ταινία του (και στο δράμα του βασικού ήρωα του). Είναι τραγική ειρωνία πως εκεί που προδίδεται είναι από τον.. άλλο του εαυτό, τον σεναριογράφο Tony Gilroy.

Το σενάριο, ούτε ως δομή ούτε ως πλοκή, έχει κάτι καινούριο να μας προσφέρει. Παρά τα όποια trick, τα οποία είναι η αλήθεια πως προσφέρουν λίγο ενδιαφέρον, το έργο το έχουμε ξαναδεί πάρα πολλές φορές, μερικές από τις οποίες μάλιστα δοσμένο και πολύ καλύτερα. Το χειρότερο είναι πως η κατάληξη είναι - απίστευτα προβλέψιμα - η ίδια. Οι επιρρόες από John Grisham και David Mamet είναι σαφείς εδώ. Σίγουρα σωστά πρότυπα (ειδικά όταν μιλάμε για πλοκή και suspense building), αλλά πραγματικά δυσκολεύτηκα να βρω ποιο είναι το καινούριο στοιχείο που προσφέρει στους θεατές ο Gilroy...

Αυτό βέβαια δεν σημαίνει πως η ταινία δεν βλέπεται καθόλου. Το αντίθετο, είναι αρκετά σύντομη σε διάρκεια, κάτι που επιτρέπει στον σκηνοθέτη να διατηρήσει έναν καλό και γρήγορο ρυθμό (αν και προσπαθεί να χωρέσει πολύ περισσότερα στοιχεία απ' ότι θα έπρεπε). Οι ερμηνείες, επειδή πολύς λόγος έχει γίνει και γι αυτές, είναι καλές έως πολύ καλές - αλλά σε καμία περίπτωση εξαιρετικές. Η Tilda Swinton δίνει όντως μια πολύ δυνατή ερμηνεία (σε πολλά διαφορετικά επίπεδα), αλλά για Oscar;; Χμμμ, θα μου επιτρέψετε να αμφιβάλλω. Αυτός που κλέβει - άνετα - την παράσταση είναι ο Tom Wilkinson (βοηθούμενος βέβαια και από έναν αβανταδόρικο ρόλο). Αααα, ναι, παίζει και ο George Clooney...

All in all, τα είπα και στην αρχή. Μια ταινία καλή, ευχάριστη, αλλά σίγουρα χωρίς να δικαιολογεί τον ντόρο που έγινε γύρω από το όνομά της. Μην περιμένετε κάτι ιδιαίτερο από πλευράς πλοκής, απλά δείτε την ως το σκηνοθετικό ντεμπούτο του Tony Gilroy και την ταινία που χάρισε το Oscar στην Tilda Swinton.. Αν δεν έχετε πολλές απαιτήσεις, σίγουρα θα περάσετε πιο ευχάριστα απ' όσο πέρασα εγώ....